کد خبر: ۱۴۰۶۲۵۹

تاریخ: ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۴:۳۱

حجت‌الاسلام قرائتی:

اگر جایی اسلام‌شناسان جمع شدند، اما مشکلی حل نشد، نگران شویم

گروه اندیشه: در شب قدر دعا می‌خوانند، قرآن هم سر می‌گیرند، منبر می‌روند و مداحی هم می‌کنند، اما در کدام مسجد در شب قدر، تفسیر قرآن گفته می‌شود؟ برخورد ما با قرآن برخورد جدی نیست.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا)، حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قرائتی که امروز 22 اردیبهشت‌ماه در دومین همایش «علی(ع) پژوهان» در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی به ایراد سخنرانی پرداخت، طی سخنانی اظهار کرد: به نظر بنده باید جایی برای بررسی پژوهش‌ها تاسیس شود که خاصیت این پژوهش‌ها‌ چیست؟ چون بیشتری پژوهش‌ها در نجف درباره کتاب طهارت صورت گرفت، اما کوچه‌های نجف کثیف‌ترین کوچه‌ها هستند. برای اینکه به اهمیت دانشمند پی ببریم، باید بعد از مرگ وی در جامعه، شکافی ایجاد شود. اکنون پرسش این است که اگر پژوهش‌های کنونی که صورت می‌گیرد انجام نمی‌شد، چه اتفاقی می‌افتد؟

پژوهش باید مشکلی را از جامعه حل کند
وی ادامه داد: آقایان کنگره مفید را برگزار کردند، اما آیا نسل جوان ایران فهمیدند شیخ مفید کیست؟ کنگره‌هایی که درباره شهید خرازی و شهید همت گذاشته می‌شود هم همین‌طور است. مملکت ما به سمت آتش زدن پول و عمر و بی‌خاصیتی می‌رود. چه کسی حاضر است به جایی که وهابی‌ها حضور دارند، برود و بگوید می‌خواهم به سوالات شما پاسخ دهم؟
این پژوهشگر قرآنی تاکید کرد: اینکه پژوهش انجام دهیم که امام زمان(عج) زن و بچه دارد یا نه، چه اهمیتی دارد؟ در انجام دادن پژوهش باید واجبی باشد یا حداقل مستحب باشد و مشکلی از جامعه و حداقل مشکل فرد را حل کند و گرنه تلف کردن عمر، کاغذ، پول و جوانی است و اگر هم چاپ شود ضایع کردن عمرکسانی است که آن را می‌خوانند. واجب نیست ما بدانیم امام زمان زن و بچه دارد یا نه؟ مستحب هم نیست.

به جای بلال، منار می‌سازیم
قرائتی ادامه داد: ما نفرین شده هستیم. این مناره‌هایی که می‌سازیم چه کسی بالای آن اذان می‌گوید. پول خود را به اسم شعائر مذهبی آتش می‌زنیم. به جای بلال، منار ساختیم. بیشترین اسلام‌شناس‌ها در قم هستد، پس باید بهترین بچه‌ها هم بچه‌های قم باشند آیا اینگونه است؟ اگر جایی بیشترین اسلام‌شناس جمع شدند، اما مشکلی حل نشد باید نگران شویم و من نگران این پژوهش‌ها هستم.
وی افزود: الان مشکل ما پژوهش درباره مثلا اذان نیست؛ مشکل این است که موذن نداریم حالا هرچه درباره اذان پژوهش کنیم، چه فایده‌ای دارد وقتی خودمان اذان گفتن بلند نیستیم؟. الان که شب تولد امیر‌المومنین(ع) است، باید از طریق رسانه‌ها در این زمینه تبلیغ کنیم و فضائل ایشان را برای مردم بیان کنیم و گرنه از هر هزار کتابی که در این زمینه نوشته می‌شود، شاید پنج جلدش خوانده شود.
این پژوهشگر قرآنتی تاکید کرد: این موسساتی که پول وزارت علوم را آتش می‌زنند، چه دستاوردی داشته‌اند؟. خاصیت پژوهش، زمانی معلوم می‌شود که ما آن را در عرصه عمل ببینیم. نوشتن بروشور برای آشنایی با حضرت علی فایده‌ای ندارد؛ بلکه گفتن چند حرف تازه درباره ایشان مهم است.
وی ادامه داد: سلمان فارسی، ده درصد عمرش را مسلمان بود و ما همه عمرمان را مسلمان بودیم. او به آنجا رسید، اما ما که صد درصد مسلمان هستیم، چقدر نماز و قرآن می‌خوانیم؟ مگر شب قدر شب نزول قرآن نیست؟ در کدام مساجد، شب قدر تفسیر قرآن انجام می‌شود.

قرآن را جدی نمی‌گیریم
این پژوهشگر قرآنی تاکید کرد: در شب قدر دعا می‌خوانند، قرآن هم، سر می‌گیرند، منبر می‌روند و مداحی هم می‌کنند، اما در کدام مسجد در شب قدر، تفسیر قرآن گفته می‌شود. اگر قرآن می‌خوانیم به خاطر این است که  به قاری می‌گویم بخوان تا جمعیت جمع شوند. برخورد ما با قرآن برخورد جدی نیست؛ بنابراین یا پژوهش را تعطیل کنید یا پژوهشی را انجام دهید که اثری داشته باشد.
وی در ادامه به بیان نکاتی درباره حضرت علی(ع) و واقعه غدیر پرداخت و اظهار کرد: در قرآن در قصه طالوت و جالوت آمده است که بین حق و باطل درگیری شد و داود، جالوت را کشت؛ پس خداوند به او ملک، حکمت و علم عطا کرد و ما از همین موضوع برای اثبات امامت حضرت علی(ع) استفاده می‌کنیم و می‌گوئیم در این جنگ که داود، جالوت را کشت خداوند به او این موارد را عطا کرد. پس در جنگ خندق هم علی ابن ابی طالب(ع) که عمروبن عبدود را کشت، پس باید حکومت حق او باشد و این یک قانون هدفمند است که اگر کسی رهبر کفر را بکشد، خداوند این موارد را به او اعطا می‌کند.
وی در پایان عنوان کرد: اگر کسی به پژوهشگری گفت که من غدیر خم را قبول ندارم، چون مگر ممکن است این همه جمعیتی که در آنجا حضور داشتند و پیامبر اسلام(ص) حضرت علی(ع) را به عنوان جانشین خود انتخاب کند، اما همه آن‌ها این نکته را فراموش کنند؟. این را عده‌ای به جوانان شیعه می‌گویند و آنان را متزلزل می‌کنند، اما شما در این تاریک‌خانه مشغول پژوهش هستید. هنگامی‌که ما توانستیم به چنین پرسش‌هایی پاسخ دهیم، آنگاه می‌توانیم بگوئیم که دست به پژوهش زده‌ایم.