کد خبر: ۱۴۳۰۱۸۸

تاریخ: ۲۴ تير ۱۳۹۳ - ۱۵:۵۱

در جلسه تفسیر آیت‌ا‌لله‌العظمی سبحانی عنوان شد:

رد دیدگاه سیدقطب در تفسیر نزول باران به نزول قرآن

گروه حوزه‌های علمیه: آیت‌الله‌العظمی سبحانی در تفسیر آیه ۲۱ سوره زمر به دیدگاه سیدقطب اشاره کرد و گفت: سیدقطب نزول باران را به نزول قرآن تفسیر کرده است که من با آن موافق نیستم.

به گزارش خبرگزاری بین‎المللی قرآن(ایکنا) آیت‎الله‏‌العظمی جعفر سبحانی ظهر امروز 24 تیر در درس تفسیر سوره زمر در مدرسه علمیه حجتیه قم با اشاره به آیه 21 سوره زمر «أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّـهَ أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَلَکَهُ یَنَابِیعَ فِی الْأَرْضِ ثُمَّ یُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا أَلْوَانُهُ ثُمَّ یَهِیجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ یَجْعَلُهُ حُطَامًا إِنَّ فِی ذَلِکَ لَذِکْرَى لِأُولِی الْأَلْبَابِ» به معنای سماء اشاره کرد و گفت: باید توجه داشت که همیشه سما، به معنی آسمان نیست بلکه سما به معنی بلندی بالای سر و دارای سایه یا همان ابر هم معنی می‎شود که در اینجا منظور قرآن هم همان ابر باران‎زا است.
این مرجع تقلید با بیان اینکه نزول باران نعمت برای انسان است گفت: باران به زمین می‎بارد، ولی پس از عبور از لایه نرم زمین به لایه سخت می‎رسد که باعث نگهداری آب در همان سطح شده تا انسان با حفر چاه و چشمه از آن بهره‏‎برداری کند.
وی تصریح کرد: پس از اینکه این آب از زمین استخراج شد گیاهان بدون ساقه و درختان و گل‎های رنگارنگ و میوه‎های رنگارنگ را شکل می‎دهند که این هم از نشانه‎های خداوند است.
این مرجع تقلید اظهار کرد: خداوند در ادامه بیان می‎دارد که این گل‎های زیبا و خوشرو و خوشبو به تدریج خشک و تکه تکه می‎شوند و بر زمین می‎ریزند؛ این حرکت انجام می‎شود و این گل‎ها از بین می‎روند.

رد دیدگاه سید‌قطب

وی گفت: سید قطب در اینجا تفسیری دارد که البته بنده با آن موافق نیستم؛ ایشان می‎گوید که منظور خدا از آب در اینجا همان قرآن است که از آسمان نازل می‏‌شود و در دل مومنان جوانه می‏‌زند و گل‎های آن مثل ایمان و نجابت وعدالت و... می‎شود.
آیت‌الله سبحانی تصریح کرد: نظر من این است که این آیه دو هدف را دنبال می‏‌کند که اولین آن، بیان توحید ربوبی است؛ یعنی اینکه خداوند این دنیا را بر اساس یک برنامه هدفمند و نظام‌مند طراحی کرده است؛ این برنامه در حال اجراست و همه چیز طبق برنامه طبیعی دنبال می‏‌شود.
وی گفت: دومین هدف این آیه بیان بی‎‏وفایی دنیاست که خداوند می‏‎خواهد نشان دهد که این دنیا به انسان وفا نمی‎‏کند و انسانی که چون گل نوشکفته بود، روزی پیر و فرتوت خواهد شد و روز دیگر از شاخه جدا خواهد شد و خواهد مرد.
وی عنوان کرد: این آیه دقیقا مثل همان آیه سوره حدید است که خداوند در آن به مراتب خلقت انسان اشاره دارد و مراحل زندگی و مرگ آدمی را شرح می‎دهد.