کد خبر: ۱۴۵۳۵۸۲

تاریخ: ۰۲ مهر ۱۳۹۳ - ۱۲:۵۹

قناعت عصاره ساده‌زیستی و برکت است

گروه اجتماعی: مدرس حوزه‌های علمیه ارومیه با اشاره به اهمیت داشتن قناعت در زندگی فردی و اجتماعی، گفت: اساس و مبنای ساده‌زیستی قناعت است.

حجت‌الاسلام علی حسنی، مدرس حوزه‌های علمیه ارومیه در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن‌(ایکنا) از آذربایجان غربی، با اشاره به اهمیت داشتن قناعت در زندگی فردی و اجتماعی، افزود: مؤمن مسلمانی که ساده‌زیستی را سرلوحه زندگی خویش قرار می‌دهد، در واقع نیاز‌های واقعی و حداقل را در زندگی ‌می‌پزیرد و خیر و برکت را برای خانواده خویش به ارمغان می‌آورد.

وی ادامه داد: بین نیاز‌های کاذب و ضروری که در زندگی اجتماعی با آن‌ها سروکار داریم باید توجه داشته باشیم که بیشتر نیازهای زندگی از طریق ساده‌زیستی و قناعت تأمین می‌شوند، در حالی‌که نیاز‌های کاذب همواره سیری‌ناپذیر هستند.

حجت‌الاسلام حسنی اظهار کرد: نیاز‌های کاذب در واقع نکته مقابل قناعت و ساده‌زیستی قرار دارند و با گذر زمان رنگ و بوی جدیدی به خود می‌گیرند که غیرقابل کنترل می‌شوند، تجمل‌گرایی و چشم و هم‌چشمی از جمله نیاز‌های کاذب در زندگی انسان‌ها است.

وی بیان کرد: تبلیغات گسترده‌ای از سوی رسانه‌های غربی در جهت ترویج الگو‌های غربی و کاذب مصرف‌گرا صورت می‌گیرد که با هدف تغییر الگوی مصرفی و سبک زندگی مسلمانان ارائه می‌شوند.

حجت‌الاسلام حسنی اظهار کرد: اگر تجملات وارد زندگی فردی و اجتماعی افراد شود به تدریج خیر و برکت از زندگی افراد خارج می‌شود که از آثار سوء آن می‌توان به گرایش یه سوی نیاز‌های کاذب، هوا و هوس و گناه اشاره کرد که آرامش و آسایش جامعه را دگرگون می‌کند.

وی در ادامه افزود: ساده‌زیستی همان قانع شدن به نیاز‌های فطری و واقعی در زندگی است که عامل ازدیاد رزق و روزی در زندگی انسان‌ها است، اما دوری از ساده‌زیستی که در واقع پرداختن به نیاز‌های کاذب زندگی است که انسان را به خطا می‌کشاند و ثروت مادی نیز پاسخگوی این نیاز‌های کاذب نمی‌تواند باشد.

حجت‌الاسلام حسنی‌ تلاش برای ایجاد رفاه کاذب در خانواده‌ها را مسبب بروز برخی مشکلات روحی و روانی جامعه دانست و گفت: برخورداری رفاه کاذب در خانواده‌ها بیانگر دوری از ساده‌زیستی و کمبود خیر و برکت در زندگی است.

مدرس حوزه‌های علمیه ارومیه در پایان با اشاره به اهمیت امر زیاده خواهی در زندگی تجمل‌گرایانه اظهار کرد: خانواده‌هایی که به تجمل‌گرایی مبتلا شده‌اند در واقع با چشم و هم‌چشمی و زیاده‌خواهی مواجه هستند که این امر مستلزم داشتن درآمد و دارایی کلان است که سرپرست خوانوار را با مشکلات مالی و درگیری‌های اقتصادی روبرو می‌کنند.