کد خبر: ۱۳۷۸۱۰۹

تاریخ: ۰۳ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۱:۰۸

پیام حضرت آیت‌الله جوادی آملی خطاب به هشتمین مراسم چهره‌های قرآنی

گروه فعالیت‌های قرآنی: در هشتمین همایش تکریم چهره‌های قرآنی که شب گذشته، دوم اسفندماه در حوزه هنری برگزار شد، پیام حضرت آیت‌الله جوادی آملی قرائت شد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، در هشتمین همایش تکریم چهره‌های قرآنی که شب گذشته، دوم اسفندماه در حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی برگزار شد، پیام حضرت آیت‌الله جوادی آملی پخش شد که متن این پیام بدین شرح است:
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم/ بسم الله الرحمن الرحیم/ الحمد الله رب العالمین/ و صل الله علی جمیع الانبیاء و المرسلین و الائمه الهداه المهدیین/ سیما خاتم الانبیاء و خاتم الاوصیاء / علیهم آلاف التهیه و الثنائ/ بهم یتولی و من اعدائهم نتبری الی الله.
تامین مسائل تربیت فردی، جمعی و خانوادگی در سایه قرآن
مقدم شما بزرگواران قرآن‌پژوه و علاقه‌مندان به قرآن و عترت(ع) را گرامی می‌داریم و از برگزار‌کنندگان این گونه از همایش‌های وزین، حق‌شناسی می‌کنم. محور بحث این است که مسائل تربیت فردی و جمعی و خانوادگی در سایه قرآن کریم تأمین شود و رعایت حقوق افراد جامعه، مخصوصاً محرومان و فقیران تضمین شود و همه این امور در راستای توحید الهی سامان بپذیرد تا از برکت وحدانیت ذات اقدس اله هم مسأله اخلاق، هم مسأله حقوق و معارف ما سامان بگیرد؛ ان‌شاء الله.
قرآن کریم به ما انسان‌ها فرمود شما از راه محبت دارید زندگی می‌کنید، انسان به چیزی که علاقه‌مند است، می‌کوشد در همان راستا حرکت کند، این مطلب اول؛ اصل محبت ذاتاً نه محبوب است نه مغصوب، نه بد است و نه خوب؛ زیرا امور اضافی را با آن مضاف الیه آن می‌سنجند.
اگر کسی محبوب خداوند بود، عالی‌ترین کمال را دارد
محبت اگر به محبوبش صحیح قرار بگیرد کمال است و اگر به محبوب ناقص و معیب تعلق بگیرد عیبناک و ناقص است، در قرآن کریم محبوب حق را خدا و اسماء حسنای خدا معرفی کرده؛ ‌«اِن کُنتُم تُحِبُّون الله فَاتَّبِعُونی یُحبِبکُمُ الله» محور محبت هم، پیروی حبیب خداوند ا ست، یعنی پیامبر(صلی‌الله علیه و آله وسلم) است و اگر کسی محبوب خداوند بود، عالی‌ترین کمال را دارد و اگر محب خدا بود وسیله برای آن کمال عالی را پیدا می‌کند.
در روایات ما عصارۀ بحثی از بحث‌های قرآنی آمده که (حُبُّ الدنیا رأسُ کلّ خَطیئَة) بنابر این خود محبت ذاتاً نه محمود است و نه مذموم، اگر محبوب آن خدا و اسماء الهی و قرآن و عترت بود این محبت کمال است و گرنه این محبت شده است. به ما فرمودند به فرزندانتان علاقه‌مند باشید و هستیم، علاقه به امور خانوادگی یک چیزی است که همراه با سرشت و سرنوشت هر کسی، ولی اگر چنان چه آنها را درست تربیت بکنیم، این محبت ما یک محبت محمود و ممدوح است، خدا به ما فرمود خودتان را از آتش نجات بدهید، اعضاء خانواده‌ را نیز از آتش حفظ بکنید، «قُوا اَنفُسَکُم وَ اهلیکُم نَارًا و قُودُها النّاسُ وَ الحِجارَةُ»
در خانه‌ای که قرآن تلاوت می‌شود، فیض و فوز الهی حضور دارد
سعی کنید در خانه‌هایتان قرآن تلاوت شود، «‌فَاقرَاءُوا ما تَیَسَّر مِنَ القُرآنِ» در آن خانه‌ای که قرآن تلاوت می‌شود، فیض الهی و فوز الهی آنجا حضور و ظهور دارد؛ قرآن طبق بیان امیرمؤمنان(ع) مجلای خداوند سبحان است، خدا در این کتاب تجلی کرد که مردم خدای نادیدنی را با چشم جان ببینند. ( تجلی لهم سبحانه فی کتابه من غیر ان یکونو راو)
حب الدنیان راس کل خطیئه
در روایات هم آمده است که (حب الدنیا رأس کل خطیئه) و دنیا را هم قرآن کریم خوب مشخص کرده، فرموده: محبوب دنیا یا از جماد است یا از نبات است یا از دام است یا از انسان، از این چهار قسم بیرون نیست در اوایل سوره مبارکه «آل‌عمران» اقسام چهارگانه محبوب‌های کاذب را بررسی کرد، فرمود: «زُیِنَ لِلناسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النّسِاء وَ البَنینَ وَ لقَناطیرِ المُقَنطَرةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الفِضَّةِ».
اگر به ما فرمودند( حُبُّ الدُّنیا راس کلّ خَطیئَه) محب دنیا را هم در این عناصر چهارگانه مشخص کرده‌اند. فرمود: برای بعضی‌ها یا برای بسیاری از مردم حب شهوت به عنوان زیور و زینت مطرح است، این را به عنوان زیور یا زینت یاد کردند (یک) به عنوان شهوت یاد کردند، (دو) اقسام چهارگانه محبوب شهوی را بررسی کردند (سه) در پایان فرمود: «ذلِکَ مَتاعُ الحَیوةِ الدُّنیا» (چهار)، یعنی رأس کل الخطیئه همین‌هاست، آن محبوب‌های چهارگانه را قرآن به این صورت ترسیم کرد (زُیّنَ لِلنّاس حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النّساءِ وَ الَبَنینَ) زن و فرزند (وَ القَناطیر المُقَنطَرةِ) طلا و نقره که جوان است و الانعام (که دام است «وّالحّرث» که کشاورزی است، بالاخره گیاهان و نباتات و درختان و باغداری و مثال این‌ها یک بخش است، دامداری یک بخش دیگر است، علاقه به زن و فرزند یک بخش دیگری است، علاقه به پول بخش دیگر است.
ابزار هرگز محبوب نمی‌شود، آن هدف محبوب است/
برای اینکه از هر خطای فکری و خطیئه عملی نجابت پیدا کنیم باید محبوب حقیقی را بشناسیم.
محبوب باطل غیر از این چهار قسم نیست، فرمود این‌ها متاع دنیا هستند. این‌ها ابزارند. ابزار هرگز محبوب نمی‌شود، آن هدف محبوب است، ابزار به معنای آن است که انسان به آن هدف برسد؛ اگر به خود ابزار دل بست سعی می‌کند ابزار را حفظ بکند، نه محبوب را و نه ابزار را در راه محبوب صرف بکند. این که گفتند: قرض الحسنه، انفاق، دستگیری، رعایت حقوق مستمندان و مانند آن برای آن است که این‌ گونه از امور مالی، این‌ها ابزار کمالند نه خودشان باشند. اگر کسی اشتباه بکند راه را با وسیله خلط بکند، ابزار را با کمال خلط بکند، خیال می‌کند که ابزار را باید حفظ بکند، لذا در جمع ابزار می‌کوشد «یَحسَبُ أَن ماله اخلَدَهُ» مال را اضافه می‌کند (عدده) مال را می‌شمارد، مال را حفظ می‌کند، مال را نگهداری می‌کند و خیال می‌کند مال او را جاودانه نگه می‌دارد، در حالی که اگر (لوجه الله) کار کرد، سهمی از جاودانی دارد و اگر برای رضای خدا اقدامی نکرد، کمکی نکرد و قرض‌الحسنه‌ای نداشت، مسائل اخلاقی، خانوادگی را رعایت نکرد، و دهه‌ها کار خیر مثبتی که قرآن کریم فراسوی انسان آنها نصب کرد آنها را انجام نداد، سهمی از دوام و بقاء ندارد، چون «ما عِندَکُم یَنفدُ و ما عِندَ اللهِ باقً» تنها کسی سهمی از جاوادنگی دارد که راه کمال الهی را طی کند. نتیجه اینکه محبت خدا و اسماء حسنی، رأس کل حسنه است. محبت این عناوین چهار‌گانه یعنی جماد، نبات، حیوان و انسان، رأس کل خطیئه شمرده شده، برای اینکه از هر خطای فکری و خطیئه عملی نجات پیدا بکنیم، باید محبوب حقیقی را بشناسیم و در حفظ و حراست محبت او رنج ببریم تا ذات اقدس اله که محبوب حقیقی ماست، محبت ما بشود ما وقتی محبوب الهی شدیم دیگر از هر عیب و نقصی به مقدار محبت تام نجات پیدا می‌کنیم به هر سلامتی و کمالی هم بار می‌یابیم.
مجدداً مقدم همه شما را گرامی می‌دارم از برگزار‌کنندگان این همایش وزین، حق‌شناسی می‌کنیم از ذات اقدس‌اله مسئلت می‌کنیم، نظام ما، رهبر ما، مراجع ما، ملت و مملکت ما را در دستان ولیش حفظ بفرماید، روح مطهر امام راحل و شهداء را با انبیاء محشور فرماید و این انقلاب را از ذات اقدس‌اله مسئلت کنیم تا ظهور صاحب اصلی‌اش از هر خطری محافظت بفرماید.
غفرالله لنا و لکم- و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته