کد خبر: ۱۴۲۵۹۸۷

تاریخ: ۱۴ تير ۱۳۹۳ - ۱۵:۰۲

سفارش امام(ره) به جوانان در خصوص بهره‌گیری از ماه رمضان

گروه سیاسی: «من خصوصاً به طبقه جوان عرض مى‌کنم که آیا در این مهمان‌خانه رفتید؟ استفاده کردید؟ از شهوات خصوصاً شهوات معنوى چشم پوشیدید؟ یا اینکه مثل من هستید؟ جوان‌ها متوجه باشند که در جوانى مى‏‌شود اصلاح کند انسان خودش را، هر مقدارى انسان سنش زیادتر مى‏‌شود، اقبالش به دنیا بیشتر مى‏‌شود».

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی جماران، یکی از گروه‌های هدف در برنامه‌های تربیتی امام خمینی(ره) جوانان بودند و چون ظرفیت اثرپذیری جوان بسیار بالا و آمادگی قبول خوب و بد در او بسیار است و از آن رو که به زعم ایشان: « قلب جوان لطیف و ساده است و صفایش بیشتر است و واردات آن کمتر و تزاحمات و تراکمات در آن کمتر است، پس شدید الانفعال و کثیر القبول است. بلکه هر خلق زشت و زیبایى در قلب جوان بهتر داخل شود و شدیدتر و زودتر از آن متأثر و منفعل گردد» (شرح چهل حدیث، ص:499) در نتیجه همت و توجه ایشان به پرورش نسل جوان بیشتر معطوف بود و همواره بر آن پافشاری داشتند. علاوه براین، نگاه رحمت‌آمیز و دل‌سوزی حاکی از حساسیت پیامبرگونه نسبت به سرنوشت انسان‌ها با خمیر مایه صداقت و صمیمیت سخن او را بر دل و جان می‌نشاند و نتایج معجز‌ه‌آسای خود را در صحنه‌های مختلف اجتماع ایران نشان می‌داد و چنانکه دیدیم به ویژه در دوران دفاع مقدس به خوبی چهره نمایان ساخت.

شمه‌ای از آنچه آمد سفارش امام خمینی (ره) به جوانان در زمینه بهره‌گیری از برکات ماه رمضان است که متن کامل آن به شرح ذیل است:

« خداوند دعوت کرده است ما را به اینکه شما باید وارد بشوید در این میهمانخانه (ضیافت الله ماه رمضان) و این ضیافت هم جز ترک، چیزى نیست؛ ترک هواها، ترک خودی‌ها، ترک منیها، منیت‌ها. اینها همه در این میهمان‌خانه است و ما باید حساب کنیم ببینیم که آیا وارد شدیم در این میهمانخانه یا اصلًا، وارد نشدیم، راهمان دادند به این ضیافت‌خانه یا نه، استفاده کردیم از این ضیافت الهى یا نه. البته حساب امثال من با کرام الکاتبین است. اما من به شما آقایان و به هر کس که این کلمات مى رسد و خصوصاً، طبقه جوان عرض مى‌کنم که آیا در این مهمان‌خانه رفتید؟ استفاده کردید؟ از شهوات خصوصاً شهوات معنوى چشم پوشیدید؟ یا اینکه مثل من هستید؟

جوان‌ها متوجه باشند که در جوانى مى‏‌شود اصلاح کند انسان خودش را، هر مقدارى انسان سنش زیادتر مى‏‌شود، اقبالش به دنیا بیشتر مى‏‌شود. جوان‌ها نزدیکترند به ملکوت. پیرها هر چه مى ‌گذرد، هر چه بر عمرشان مى‏‌گذرد، هى اضافه مى‏‌شود یک چیزهایى که آنها را از خدا دور مى‏‌کند. ...(انسان) همان طورى که شهوات ظاهرى را باید ترک بکند، از شهوات باطنى که بالاترین سد راه است براى انسان، باید از اینها جلوگیرى کند. تمام این مفاسدى که در عالم حاصل مى‏‌شود، براى این است که در این ضیافت وارد نشده‏‌اند یا اگر وارد شده ‌اند استفاده نکرده‌اند. خطاب به همه مردم است، همه دعوت شدید به ضیافت اللَّه، همه مهمان خدا هستید و مهمانى به ترک است. اگر ذره‏ اى هواى نفس در انسان باشد، این به مهمانى وارد نشده است یا اگر وارد شده است استفاده نکرده است».  (صحیفه امام(ره)، ج‏21، ص 45)