کد خبر: ۱۳۸۳۶۴۵

تاریخ: ۱۴ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۹:۵۱

حجت‌الاسلام نقویان:

وقتی صدای منتقد شنیده نشد، صدای متملق به گوش می‌رسد

گروه اجتماعی: حجت‌الاسلام نقویان در مراسم اختتامیه جشنواره ملی بهار که با محوریت شعار سال برگزار شد، گفت: در جامعه‌ای که صدای منتقدان شنیده نشود، تنها صدایی که به گوش می‌رسد صدای متملقان است.

به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا)، حجت‌الاسلام و المسلمین نقویان، عصر امروز، ۱۴ اسفندماه، در مراسم اختتامیه هفتمین جشنواره ملی بهار که با محوریت شعار سال «حماسه سیاسی ــ حماسه اقتصادی» از سوی معاونت فرهنگی جهاد دانشگاهی برگزار شد، به ایراد سخنرانی پرداخت و گفت: اگر اجازه انتقاد و دیدن کمبود‌ها به انسان‌های تیزبین داده نشود، حماسه سیاسی اتفاق نمی‌افتد.
وی مسئولین را به انتقادپذیری دعوت کرد و گفت: انتقاد یا وارد است یا وارد نیست؛ در این بین مغرضانه و دلسوزانه بودن آن فرقی ندارد. اگر انتقادی وارد باشد هر چند مغرضانه باشد، سبب می‌شود فرد به اشتباه خود پی ببرد و در راستای رفع آن تلاش کند. در این صورت عدو سبب خیر شده است.

اولین حلقه‌ای که دور تو جمع می‌شوند، باید منتقدان تو باشند

وی ادامه داد: امام علی(ع) خطاب به مالک اشتر فرمودند: اولین حلقه‌ای که دور تو جمع می‌شوند، باید منتقدان تو باشند. مواظب باش آنان را ساکت نکنی. خوارج آیات جهنم را خطاب به امام علی(ع) می‌خواندند، ولی ایشان هرگز برخورد بدی با آن‌ها نمی‌کردند.

حجت‌الاسلام والمسلمین نقویان به سخنان استاد مطهری مبنی بر استفاده از اندیشه‌های مختلف در کرسی‌های آزاداندیشی اشاره کرد و گفت: در جامعه‌ای که صدای منتقدان شنیده نشود، تنها صدایی که به گوش می‌رسد صدای متملقان است. اگر نقص کار یکدیگر را ببینیم و بیان کنیم و در صدد رفع آن باشیم به موفقیت دست می‌یابیم.

وی خطاب به دانشجویان نیز گفت: انتقاد پذیر بودن را در زندگی شخصی و فردی خود لحاظ کنید. پیامبر اکرم(ص) از امام علی(ع) در مورد رضایت وی از حضرت فاطمه زهرا(س) پرسش می‌کردند اما امروز ما به دنبال یافتن اشتباهات خود نیستیم و هیچ انتقادی را نمی‌پذیریم. اگر همگی مشکلات و اشتباهات یکدیگر را بیان کنیم و در صدد رفع آن باشیم جایی برای اشکال‌تراشی بیگانگان و دشمنان باقی نمی‌ماند.
وی در پایان سخنان خود یادآور شد: شایسته نیست در سالی که به نام حماسه اقتصادی زیبنده است آمار اختلاس‌های میلیاردی بیرون بیاید و عده‌ای در فقر و فلاکت باشند و برخی ندانند با پول‌هایشان چه کنند.