کد خبر: ۱۴۵۲۱۴۴

تاریخ: ۳۰ شهريور ۱۳۹۳ - ۱۱:۵۴

محمد قهرمانی:

سینما در پرداختن به موضوع روحانیت موفق نبوده است

گروه هنر: یک تهیه‌کننده سینما گفت: هر چند که از ابتدای دهه ۸۰، نگاه به روحانیت در سینما شکل متفاوتی به خود گرفت؛ اما تولیدات سینما به هیچ وجه متناسب با جایگاه روحانیت نیست.

محمد قهرمانی، تهیه‌کننده سینما، در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) درباره جایگاه روحانیت در سینمای ایران اظهار کرد: در ابتدای سخنانم باید به طور روشن بگویم سینمای ما در پرداختن به موضوع روحانیت موفق عمل نکرده است، حتی می‌توان گفت به حداقل‌ها هم دست نیافته‌ایم، البته شاید سالی یک یا دو فیلم با این محوریت طی یک دهه اخیر تولید شود، اما این تعداد کار جوابگوی کشوری که در تمامی بخش‌هایش روحانیت نقش مهم دارد، به هیچ وجه کافی نیست.

وی افزود: روحانیت در کشور ما تنها یک قشر مذهبی محسوب نمی‌شود، بلکه در شئونات مختلف اجتماعی حضور بارز دارد. برای همین نه به لحاظ کمی و نه به لحاظ کیفی تولیدات سینمای ایران به هیچ وجه متناسب با جایگاه این گروه نیست.
قهرمانی به توضیح فوق اضافه کرد: سینمای ایران در دهه شصت و هفتاد نگاهی که به روحانی داشت تنها به لباس خلاصه می‌شد، یعنی یک بازیگر تنها لباس روحانی را بر تن می‌کرد، اما برای آن شخصیت هیچ شخصیت‌پردازی صورت نگرفته بود. برای همین وقتی تمام آن تولیدات را مرور می‌کنیم، می‌بینیم که اکثر آنها یک شکل هستند و در آنها روحانی تنها نقش یک واعظ را دارد.

تهیه‌کننده فیلم «فرشتگان قصاب» با بیان این که از ابتدای دهه 80، نگاه به روحانیت شکلی منسجم به خود گرفت، تصریح کرد: پس از ساخته شدن فیلم «زیر نور ماه» شاهد بودیم که نگاه به روحانیت در آثار سینمایی تغییر کرد. در این فیلم، رضا میرکریمی به تردید یک طلبه برای ملبس شدن توجه داشت و اینکه این فرد با آدم‌های پیرامون خود چگونه ارتباط برقرار می‌کند، حتی در بخشی از فیلم می‌دیدیم که وی با برخی از آدم‌ها همسفره می‌شود که شاید مردم عادی از انجام آن، کراهت داشته باشند. برای همین است که می‌گویم این فیلم پیش‌آهنگ است. مطلب دیگر این‌که در این فیلم به روحانی نگاه قدیس‌وار نشده بود؛ یعنی فرد مورد نظر کسی نبود که دائم در پی نصحیت کردن دیگران باشد، بلکه شخصیت برای خود دلمشغولی‌های شخصی نیز داشت.

وی در پاسخ به این که نگاه سینما به روحانیت چگونه باید باشد؟ گفت: جواب این سؤال شاید کلیشه به نظر آید، اما مسلم است که داشتن کمیت و کیفیت با هم می‌تواند ما را به نگاهی درست به روحانیت در سینما برساند. برای این مسئله نیز تنها نباید از سینماگر توقع داشت، بلکه از نویسنده گرفته تا مسئولان این حوزه و مخاطبان می‌توانند در این حوزه ایفای نقش کنند.

قهرمانی در خطاب به مسئولان سینمایی گفت: از کسانی که در پست‌های مدیریتی سینما هستند خواهش می‌کنم که اجازه دهند که فیلمسازانی که در این حوزه دلسورز و آگاه هستند کارهای خود را تولید کنند، چون محدودیت در پرداختن آزاد این قبیل موضوعات باعث می‌شود که آثار خوبی تولید نشود.

این تهیه کننده در پایان خاطرنشان کرد: مردم از تمام فیلم‌هایی که با محوریت روحانیت تولید شده و در آنها نگاهی حرفه‌ای و سینمایی حاکم بوده استقبال کردند. رسوایی، زیر نور ماه، طلا و مس و فرشته‌ها با هم می‌آیند گواه این ادعا هستند، البته شرط مهم در حوزه همان کیفیت است که باید مورد توجه جدی قرار گیرد.