کد خبر: ۱۴۱۰۶۱۳

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۳۹۳ - ۱۱:۵۴

حجت‌الاسلام بحرینی:

وحشت از صدای مخالف؛ از ویژگی‌های منافقان

شعب خارجی: رئیس مرکز اسلامی واشنگتن در یادداشتی با تاکید بر اینکه نفاق از مهم‌ترین و خطرناک‌ترین بیماری‌های نفس است، وحشت از صدای مخالف را از ویژگی‌های منافقان برشمرد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، در یادداشتی که از حجت‌الاسلام والمسلمین بحرینی با موضوع ویژگی‌های منافقان منتشر شده آمده است؛ با تتبع در قرآن و حدیث به نظر می‌رسد یکی از مهم‌ترین و خطرناک‌ترین بیمارى‌های نفس، نفاق است که این بیماری درد همیشگى انسان‌‏ها و ملت‏‌ها بوده است و خواهد بود.

منافق؛ خارى خلیده در جان گروه‏‌ها و اجتماعات بشرى

منافق خارى خلیده در جان گروه‏‌ها و اجتماعات بشرى است، که تمامی انسانیت از حضور او در آزار است. انسان منافق، تنها در اندیشه حفظ خویش و نشان دادن چهره‌‏اى مقبول از خود است. او باید چنین باشد؛ زیرا در صورت کشف باطن و حقیقت او، نه کسى با او دوستى می‌کند و نه محبت کسى را جلب می‌‏کند.

او باید چنان ظاهر را بیاراید و خود را آراسته به سجایاى اخلاقى نشان دهد که بدی‌‏ها از ظاهر او به باطنش نپردازند. از شگردهای برجسته او آراسته‌کردن دروغ‌های خود با شیوه‌های نیر نگ است تا زیورهاى بدلى بر روح خود بیاویزد و به جاى پیراستن جانب، ظاهر خود را بیاراید.

سخن امام على(‏ع) در همین باب معرف آن‌هاست: «بالکذب یتزین اهل النفاق؛ منافقان به دروغ، خود را مى‌آرایند.» (غرر الحکم، حدیث . ۴۲۲۲) و «المنافق قوله جمیل و فعله الداء الدخیل؛ منافق، گفتارش زیبا و کردارش بیمارى درون است.» (غرر الحکم، حدیث. ۱۵۷۸)
منافق زیبا مى‌‌نماید و زیبا مى‌‌گوید تا بیمارى درونى خویش را بپوشاند و هدف خود را مخفى نگاه دارد، و تا آن‏جا که بتواند در دل‌‏ها نفوذ کند و انسان‌‏ها را بفریبد و به کام خود برسد. زیبا و شیوا سخن‌گفتن در همه جامعه‏‌ها و براى همه انسان‏‌ها جذاب بوده و شگرد همیشگى افراد سودجو است.

ویژگی‌های منافق در بیان امام علی(ع)

مولای متقیان حضرت على‌بن‌ابى‏ طالب‏( ع) در خطبه مشهور(۱۹۴) نهج البلاغه که بسیارى از ویژگی‌هاى منافقان را آشکار مى‌‏کند، بیش‏تر به نوع عملکرد و شیوه‌‌هاى کارى آنان نظر دارد. امام در این خطبه، روانکاوى ژرف منافقان را با نحوه عملکرد آنان در اجتماع، به هم مى‌‌آمیزد و چنان شخصیت آنان را ترسیم مى‌‌کند که مى‌‌توان از آن، الگوى روانشناسى منافقان را رسم کرد.

ایشان می‌فرمایند: «شما را از منافقان برحذر مى‏‌دارم؛ زیرا آنان مردمانى گمراه‌اند و گمراه‌کننده. خود لغزیده‏‌اند و دیگران را مى‌‌لغزانند. به رنگ‏‌هاى گوناگون و حالت‏‌هاى مختلف درمى‌‌آیند. با هر وسیله و از هر طریقى آهنگ (فریب و گمراهى‏) شما مى‏‌کنند و در هر کمین‏گاهى به کمین شما مى‌‌نشینند.

دل‏‌هایشان بیمار است و ظاهرشان آراسته و پاک. مخفیانه عمل مى‌‏کنند و چون خزنده‌‏اى زهرناک آهسته مى‏‌خزند و بى‏‌خبر زهر خود را مى‌ ریزند. شرح و بیانشان دارو است و گفتارشان شفا؛ اما کردارشان درد بى‏‌درمان. به رفاه و آسایش مردم حسادت مى‌ورزند و به آتش بلا و گرفتارى دامن مى‌‏زنند و نومید مى‌‌کنند. در هر راهى، به خاک هلاکت افکنده‌ اى و براى نفوذ در هر دلى، وسیله‏‌اى، و براى هر غم و اندوهى، اشک‌هایى [دروغین‏] دارند. به هم مدح و ستایش وام می‌‏دهند و از یک‏دیگر انتظار پاداش (و ستایش متقابل‏) دارند. اگر چیزى بخواهند، پافشارى مى‌ کنند و اگر سرزنش کنند، پرده‏ درى مى‌‌کنند و اگر داورى کنند، زیاده‏‌روى مى‌‏کنند.

در مقابل هر حقى باطلى در بغل دارند و در برابر هر راستى، خمیده‏‌اى و براى هر زنده‌‌اى، قاتلى و براى هر درى، کلیدى و براى هر شبى، چراغى. چشم‌نداشتن و بى‏‌نیازى را دستاویز طمع قرار مى‌‌دهند، تا از این راه بازار خود را گرم کنند و کالاهایشان را تبلیغ کنند. مى‌‌گویند وشبهه مى‌پراکنند. وصف مى‌‌کنند و حقیقت را وارونه جلوه مى‌‌دهند. راه (ورود به مسیر باطل‏) را آسان مى‌‏کنند و تنگه (آن را) کج و دشوار مى‌‌سازند (تا افراد به‏ آسانى به باطل در آیند و در پیچ و خم آن سرگردان و بیرون‌شدن‌شان دشوار شود.) اینان دار و دسته شیطان و زبانه‌‌هاى انبوه آتشند. «آنان گروه شیطان‌اند و بدانید که گروه شیطان همان زیانکارانند.
از پیامبر(ص) نقل شده که فرمود: منافق داراى سه نشانه است: هر گاه سخن بگوید دروغ مى‌گوید، و زمانى که وعده بدهد تخلّف مى‌کند و چون امین شمرده شود خیانت می‌ورزد.» (تفسیر نورالثقلین)

ویژگی دیگر منافق این است که وحشت زده است و هر صدایی را برای خود خطری احساس می‌کند و جلو آن را می گیرد. قرآن مجید درباره منافقان می فرماید: «یحسبون کل صیحة علیهم: هر فریاد و صدایی را به زیان خویش می‌پندارند» (منافقون آیه ۴). علت این امر این است که منافقان همیشه نگران هستند که ماهیت واقعیشان برای مردم آشکار شود و به همین جهت جلوی صدای مخالف را می‌گیرند. به هر حال همه کسانی که منافقانه از دین استفاده می‌کرده‌اند از صدای مخالف وحشت داشته جلو آن را می‌گرفته‌اند. امام سجاد(ع) از خصوصیات منافق را این می‌شمارد که مخالف را بر نمی‌تابد و پشت سر مخالف خود بدگویی می‌کند(الامالی الصدوق، ص۳۹۹). به فرموده امیرالمؤمنین(ع)، منافقان فقط مدح و ثنا را دوست دارند و آن را به همدیگر قرض می‌دهند و آن را از همدیگر انتظار دارند(نهج البلاغه، خ۱۹۳).