کد خبر: ۱۴۲۳۴۶۹

تاریخ: ۰۸ تير ۱۳۹۳ - ۰۸:۵۲

به همت انتشارات مرکز اسناد؛

نقد تاریخ‌نگاری انقلاب اسلامی به ایستگاه هفتم رسید

گروه ادب: انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی جلد هفتم کتاب «نقد تاریخ‌نگاری انقلاب اسلامی» را منتشر کرد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی به عنوان مرکزی تخصصی در حوزه تاریخ انقلاب اسلامی، در راستای انجام رسالت خود در مطالعه و تدوین تاریخ انقلاب اسلامی، گام دیگری در کنار فعالیت‌های پژوهشی متداول خود برداشته و طرح بررسی و نقد آثار مکتوب درباره انقلاب اسلامی ایران را در دستور کار خود قرار داده است.

تاکنون شش جلد از مجموعه «نقد تاریخ‌نگاری انقلاب اسلامی» منتشر شده و اینک هفتمین کتاب مجموعه یادشده، شامل شش مقاله در نقد شش کتاب مربوط به حوزه انقلاب اسلامی به چاپ رسیده است. اولین مقاله، نقد کتاب «مقاومت شکننده» تألیف جان فوران به قلم میرحواس احمدزاده است. این کتاب به تعبیر مؤلف، با هدف تفسیر تئوریک مجدد جامعه ایران و تجربه‌اش در قلمرو تغییر اجتماعی تألیف شده است. به این منظور، وی با بهره‌مندی از تسلط کافی بر نظریه‌های جامعه‌شناسی توسعه و تغییرات اجتماعی، به ارزیابی نظریاتی پرداخته است که تحول اجتماعی را به ویژه در کشورهایی با موقعیت ایران از منظر ساختارهای اقتصادی و جایگاه بین‌المللی، تفسیر میکنند.

نقد کتاب «در عرصه اصلاحات و نوگرایی دینی» اثر عبدالعلی بازرگان دومین مقاله مجموعه پیش روست که توسط یوسف شیرمحمدی نوشته شده است. بسیاری از بخش‌های کتاب، با دیدگاه‌های اکثریت عالمان شیعی همسانی دارد. از قبیل دفاع نویسنده از منشأ غیر بشری وحی، اهمیت دادن به جایگاه قرآن با وجود پیشرفت علم، پاسخ به شبهاتی پیرامون جایگاه زن در قرآن، نفی اتهام کسانی که اسلام را دین شمشیر و خشونت‌طلب می‌انگارند و... . برخی نظرات این نویسنده گاه دچار انحراف‌هایی می‌شود که می‌تواند به استحاله دین منجر شود. این موارد در این مقاله به صورت مستند مورد بحث قرار گرفته است.

مقاله «مصدق و مبارزه برای قدرت در ایران» توسط خدابخش عمادی، خاطرات علی امینی توسط جواد عربانی و مقاله «کنفدراسیون: تاریخ جنبش دانشجویان ایرانی در خارج از کشور ۵۷-۱۳۳۲» توسط داود قاسم‌پور نقد و بررسی شده و در بخش‌های دیگر جای گرفته است.

آخرین مقاله این مجموعه، نقد کتاب «فراز و فرود دودمان پهلوی» نوشته جهانگیر آموزگار، برادر جمشید آموزگار نخست وزیر رژیم شاه در فاصله میان تیر 1356 تا مرداد 1357 ـ است که توسط امین کیایی‌نژاد نقد شده است. نویسنده در این کتاب درصدد تبیین انقلاب اسلامی و پاسخ به شبهاتی که به نظرش در مورد انقلاب اسلامی وجود دارد، برمی‌آید ولی به جای تبیین آن، در جای‌جای کتاب سعی دارد توجیه کند که سقوط رژیم پهلوی ضربات جبران‌ناپذیری به مردم ایران وارد کرد.

‌همچنین به دلیل حب و بغض‌هایی که نسبت به انقلاب اسلامی و به ویژه جناح مذهبی طرفدار امام خمینی(ره) داشته است، روی کار آمدن طیف مذهبی پس از انقلاب را یک رویداد غیرمنتظره و پیش‌بینی‌ناپذیر تلقی می‌کند. در مجموع جانبداری او از رژیم پهلوی و احساس تأسف از سقوط شاه و نیز حب و بغض‌های نویسنده نسبت به انقلاب اسلامی باعث عدم رعایت بی‌طرفی علمی شده و کتاب را از حالت یک اثر علمی خارج کرده است.

بی‌توجهی به برخی از عوامل مهم تأثیرگذار بر انقلاب اسلامی، عدم رعایت بی‌طرفی در تحلیل انقلاب اسلامی، تأکید بیش از حد بر نقش توسعه نامتوازن در وقوع انقلاب اسلامی، داده‌های تاریخی اشتباه و خلاف واقع، عدم تشخیص تمایز اصلی انقلاب اسلامی با سایر انقلاب‌ها، توهین به شخصیت‌های انقلابی ـ مذهبی، عدم توجه به اتفاق‌های بعد از انقلاب اسلامی و ادعاهای بدون مدرک از محورهای نقد این کتاب است.

جلد هفتم کتاب «نقد تاریخ‌نگاری انقلاب اسلامی» در شمارگان هزار نسخه و 190 صفحه و به قیمت 60 هزار ریال روانه بازار نشر شده است.