کد خبر: ۱۴۰۷۰۳۸

تاریخ: ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۵:۳۸

آیت‎الله استادی:

حوزویان اهتمام بیشتری به قرآن و تفسیر داشته باشند

گروه حوزه‌های علمیه: دبیر شورای عالی حوزه‎های علمیه با بیان اینکه حوزه کارهای خوبی در زمینه قرآن کرده است تاکید کرد: با این وجود باید اهتمام بیشتری به قرآن و تفسیر آن از سوی حوزویان صورت گیرد.

به گزارش خبرگزاری بین‎المللی قرآن(ایکنا) آیت‌الله رضا استادی پیش از ظهر امروز 25 اردیبهشت در همایش بزرگداشت آیت‌الله ‏مشکینی که در سالن علامه مجلسی موسسه دارالحدیث برگزار شد به تفسیر قرآن آیت‌الله مشکینی که تا جزء 19 انجام شده است اشاره کرد و افزود: برای ادامه این ‏تفسیر، ترجمه قرآن این عالم برجسته را اساس کار قرار دادیم و این کار بر طبق وصیت مرحوم آیت‌الله ‏مشکینی صورت می‌گیرد.‏
وی در ادامه با اشاره به ویژگی‎های اخلاقی و شئون مختلف زندگانی ایشان یادآور شد: ایشان اسوه‎ای ناب برای استفاده همه طلاب بودند و درزندگی خود یک لحظه را هم به راحتی از دست نمی‎دادند.
وی افزود: ایشان فقیر زندگی می‎کرد و با کمترین قوت و غذا بیشترین فعالیت را درهمه عرصه‎ها داشت حتی پس از انقلاب هم که دوره آقایی ایشان از نظر مسئولیت‎ها و.. بود یک لحظه نسبت به گذشته تغییر نکردند.
دبیر شورای عالی حوزه بیان کرد: ایشان از جمله علمای بزرگ حوزه بود که اهتمام جدی به قرآن داشت؛ به همین جهت است که باید عرض کنیم که طلاب باید اهتمام ویژه‎ای به قرآن داشته باشند و البته این گونه نیست که کسی بگوید که در حوزه اصلا کاری در این عرصه نمی‎شود که کسانی که این حرف‎ها را می‎زنند درست نمی‎گویند.
وی بر لزوم اهتمام بیشتر حوزویان به قرآن و تفسیر تاکید کرد و گفت: ‏اساتید نیز بدانند تدریس تنها وظیفه آنها نیست بلکه تربیت و تهذیب هم باید در اولویت قرار گیرد.

استاد حوزه علمیه تصریح کرد: قرآن باید نقش مهمی در زندگی طلاب داشته باشد و طلاب در کنار درس و بحث فقهی و اصولی باید به تفسیر نیز توجه جدی داشته باشند.
آیت‌الله استادی گفت: انتشار و تدوین 50 اثر جدید از آیت‌الله مشکینی کار خوبی است ولی در نهایت باید تفسیر ‏قرآن او را در اختیار مردم قرار دهیم.؛ امام راحل نیز در وصیت نامه خویش بر چاپ آثارشان به خصوص آثار اخلاقی شان تاکید داشتند.
وی زمان شناسی و وظیفه مندی را از جمله خصوصیات برجسته آن مرحوم دانست و افزود: ایشان درس و بحث پرشاگرد خود را با یک مسئولیت مهمتر رها کردند و رفتند؛ مثل امام راحل که نجف را در موقیعتی که در آنجا داشتند رها کردند؛ در حالی که این کار واقعا کار سختی است.