کد خبر: ۱۴۵۶۱۴۷

تاریخ: ۰۹ مهر ۱۳۹۳ - ۱۱:۲۶

آیت‌الله‌العظمی وحید خراسانی در درس تفسیر:

خداوند با صلح اضداد به عالم حیات می‌بخشد

گروه حوزه‌های علمیه: آیت‌الله‌العظمی وحید خراسانی تاکید کرد: کل حیوان و نبات هم مثل انسان به این نور و روز و شب محتاج هستند؛ نور و ظلمت ضدین هستند، ولی صلح کردند و هر دو ضدین را خدا با هم توام کرد تا به این عالم حیات ببخشد.

به گزارش خبرگزاری بین‎المللی قرآن(ایکنا) آیت‎الله‌‌العظمی وحید خراسانی صبح امروز 9 مهر در درس تفسیر سوره یاسین گفت: کل عالم در دو کلمه خلاصه می‎شود که دارای یک کبری و صغری است.
وی افزود: در قرآن که کتاب خلقت است، این کبری و صغری بیان شده است؛ «کُلُّ شَیْءٍ عِندَهُ بِمِقْدَارٍ» کبری و «وَ إِن مِّن شَیْءٍ إِلاَّ عِندَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلاَّ بِقَدَرٍ مَّعْلُومٍ» صغرای این بحث است.
این مرجع تقلید بیان کرد: همه جا بحث از این تقدیر است؛ تقدیر نسبت به همه عالم، کبری است و سخن درمورد شمس و جریان شمس به مستقر خویش ختم کلام در این جمله است.
وی با اشاره به آیه «ذَلِکَ تَقْدِیرُ الْعَزِیزِ الْعَلِیمِ» گفت: بعد از همه آیات باز خدا یک سوره را نازل کرد که سوره قدر است؛ لیلةالقدر هم همان شب تقدیر و قدر است.
آیت‌الله وحید خراسانی یادآوری کرد: این سوره، سوره همان تقدیر و همان مقدار است؛ نهایت حکمت و کمال فهم این دو کلمه و جمع بین این دو جمع همین شمس و قمر است.
این مرجع تقلید تصریح کرد: شناخت رابطه بین غروب و طلوع خورشید نهایت کمال است؛ زیرا اگر نبود طلوع شمس، نه معاشی بود و نه معادی؛ امام صادق(ع) می‎فرمایند که فَکِّر یا مُفَضَّل! فی طُلُوعِ الشَّمْسِ وَغُروُبِها... بَلْ تَأَمَّلِ المَنْفَعَةَ فی غُرُوبِها، فَلَولا غُروبُها لَمْ یَکُن لِلنَّاسِ هُدُوءٌ وَلا قَرار مَعَ عِظَمِ حاجَتِهِم إلی الهُدُوء والرّاحَةِ، لِسُکُونِ أَبْدانِهِم وَجُمومِ حَواسِّهِم، وانْبِعاثِ القُوَّةَ الهاضِمَةَ لِهَضم الطَّعامِ وَتَنْفیذِ الغِذاءِ إلی الأعْضاءِ، ثُمّ کانَ الحِرْصُ سَیَحْمِلَهُمْ مِن مُداوَمَةِ العَمَلِ وَمطُاوَلَته علی ما یَعْظُم نِکایَتَهُ فی أبْدانِهِم، فإِنّ کَثیراً مِنَ النّاسِ لَولا جُثُمُ هذا اللَّیْلِ لِظُلْمَتهِ عَلَیهم، لَم یَکُنْ لَهُم هُدوءٌ وَلا قَرار، حِرْصاً عَلی الکَسْبِ والجَمْعِ والإدِّخار.
وی افزود: امام صادق(ع) در اینجا بیانات بسیاری زیبایی دارند که از آن جمله می‎توان به تعبیر «فکر» برای روز و تامل برای شب اشاره کرد؛ اگر غروب نبود راحتی برای ابدان نبود و اگر روز نبود زندگی وجود نداشت؛ این سیر به غروب منتهی می‎شود و سرچشمه نیز همان طلوع است.

برکات طلوع و غروب

این مفسر قرآن خاطرنشان کرد: طلوع آفتاب منشا حرکات و غروبش منشا سکنات است؛ نسبت داغ شدن زمین در روز و سردشدنش در شب همه حکمت‎آمیز است؛ موجودات بیشترین بهره‎ها را در دولت روز به تعبیر امام صادق(ع) می‎گیرند و در شب نیز بیشترین بهره‎ها را برای امتداد حیات.
وی گفت: به تعبیر امام، کل حیوان و نبات هم مثل انسان به این نور و روز و شب محتاج هستند؛ نور و ظلمت ضدین هستند ولی صلح کردند و هر دو ضدین را خدا با هم توام کرد تا به این عالم حیات ببخشد؛ این شناخت، هم معرفت و هم خداشناسی است.

عالم مبهوت عظمت خداست

این مرجع تقلید تاکید کرد: عالم مبهوت و سرگردان در عظمت این نشانه بزرگ الهی است که بیان می‎دارد که خورشید با توان خود زمین و ماه را با خود می‎کشد و سیارات را نیز با خودش می‎برد که هرثانیه 200 مایل است که ما آن را احساس نمی‎کنیم.

این مفسر قرآن اظهار کرد: دنیای علم امروز تازه به این راز پی برده است ولی آنچه را که پشت این قضیه وجود دارد هنوز نمی‎دانیم و به اسرارش آگاه نیستیم.