کد خبر: ۱۳۷۵۲۹۳

تاریخ: ۲۶ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۴:۳۶

حجت‌الاسلام حسنلو:

قیام مختار انقلابی اجتماعی و سیاسی بود/ ظلم‌ستیزی؛ ویژگی بارز این قیام

گروه حوزه‌های علمیه: مدیر گروه تاریخ و سیره مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات حوزه در رابطه با قیام مختار بیان کرد: این قیام اگر چه با جنگ شروع شد؛ اما انقلابی اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و احیاگرایانه برای مسلمانان بود.

حجت‌الاسلام و المسلمین امیر حسنلو، مدیر گروه تاریخ و سیره مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات حوزه علمیه قم در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآنی (ایکنا) گفت: شخصیت مختار رابطه تنگاتنگی با قیام امام حسین (ع) دارد بدون تردید قیام امام حسین (ع) تاثیر بسیار مهمی در شخصیت و قیام مختار داشته است به طوری که این قیام یکی از قیام‌هابی مهم تاریخ اسلام و تشیع شمرده می‌شود.
وی ادامه داد: با مراجعه به منابع روائی معتبر و دیدگاه‌های علمای بزرگ اسلام، دانشمندان علم رجال و دیگر نویسندگانی که در ستایش مختار کتاب‌ها نوشته‌اند، این گونه بدست می‌آید که نه تنها امام سجاد (ع) و بقیه امامان (ع) از کار مختار راضی بودند. بلکه امام سجاد (ع) کار ایشان را تأیید فرموده و شیعیان و دوستداران اهل بیت (ع) را در حمایت و یاری کردن مختار ترغیب و تشویق فرموده‌اند.
وی در خصوص شخصیت مختار در دیدگاه ائمه اطهار(ع) اظهار کرد: در کتاب «حدیقة الشیعه‌» مقدس اردبیلی آمده است که حضرت امیر المومنین علی (ع) در مورد قیام مختار فرموده است: «به زودی فرزندم حسین کشته خواهد شد ولی دیری نخواهد پائید که جوانی از قبیلة (ثقیف) قیام خواهد کرد و از این ستمکاران، انتقام خواهد گرفت، به طوری که تعداد کشته‌های آنان به سیصد و هشتاد و سه هزار نفر خواهد رسید» حتی در سخنان امام حسین (ع) به مردم کوفه و شام نیز می‌توان رد پایی از مختار و قیام او پیدا کرد.
وی افزود: در رابطه با رابطه مختار و امام سجاد (ع) اقوال مختلفی در تاریخ وجود دارد یکی از این نقل‌ها این است که امام سجاد(ع) در حق مختار دعای خیر کرده است و از خداوند تبارک و تعالی برای او پاداش و جزای خیر درخواست نموده است.
حسنلو با اشاره به اینکه «آیت‌الله خوئی (ره)» معتقد است قیام مختار به اجازه امام سجاد (ع) بوده است، بیان کرد: وی در کتاب «معجم» خود با بررسی روایاتی که در مذمت و مدح مختار آمده است معتقد است که روایاتی که در مدح و ستایش مختار است قوی و برترند. آیت‌الله خویی قیام مختار را از آن جنبه که باعث کشتن قاتلان امام حسین (ع) و شادی خاندان اهل بیت(ع) شد مورد تقدیر قرار می‌دهد و آن را خدمتی بزرگ به ساحت خاندان پیامبر (ص) بر می‌شمارد.
وی افزود: علامه امینی از دیگر علمای بزرگ شیعه در کتاب پربار «الغدیر» از مختار با این کلمات یاد می‌کند: «مرد هدایت، قیام کننده، مجاهد، قهرمان، سلحشور» سپس علامه امینی در ادامه با تجلیل از مقام و شخصیت مختار بیان می‌کنند: «هر کس با دیده بصیرت و تحقیق بر تاریخ، حدیث و علم رجال بنگرد در می‌یابد که مختار از پیشگامان دینداری، هدایت و اخلاص بود و نهضت مقدس او تنها برای برپائی عدالت و ریشه کن کردن ملحدان و ظلم امویان و با اجازه امام سجاد (ع) بوده است».
مدیر گروه تاریخ و سیره مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات حوزه علمیه قم گفت: محمد حنفیه فرزند والامقام امیرالمؤمنین علی (ع) مهم‌ترین نقش را در قیام مختار داشت، مختار با مشورت او و اجازه امام سجاد (ع) قیامش را اعلام کرد. مختار در کوفه رسماً خود را نماینده اهل بیت (ع) به فرماندهی محمد حنفیه معرفی نمود و هنگامی که جمعی از سران شیعه کوفه برای تحقیق در کار مختار نزد محمد حنفیه آمدند و سؤال کردند که آیا او از طرف شما نمایندگی دارد محمد حنفیه آنان را نزد امام سجاد (ع) برد و گفت: برخیزید تا نزد امام من و شما یعنی پیش امام سجاد (ع) برویم و هنگامی که قضیه قیام و خونخواهی امام حسین (ع) و شهدای کربلا مطرح شده امام سجاد (ع) خطاب به محمد حنفیه فرمودند: «ای عمو، اگر برده زنگی برای ما اهل بیت تعصب به خرج دهد (و قیام کند) بر مردم واجب است که او را یاری دهند. ای عمو هر چه در این کار صلاح دیدی انجام ده من تو را مسئول این کار قرار دادم» سپس آنان از محضر امام (ع) برخاستند و خوشحال با خود می‌گفتند: امام (ع) و محمد حنفیه در قیام به ما اذن دادند.
وی در پایان عنوان کرد: با اطمینان می‌شود گفت که قیام مختار به رهبری محمد حنفیه و به اذن و رضای امام معصوم حضرت امام سجاد (ع) بوده است. مختار پس از پیروزی مدتی نیز حکومت کرد و حکومت او بر حکومت تمام بنی امیه و بنی عباس ترجیح دارد. مختار صرفاً برای حکومت قیام نکرد، اگر برای آن بود چه لزومی داشت که با کشتن آن‌ها برای حکومت خود دشمن تراشی کند و به تشکیل اپوزوسیون در داخل حکومت خود که مورد تهدید بود بهانه درست کند. از این رو انتقام از اهداف اولیه مختار در قیام بود. قیام او نیز اگرچه با جنگ و نبرد شروع شد اما انقلابی اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و احیاگرایانه برای مسلمانان بود؛ پس از قیام او قیام‌های دیگری بر علیه امویان شکل گرفت و مسلمانان به مقابله با ظلم پرداختند.