کد خبر: ۱۴۳۱۹۱۶

تاریخ: ۳۱ تير ۱۳۹۳ - ۰۸:۵۵

جلالی‌منش پیشنهاد داد:

زشتی سرقت علمی در فضای مجازی تبیین شود/ سرقت‌های علمی در خیابان انقلاب

گروه فضای مجازی: عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران گفت: گاهی اوقات احساس می‌شود برخی از سرقت‌های علمی در فضای مجازی عمدی نیست و بسیاری از افراد شدت زشتی کار را نمی‌دانند؛ به هرحال سرقت علمی نوعی دزدی بوده و مصداق آن همچون بالارفتن از دیوار مردم است.

عمار جلالی‌منش، عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران، در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، با اشاره به سرقت علمی در فضای مجازی اظهار کرد: اگر بخواهیم مسئله سرقت علمی را در فضای مجازی تبیین کنیم باید بگوییم که از منظر اخلاقی، فرهنگسازی مناسبی در این حوزه انجام نشده است.

وی ادامه داد: گاهی اوقات احساس می‌شود برخی از سرقت‌های علمی در فضای مجازی عمدی نیست و بسیاری از افراد شدت زشتی کار را نمی‌دانند. به هرحال سرقت علمی نوعی دزدی است و مصداق آن همچون بالارفتن از دیوار مردم می‌ماند.

عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم  و فناوری اطلاعات ایران تصریح کرد: زشتی کار سرقت علمی در فضای مجازی به لحاظ فرهنگی به درستی تبین نشده است و بسیاری از افراد از عواقب کار چندان اطلاعی ندارند.

دوگانگی رفتارها در سطح حاکمیتی، توجیه سرقت را برای افراد آسان می‌کند

وی بیان کرد: بخش دیگری از سرقت علمی در فضای مجازی به دوگانگی رفتارها در سطح حاکمیتی مربوط می‌شود به این معنی این امر را بیشتر در زبان‌های غیرفارسی شاهد هستیم و به راحتی سرقت علمی از مطالب خارجی انجام می‌شود.

جلالی‌منش اظهار کرد: بسیاری از مطالب خارجی در کشورمان به راحتی کپی می‌شود و با قیمت‌های پایین در اختیار افراد قرار می‌گیرد. درواقع این امر با توجیه مختلف مبنی بر اینکه تحریم هستیم، محقق می‌شود.

وی ادامه داد: این دوگانگی رفتاری در سطح حکومتی قطعا تعارضی در ذهن افراد ایجاد می‌کند. به هرحال سرقت علمی نوعی سرقت و دزدی محسوب می‌شود و چندان تفاوتی نمی‌کند که در فضای مجازی باشد یا فضای حقیقی.

سرقت علمی در خیابان انقلاب

عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران تصریح کرد: در سرقت علمی 2 موضوع وجود دارد که می‌توان به کپی کردن و متن دیگری را به نام خود زدن اشاره کرد. متأسفانه سرقت علمی به راحتی در خیابان انقلاب و با انتشار پایان‌نامه‌های دیگران به نام فرد و در وبلاگ‌ها انجام می‌شود بدون آنکه حق مادی و معنوی فرد در نظر گرفته شود.

سرقت علمی از منظر اخلاقی به خوبی تبیین نشده است

وی بیان کرد: سرقت علمی از منظر اخلاقی به خوبی تبیین نشده است و دوگانگی رفتاری که در لایه‌های حکومتی وجود دارد، توجیه این امر را برای افراد اجتماع ساده کرده است.

جلالی‌منش اظهار کرد: آموزش‌های لازم به کاربران باید ارائه شود و قبل از این آموزش‌ها بنا به تأکید اسلام باید فرد آموزش‌دهنده خود را ملزم به رعایت حقوق دیگران کند. اگر قرار است آموزش در سطح جامعه آغاز شود، رعایت حقوق باید از لایه‌های حکومتی هم باشد تا به  مردم برسد.

وی بیان کرد: نهادهایی باید وظیفه آموزش و پیگرد سرقت‌های علمی را در فضای مجازی و حقیقی برعهده بگیرد. به هرحال این امر همچون امر به معروفی می‌ماند که باید در سطح جامعه فرهنگسازی شود.

عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران تصریح کرد: اساتید باید در دانشگاه‌ها با برگزاری کارگاه‌های آموزش، موضوع سرقت علمی را برای دانشجویان تبیین کنند. همچنین اساتید می‌توانند دائما در حال یادآوری و تذکر به دانشجویان باشند تا آنها برای انجام پروژه‌های‌شان اقدام به کپی‌برداری نکنند.

وی یادآور شد: وجود یک سری ارگان‌ها برای کنترل جنبه قانونی سرقت علمی امری ضروی است چرا که باید این سرقت‌ها تحت پیگرد قانونی قرار بگیرند.