کد خبر: ۱۴۳۴۵۱۱

تاریخ: ۰۶ مرداد ۱۳۹۳ - ۱۴:۵۸

سیدعلی موسویان:

بی‌برنامگی «تئاتر صاحبدلان» دلیل بر ناکارآمدی آن است

گروه هنر: یک جشنواره تئاتری پس از گذشت چند دوره باید موقعیت زمانی خود را تثبیت کند؛ جشنواره «تئاتر صاحبدلان» که همچنان زمان شناوری برای برگزاری آن وجود دارد و نتوانسته اعتماد و اعتبار خود را ثابت کند، در عرصه ترویج تئاتر دینی ناکارآمد است.

سیدعلی موسویان، نویسنده و کارگردان تئاتر در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) گقت: تجمیع همه رویدادهای تئاتر دینی در قالب جشنواره‌ای همچون جشنواره «تئاتر صاحبدلان» با نام قبلی جشنواره «تئاتر حقیقت» هر چند با هدف تمرکز و تجمیع همه توان فنی و بودجه‌ای اتفاق افتاد اما از همان آغاز نتوانست براساس یک برنامه منظم و قانونمند به پیش رود.
وی ادامه داد: یکی از ویژگی‌های این جشنواره بسط و گسترش  فرهنگ دینی از طریق اجراهای تئاتری در سراسر کشور بود و انصافاً هم  با هماهنگی قابل قبولی که میان کانون تئاتر دینی به عنوان متولی برگزاری آن با سایر مراکز استانی پدید آمد، نمایش‌هایی تولید و مختص مخاطبان بومی در شهرستان‌های محل تولید آنها به اجرا درآمد که استقبال خوبی نیز از آنها صورت گرفت و نشان از آن داشت که مخاطبان خواهان چنین تولیداتی با مضامین دینی و قرآنی هستند.
این بازیگر و کارگردان تئاتر تصریح کرد: تمرکززادیی از یک محدوده زمانی چند روزه معمول جشنواره تئاتری، یکی  دیگری از محسنات جشنواره «تئاتر صاحبدلان» بود که این امکان را هم به هنرمندان و هم مسئولان می‌داد که بدون شتابزدگی بر روی کیفیت آثار تولیدی  تمرکز و نظارت کنند که البته این مسئله نیز نیاز به یک مدیریت قوی و کاملاً کارشناسی داشت که بتواند از رهگذر چند دوره برگزاری جشنواره، به کشف استعدادهای نو در زمینه تئاتر دینی و تقویت آنها منجر شود.
موسویان گفت: متأسفانه جشنواره «تئاتر صاحبدلان» در ادامه راه نتوانست به این مهم دست پیدا کند که برای برنامه‌ریزی دقیق در وهله اول باید زمان تثبیت شده هر ساله به منظور تخصیص بودجه و امکانات تحقق می‌یافت اما چون این اتفاق در عمل واقع نشد، بعد از گذشت سه دوره و پدیدار شدن ظرفیت‌های جدید در زمینه تولید تئاتر دینی، رسماً این جشنواره به تعطیلی کشیده شد.
وی در پایان گفت: ایجاد بخشی در سایر رویدادهای معتبر تئاتری کشور به موضوع تئاتر دینی که به شکل محدود  آثاری را در سطحی قابل قبول از نظر فنی و هنری تولید و در رقابت شرکت کرده و سپس تسهیلاتی برای اجرای آنها در اقصی نقاط کشور فراهم شود، تنها راهی است که می‌تواند موجب پویایی جریان تئاتر دینی شود؛ جریانی که به شکل تخصصی می‌تواند تحت نظارت کانون تئاتر دینی اداره شود.