کد خبر: ۱۴۶۱۳۴۹

تاریخ: ۲۶ مهر ۱۳۹۳ - ۱۶:۱۸

با حضور داوری اردکانی و رجبی دوانی؛

مراسم رونمایی از کتاب «نیست‌انگاری و شعر معاصر» برگزار می‌شود

گروه اندیشه: مراسم رونمایی از کتاب «نیست‌انگاری و شعر معاصر» با حضور رضا داوری و محمد رجبی به میزبانی دفتر شعر حوزه هنری، دوشنبه ۲۸ مهرماه برگزار می‌شود.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا)، انتشارات روزگار نو با همکاری حوزه هنری نشستی را دوشنبه 28 مهرماه، ساعت 16 تا 18 با موضوع بررسی و نقد کتاب «نیست‌انگاری و شعر معاصر» برگزار می‌کند.
بنا بر این گزارش، در این نشست که با میزبانی دفتر شعر حوزه هنری تشکیل می‌شود، با حضور و سخنرانی با حضور رضا داوری‌اردکانی و محمد رجبی‌دوانی از کتاب جدید یوسفعلی میرشکاک رونمایی خواهد شد.

این کتاب که 500 صفحه بوده و در قطع رقعی طراحی شده است، توسط انتشارات روزگار نو در نیمه اول مهرماه، روانه بازار نشر شده است.
کتاب «نیست‌انگاری و شعر معاصر» مجموعه مقالاتی است که بحث اصلی آن‌ها پیرامون نهیلیسم یا نیست‌انگاری است که به اشعار نیما، شاملو، اخوان و فروغ پرداخته شده است. میرشکاک در این کتاب به دنبال نشان دادن این مطلب است که شعرا، در ساحت فردی و جمعی و نفسانی و عقلانی، چه می‌خواستند با مخاطبانشان بگویند؛ چرا که وی معتقد است تقدیر همه جوامع، اجمالاً در شعر و هنر بیان می‌شود و بعداً به‌صورت تفصیلی در عالم سیاست ظهور می‌کند.
این کتاب از زاویه‌ای شبیه به کتاب «در سایه‌ی سیمرغ» است که با نگاهی تأویلی در ظاهر شعر حکیم ابوالقاسم فردوسی، سعی در رفتن به باطن شعر دارد و می‌خواهد خرد برتر را به نمایش بگذارد. کتاب جدید میرشکاک نیز نگاهی تأویلی است اما به شعر معاصر و در رثای خرد برتر و ظهور نیست‌انگاری. شاید بتوان گفت این کتاب، پس از «شاعران در زمانه‌ی عسرت» از رضا داوری‌اردکانی، دومین کتابی است که به این مهم در شعر معاصر پرداخته است.
در پشت جلد کتاب آمده است: «شاملو در میان معاصران خود بیش ترین مخاطبان را داشته است. چرا؟ برای اینکه از نیست انگاری به عشق گریخته و ناخواسته به دیگران این دریافت اجمالی را منتقل کرده که در برابر یأس دم افزونی که از دیدن جهان مدرن و مناسبات آن، در جان آدمی رخنه می کند، هیچ نیرویی یارای مقاومت ندارد، مگر نیروی عشق. اگر شاملو جز در ساحت عشق (اعم از مجازی و حقیقی، و کدام مجاز است که بالقوه قابلیت تحویل به حقیقت را واجد نباشد؟) حوالت گویی نکرده باشد، از عهدۀ وظیفۀ خود برآمده و باید در زمرۀ حوالت گویان بزرگ روزگار نیست انگاری از او یاد کرد. درست در سال هایی که اخوان با تمام وجود نومیدی فردی و جمعی را به جان می آزماید و خواسته وناخواسته حوالت گوی عصر نیست انگاری در هر سه وجه فردی، قومی و جمعی است، شاملو با تمام امید خود دست در آغوش است چنانکه گویی هیچ آرزویی ندارد و از هیچ حادثه ای وحشت نمی کند. شاملو هر بار عیار عشق حریفان را به محک ازدواج زده و آیدا را نیز از این آزمون معاف نکرده است. این آیدا است که بر خلاف همسران قبلی شاعر، ثابت کرده که ازدواج، مهر او را کاهش نداده است. مادری کردن معشوق در حق عاشق، یگانه پاسخ درست به عشق اوست و آیدا در این پایگاه به قدری مادر و همسر و دیگر وجوه زنانگی را همتافت می کند و شاعرِ عاشق را از تمام این وجوه بهره مند می سازد که به نخستین اسطورۀ شعر معاصر بدل می شود.»