کد خبر: ۱۴۲۹۵۴۳

تاریخ: ۲۳ تير ۱۳۹۳ - ۱۲:۳۷

لسانی فشارکی:

بهترین راه برای آشنایی با زبان قرآن خود قرآن است

گروه اندیشه: عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس با بیان اینکه در سوره‌های «شوری» و «نحل» در مورد چیستی زبان قرآن کریم اشاره شده است، گفت: بهتری راه برای یادگیری و آشنایی با زبان قرآن کریم خود قرآن است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، چهارمین جلسه از سلسله نشست‌های «چیستی زبان قرآن»، روزگذشته، یکشنبه، 22 تیرماه با حضور محمدعلی لسانی‌فشارکی، عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس، برگزار شد.

لسانی فشارکی در ابتدای این نشست با طرح این سؤال که زبان قرآن چگونه زبانی است؟ گفت: این سوال یک سوال چالشی بسیار مهم است که سال‌های سال مورد بحث متفکران مسلمان و غیر مسلمان بوده است و حتی اهمیت این بحث به حدی است که یکی از دروس دوره دکترای رشته علوم قرآن و حدیث به عنوان زبان قرآن در نظر گرفته شده است.

وی افزود: قرآن، لازم می‌داند که اهل آن و همه مردم جهان این اطلاع را داشته باشند که زبان قرآن چگونه زبانی است و بر همین اساس این مسئله به طور مفصل در قرآن آمده بیان شده است و از همین تفصیل متوجه می‌شویم که اهل قرآن باید به این بحث آشنا باشند.

عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس در ادامه با اشاره به آیه شریفه «بِلِسَانٍ عَرَبِیٍّ مُّبِینٍ»، تصریح کرد: این تعبیر به تنهایی پاسخ همه سؤالات است، این تعبیر یک بار دیگر در قرآن مجید و در آیه 103 سوره مبارکه نحل تکرار شده است که در این آیه «هذا» اشاره به قرآن کریم دارد.

لسانی فشارکی اظهار کرد: خداوند در سوره مبارکه شعرا می‌فرماید این قرآن به زبان عربی مبین نازل شده است و در سوره مبارکه نحل نیز می گوید «این قرآن» که منظور همان زبان قرآن کریم است.

وی خاطرنشان کرد: زبان قرآن کریم، زبان عربی مبین است، عده‌ای بر این باورند که این امر یعنی اینکه زبان قرآن همان زبانی است که مردم عرب زبان به آن تکلم می‌کنند و حتی برخی از اندیشمندان در جهان اسلام نیز معتقد هستند که قرآن به زبان مردم عرب زبان است و دلیل اینکه این مسئله را بیان می‌کنند نیز این است که اصولاً به دنبال طرح مسئله و یافتن پاسخی برای این موضوع نبوده‌اند و گفته‌اند که چون خدا در قرآن فرموده است که زبان قرآن عربی است یعنی اینکه زبان قرآن همان زبان مردم عرب‌زبان است.

عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس یادآور شد: هیچ زبانی نمی‌تواند زبانی خاص و ویژه باشد و اگر زبانی دارای اهمیت است، همه زبان‌ها دارای اهمیت هستند و اگر هم اهمیت ندارند همه فاقد اهمیت هستد. اگر قرار است که زبان، آیت خداوند باشد همه زبان‌ها، آیت خداوند هستند، نکته جالب این است که از قدیم وقتی مردم می‌گفتند زبان عربی در برابر آن از زبان عجمی به معنای گنگ و نارسا یاد می‌کردند و این را در بین قوم‌ها جا انداخته بودند که چون خداوند در قرآن فرموده است زبان قرآن زبان عربی مبین است پس زبان آنها زبانی شیوا، بلیغ و رسا است.

وی با بیان اینکه چه بسا عرب زبان‌هایی هستند که از بس ناشیوا حرف می‌زنند، از عجمی به معنایی که خودشان از آن در نظر دارند، عجمی‌تر هستند، گفت: البته عجم زبان‌هایی نیز هستند که از بس بلیغ، رسا و شیوا داد سخن سر می‌دهند که از عرب‌زبان‌ها عرب‌تر هستند.

لسانی فشارکی در بخش دیگری از صحبت‌های خود در نشست تخصصی «چیستی زبان قرآن» با اشاره به اینکه قرآن خود این مسئله را باز کرده است، تصریح کرد: عربی، اگر به معنای عام آن باشد، پس نقش کلمه مبین در این وسط چیست؟، خداوند می‌فرماید این زبان عربی که وجود دارد عربی مبین است، مبین هر معنایی که داشته باشد به معنای ویژه و خاص است.

عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس با بیان اینکه مطابق بیان قرآن کریم، زبان عربی بر دو نوع است، گفت: نوع اول زبان عربی مبین و نوع دوم زبان قرآن غیر مبین است که قرآن تأکید دارد زبانش لسان عربی مبین است.

وی در ادامه افزود: قرآن لسان عربی مبین است چه خصوصیاتی دارد؟ وقتی جواب به دست بیاید متوجه خواهید شد که زبان عربی مبین ویژگی‌هایی دارد که زبان عرب معمولی و عام ندارد، این زبان مبین اصولاً می‌تواند عربی نباشد و می‌توانیم لسان فارسی مبین و یا انگلیسی مبین نیز داشته باشیم و زبان حافظ، سعدی، فردوسی و مولانا زبان فارسی مبین است.

لسانی در ادامه با طرح این سؤال که نسبت زبان قرآن با لسان مبین زبان‌های دیگر چیست؟ تأکید کرد: نسبت این امر را خود قرآن می‌گوید، زبان قرآن به گونه‌ای است که وقتی بیان می‌شود بدون اینکه اختصاص به عرب‌زبان‌ها داشته باشد مرز زبان عربی را می‌گشاید و به هر جایی که انسان هر نوع تکلمی داشته باشد، وارد می‌شود.

عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس تصریح کرد: کلام الله یعنی مجموعه‌ای از سخنان خداوند با انسان، یعنی وقتی خداوند سخن می‌گوید با همه انسان‌ها سخن می‌گوید و تنها یک زبان و یک قوم خاص را مد نظر ندارد. لسان عربی مبین، تعبیر دیگری از کلام الله است البته به شرطی که برای یادگیری آن به موارد نادرست مراجعه نکنید و مستقیماً از خود قرآن یاد بگیرید.

لسانی یادآور شد: ما اگر بخواهیم زبان قرآن را یاد بگیریم و نه زبان عربی را باید در پرتو سوره به سوره این کار را فرا بگیریم، یعنی هر چه بیشتر سوره‌ها را بخوانیم بیشتر با زبان قرآن آشنا خواهیم شد. البته یکی از راه‌های میانبر برای این کار مراجعه به کتاب «روش تحقیق موضوعی قرآن کریم» است.