کد خبر: ۱۴۲۳۹۱۰

تاریخ: ۰۸ تير ۱۳۹۳ - ۲۱:۳۲

با حضور محسن معینی؛

منابع شناخت قرآن و آسیب شناخت قرآن در فرهنگ عامه بررسی شد

گروه اندیشه: یکی از مناسب‌ترین منابع برای شناخت مردم نسبت به قرآن، خود قرآن است که مورد اعتمادترین منبع است و اگر کسی از طریق این سرچشمه با قرآن آشنا شود، به عروة‌الوثقی چنگ زده است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا)، نشست بررسی «آسیب‌شناسی شناخت قرآن در فرهنگ عامه»، یکشنبه هشتم تیر با حضور محسن معینی، از اساتید دانشگاه در بیست و دومین نمایشگاه بین‌المللی قرآن واقع در باغ‌موزه دفاع مقدس برگزار شد.

معینی طی سخنانی با اشاره به نکاتی که در جلسه قبل مطرح شد، گفت: در جلسه قبل به بررسی کلیات بحث پرداخته شد و منظور از فرهنگ عامه بیان شد و در ادامه نیز موضوع قرآن در فرهنگ عامه مورد بررسی قرار گرفت.

وی اظهار کرد: از جمله مواردی که در این جلسه به آنها اشاره شد، این بود که در فرهنگ عامه ایرانیان در هنگام تولد رسم بوده که هنگامی که نوزادی متولد می‌شده است، زیر بالشت نوزاد، قرآن می‌گذاشتند، بنابراین قرآن از تولد تا زمان ازدواج و هنگام مرگ در زندگی افراد حضور دارد.

این استاد دانشگاه عنوان کرد: در این جلسه به بررسی منابع مردم در شناخت قرآن پرداخته شد و این‌که منابعی که مردم به وسیله آنها با قرآن آشنا می‌شوند تا چه حد مورد اعتماد است.

معینی افزود: یکی از منابع مهم شناخت مردم با قرآن، خود قرآن است که مورد اعتمادترین منبع است و اگر کسی از طریق سرچشمه با قرآن آشنا شود به عروة‌الوثقی چنگ زده است.

وی اظهار کرد: یکی از تعابیر مورد استفاده مردم که مناسب است زیاد استفاده شود، «انشاء‌الله» است و آیه‌ای که در آن «انشاء‌الله» به کار رفته، آیه 23 و 24 سوره کهف و آیه 70 سوره بقره است و خداوند توصیه کرده که مؤمنان برای کاری که فردا می‌خواهند انجام دهند، لفظ «انشاء‌الله» را به کار برند.

این استاد دانشگاه عنوان کرد: برخی از بی‌اعتقادترین روشنفکران نیز در کلامشان لفظ «انشاء‌الله» را به کار می‌برند، البته گاهی‌ اوقات کاربردها از منابع غیرمتقن است، به عنوان مثال، لفظ «کن‌ فیکون» که امروزه افراد بسیاری به غلط به معنای زیر و رو کردن به کار می‌برند، در قرآن به معنای ایجاد کردن آمده است.

لزوم برگزاری مجالس علمی در مساجد

وی افزود: از دیگر منابع شناخت که در قدیم بین مردم رواج داشته، مساجد است، محافل و مجالس علمی که امروزه در دانشگاه‌ها و مدارس برگزار می‌شود، قدیم‌الایام در مساجد برگزار می‌شد.

معینی تصریح کرد: البته مساجد در قدیم علاوه بر کارکرد مثبت، کارکرد منفی هم داشتند و متأسفانه برخی مفاهیم اشتباه رواج می‌یافت، به عنوان مثال عده‌ای در مساجد جمع می‌شدند و به فروش گیاهان طبی و دارویی می‌پرداختند و کاسبی عده‌ای در مساجد این بود که باورهای غلط را با فروختن دعا به مردم منتقل می‌کردند.

واعظان؛ یکی از منابع شناخت قرآن توسط مردم

وی بیان کرد: یکی دیگر از منابع شناخت قرآن توسط مردم، افرادی بودند که در کوچه و بازار قصه می‌گفتند که البته برخی از این قصص با فرهنگ قرآنی فاصله دارد، اما متأسفانه این واعظان برخی باورهای غلط را به مردم منتقل کرده‌اند.

این استاد دانشگاه گفت: امروزه یکی از منابع مهم در شناخت قرآن، صدا و سیما و اینترنت است، امروزه بسیاری از مردم از طریق صدا و سیما با قرآن آشنا می‌شوند و یکی دیگر از منابع شناخت، اینترنت است که اقیانوسی از اطلاعات است.

وی عنوان کرد: یکی دیگر از منابع شناخت، علمای دین هستند که به علم آنها اعتماد داریم و می‌دانیم با قرآن آشنا هستند، البته برخی مدعیان دروغین هستند که نمی‌توان به آنها اعتماد کرد.

تأثیر دعا در افراد با تزکیه نفس

معینی اظهار کرد: اگر انسان به تزکیه نفس نپرداخته باشد، ذکر و دعا در وی تأثیر ندارد و باید شرایط مهیا باشد، البته وظیفه دعا کردن و ذکر گفتن است و نباید به دنبال نتیجه زودرس باشیم.

وی با اشاره به این که برخی باورها ریشه حدیثی دارند، افزود: آیه‌ای در قرآن وجود دارد که برخی نویسندگان معاصر آن را ساعت قرآنی نامگذاری کرده‌اند و آیه پایانی سوره کهف است و توصیه شده اگر می‌خواهید در زمان معینی از خواب بیدار شوید، موقع خواب این آیه قرآن را قرائت کنید.

این استاد دانشگاه با ذکر مثالی دیگر گفت: آیه‌ای از قرآن در جبهه‌های جنگ قرائت می‌شد و آیه 9 سوره یاسین بود، زیرا آمده است که اگر کسی در مواجهه با دشمن این آیه را بخواند، خداوند در مقابل چشم دشمن، سدی را قرار می‌دهد.

وی بیان کرد: خواندن سوره حمد برای شفا سفارش شده است و در حدیثی آمده است اگر کسی هفت بار سوره حمد را به مرده خواند و مرده زنده شود، تعجب نکنید، زیرا آیاتی در قرآن است که شفا و رحمت برای مؤمنان است.

معینی تصریح کرد: یکی از باورهای قدیم که بسیار خوب بوده و امروزه کمتر رواج دارد، این بوده که کلاس‌های درس و بسیاری از مجالس با خواندن قرآن آغاز می‌شد و مناسب است که همچنان نیز ادامه پیدا کند.