کد خبر: ۱۳۷۳۲۹۰

تاریخ: ۲۱ بهمن ۱۳۹۲ - ۰۷:۵۷

مجتبی فرآورده:

غالب آثار جشنواره فجر به‌دلیل مضامین تلخ، کم‌‌مخاطب خواهند بود

گروه هنر: تهیه‌کننده فیلم ملک سلیمان(ع) گفت: اکثر فیلم‌های این دوره از جشنواره فلیم فجر را به شدت بی‌مخاطب می‌دانم و معتقدم این دسته کارها به هیچ‌وجه در گیشه نتیجه لازم را به همراه نخواهند داشت، زیرا اغلب کارها به شدت تلخ و کسل‌کننده هستند.

مجتبی فرآورده، تهیه‌کننده سینما در حاشیه برگزاری سی‌و‌دومین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)   گفت: کیفیت این دوره از جشنواره برای من یک علامت سؤال بزرگ است، زیرا دائما از خود می‌پرسم که با این وضعیت سینمای ما در پی رسیدن به کجاست؟ چون احساس می‌کنم که به هیچ‌وجه نگاه‌های حاکم بر آثار خوب نیست.

وی افزود: من اکثر فیلم‌های این دوره را به شدت بی‌مخاطب می‌دانم و معتقدم این دسته کارها به هیچ‌وجه در گیشه نتیجه لازم را به همراه نخواهد داشت، زیرا اغلب کارها به شدت تلخ و کسل‌کننده هستند. این خصیصه کند بودن هم به هیچ طریقی حتی با مونتاژ چند باره نیز برطرف نخواهد شد.

وی در پاسخ به این سؤال که پرداختن به مسائل و مشکلات در فیلم‌های این دوره چگونه است؟ گفت: از نگاه من بسیاری از مسائل که در فیلم‌ها گفته می‌شود نشئت گرفته از دغدغه قلبی نیست، یعنی آن مشکلات یا معضلات اجتماعی که در فیلم‌هایشان فریاد می‌زنند، درد خودشان نیست.

تهیه‌کننده «ملک سلیمان» ادامه داد: متاسفانه در سینما نیز همچون دیگر بخش‌های اجتماع ما در پی اختراع چرخ هستیم بدون اینکه بخواهیم از تجربیات دیگران استفاده کنیم. این نادیده انگاشتن تجربیات دیگران در شرایطی است که خیلی از این آثار کپی از روی آثار ناموفقی هستند که نتوانسته‌اند در جذب تماشاگر موفق باشند.

وی در پاسخ به سؤالی دیگر مبنی بر اینکه ارتباط این آثار فجر با مضامین دینی و انقلاب تا چه حد است؟ گفت: درباره ارتباط با موضوعات انقلاب و دینی بهتر است سخنی نگویم چون اکثر فیلم‌ها چنین ویژگی را دارا نیستند، حتی می‌توان گفت که درصد بالایی از این کارها هیچ ارتباطی با روابط انسانی ندارد، هرچند که معدود کارهایی فارغ از این دسته‌بندی هستند.

فرآورده تاکید کرد: من دلیل اصلی به وجود آمدن چنین فضایی را مدیران فرهنگی می‌دانم ، چون آنها هستند که فضای فرهنگی را شکل می‌دهند والا سینماگر که سر خود نمی‌تواند کارهای تلخ تولید کند. در این زمینه یک سؤال اساسی مطرح می‌شود و آن این است که مدیران فرهنگی به چه توجیهی اجازه تولید چنین فیلم‌های تلخی را به فیلمسازان می‌دهند.

وی در انتهای سخنان خود اظهار کرد: بهترین گواه برای این ادعا فیلم «خانه پدری» است که نیروی انتظامی سرمایه‌گذار آن بود. آیا این فیلم نمایان‌گر فرهنگ و تمدن ایران اسلامی است؟! آیا تولید این فیلم را به نوعی می‌توان مرتبط با نیروی انتظامی دانست؟ این قبیل سؤال‌ها و نمونه‌هاست که می‌گویم مسئولان فرهنگی باعث به وجود آمدن چنین فضایی در سینما شده‌اند.