کد خبر: ۱۴۵۵۹۸۶

تاریخ: ۰۹ مهر ۱۳۹۳ - ۰۶:۲۴

بخشش‌های ما آگاهی ایجاد نمی‌کند!

۴۰ هزار خیریه در ایران داریم اما هنوز فقر وجود دارد

گروه جامعه: مدیرعامل مؤسسه نیکوکاری طلوع بی‌نشان‌ها به تشریح این مسئله پرداخت که چرا علی‌رغم وجود ۴۰ هزار خیریه هنوز فقر در ایران وجود دارد و گفت: بخشش باید آگاهی ایجاد کند اما ما هنوز در جهل هستیم، گویی کاسه را برعکس گرفته‌ایم.

اکبر رجبی، مدیرعامل مؤسسه نیکوکاری طلوع بی‌نشان‌ها در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) به تشریح برخی مشکلات سازمان‌های مردم نهاد و NGOها در کشور پرداخت و عنوان کرد: ما یک مؤسسه مردم‌نهاد(NGO) هستیم اما از سرناچاری خیریه معرفی شده‌ایم در حالی که خودمان تمایلی برای معرفی شدن به عنوان یک خیریه نداریم.
وی دلیل این مسئله را اینگونه تشریح کرد که ما برای کارتن‌خواب‌های شهر تهران فعالیت می‌کنیم و تلاش می‌کنیم به این شهر باور بدهیم. درست است که ظاهر کار ما این است که به کارتون‌ خواب‌ها غذا می‌دهیم اما هدف ما دادن باور به مردم شهر تهران و دادن نگاه درست به جامعه در خصوص این آدم هاست.
نگاه ما متعالی‌تر است اما مجبور شده‌ایم خود را سطحی‌تر معرفی کنیم
رجبی با ابراز تأسف از اینکه همه به این مسئله تکیه کرده‌اند که مؤسسه طلوع‌ بی‌نشان‌ها روزهای سه‌شنبه در خیابان‌های تهران غذا در بین کارتون خواب‌ها توزیع می‌کند، عنوان کرد: نگاه ما مقوله‌ای متعالی‌تر است اما به خاطر مسائلی که وجود دارد مجبور شده‌ایم خود را سطحی‌تر معرفی کنیم و این اولین مشکلات خیریه‌ها است.
اگر به ما اداره‌کنندگان خیریه‌ها اعلام کنند دیگر فقیری وجود ندارد از غصه می‌میریم!
رجبی در خصوص مشکلات درونی خیریه‌ها نیز گفت: اگر به ما اداره‌کنندگان خیریه‌ها اعلام کنند که دیگر فقیری در جامعه وجود ندارد از غصه می‌میریم، چون گویی همه دوست داریم فقر وجود داشته باشد تا ما بتوانیم به فقرا کمک کنیم و حرکتی برای از بین بردن فقر انجام نمی‌دهیم.
خیریه‌ها همدیگر را قبول ندارند
وی ادامه داد: مدیران خیریه‌ها فقط خودشان از کارشان لذت می‌برند، از سوی دیگر برخی از NGOها کارهای همدیگر را رد و اعلام می‌کنند که کار سایرین اشتباه و فقط کار خودشان صحیح است و این مسئله به حدی است که اکنون در جامعه ایران یک شبکه از خیریه‌ها وجود ندارد.
مدیرعامل مؤسسه نیکوکاری طلوع بی‌نشان‌ها در خصوص کارکردهای مؤسسات خیریه گفت: افرادی در جامعه وجود دارند که نمی‌توانند زندگی خود را اداره کنند و از چشم دولت نیز دور مانده‌اند، خیریه‌ها در این شرایط به کمک چنین افرادی می‌آیند اما متأسفانه اتفاقی که افتاده این است که برخی با کسب اطلاع و آگاهی از تعداد قابل توجهی خیریه کمک دریافت می‌کنند اما افرادی هم هستند که از چشم خیریه‌ها دور مانده اند و حتی زیر پوشش یک خیریه هم نیستند.

40 هزار خیریه ثبت شده و ثبت‌ نشده در ایران داریم اما هنوز فقر وجود دارد
وی یکی دیگر از مشکلات عمده خیریه‌های غیر دولتی را رقابت خیریه‌ها دولتی با آنها عنوان کرد و گفت: خیریه‌ها باید همیشه مردمی باشند و مردمی باقی بمانند. نه اینکه نظارت بر خیریه های خصوصی به مؤسسات خیریه دولتی واگذار شود. همه این اتفاقات موجب شده است که 40 هزار خیریه ثبت شده و ثبت‌ نشده در ایران داریم اما هنوز فقر وجود دارد و تأثیر عملکرد خیریه ها نیز در جامعه مشهود نیست.
دَهِش باید هشیاری و بخشش باید آگاهی ایجاد کند/ کاسه‌هایمان را برعکس گرفته‌ایم
رجبی با اشاره به اینکه به نظر می‌رسد لیوان‌هایمان را بر عکس گرفته‌ایم، تصریح کرد: دَهِش باید هشیاری و بخشش باید آگاهی ایجاد کند. اما ما هنوز در جهل هستیم و گویی کاسه را برعکس گرفته‌ایم طوری که هیچ چیز درونش جمع نمی‌شود.
مدیرعامل مؤسسه نیکوکاری طلوع بی‌نشان‌ها تشریح مشکلاتی که سازمان های مردم نهاد در ایران دارند را ادامه داد و اظهار کرد: ما یک مؤسسه خیریه هستیم که برای توانمندسازی مددجویانمان کوشش می‌کنیم اما در تفاهم‌نامه‌هایی که با سازمان‌های دولتی می‌بندیم آنها از ما مالیات و هزینه می‌گیرند و طبیعی است که در چنین شرایطی برای ما مشکلات مالی زیادی به وجود می‌آورد.
وی ادامه داد: اگر مالیات بپردازیم باید منبع مالی داشته باشیم و اگر نپردازیم مشکلات قانونی برای ما پیش می‌آید و هیچ قانون مدونی که بخش بندی شده باشد و بر انجام آن نظارت شود نیز وجود ندارد.
هیچ نهاد مشخصی برای رسیدگی به مشکلات NGOهای ایران وجود ندارد
رجبی با اشاره به اینکه هیچ نهاد مشخصی برای رسیدگی به مشکلات NGOهای ایران وجود ندارد و نه تنها حمایتی دریافت نمی‌شود بله مدام هم با مشکلات مختلف دست به گریبان هستیم، بیان کرد: خیریه‌ها می‌توانند سندیکا تشکیل دهند شبکه‌ای که در درون خودشان بر خودشان نظارت داشته باشند از سوی دیگر همکاری‌های متقابل انجام دهند مثلاً کارتون‌ خواب‌هایی که به سایر مراکز خیریه مراجعه می‌کنند را به ما معرفی کنند و ما نیز مثلاً نیازمندان مالی را به سازمان‌های مردم نهاد فعال در این زمینه معرفی کنند.
وی بر لزوم تخصصی‌تر شدن اقدامات خیریه‌ها تأکید و به عنوان مثال گفت: 150 سال قبل خیریه‌ای در تهران به صورت وقف به وجود آمد که خدمتکاران خانه اگر وسیله صاحب خانه را شکست کتک نخورد بلکه از درآمد موقوفه خسارت وی جبران شود. این یک خیریه هوشمند و فکر شده بود که نیاز جامعه خود را رفع می‌کرد.

ترجیح می‌دهم افراد باورشان را به طلوع بیاورند
مدیرعامل مؤسسه نیکوکاری طلوع بی‌نشان‌ها در پاسخ به این سؤال که آیا بهتر نیست موقوفه‌ای داشته باشید تا از محل درآمد ثابت آن طرح‌های مؤسسه را اجرایی کنید، گفت: وقف بسیار خوب است اما نگاه ما این نیست که هر ماه منبع درآمد مشخصی داشته باشیم من ترجیح می‌دهم افراد باورشان را به طلوع بیاورند.
وی ادامه داد: ما تلاش کرده‌ایم اعضای خود را نسبت به آسیب‌های اجتماعی که در تهران رخ می‌دهد با تمرکز بر روی کارتون‌خواب‌ها آگاه کنیم.
رجبی در پایان گفت: در مؤسسه ما غذا به کارتون خواب داده می‌شود و به این وسیله کارتون خواب جذب ما می‌شود درمانشان را به صورت رایگان انجام داده در جهت آموزش، اشتغال و بازگرداندن آنها به جامعه تلاش می کنیم. در اصل غذا دادن وسیله برای جذب کارتون خواب است نه هدف ما.