کد خبر: ۱۴۷۰۷۲۶

تاریخ: ۱۷ آبان ۱۳۹۳ - ۰۸:۴۰

خاکسپاری شهدای کربلا توسط بنی‌اسد/ حضور امام سجاد(ع) برای شناسایی و دفن شهدا

گروه اجتماعی: پیکرهای پاک شهدای کربلا بر اساس منابع تاریخی در تاریخ یازدهم یا سیزدهم محرم توسط قبیله بنی‌اسد و با حضور امام سجاد(ع) شناسایی و به خاک سپرده شدند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، روز یازدهم محرم سال 61 هجری روزی است که با خارج شدن عمربن سعد ملعون و سپاهیانش، پیکرهای مطهر شهدا توسط افرادی از قبیله بنی‌اسد به خاک سپرده می‌شوند. در برخی منابع، روز سیزدهم محرم، تاریخ دفن شهدای کربلا عنوان شده است. مردم خوزستان نیز در شهرهای مختلف این مراسم را با ارادت و احترام خاصی نسبت به اهل بیت(ع) برگزار می‌کنند.

در منابع تاریخی در این باره آمده است: گروهی از بنی‌اسد که در غاضریه(روستایی نزدیک فرات منسوب به غاضره قبیله‌ای از بنی‌اسد) زندگی می‌‎کردند، نزد پیکرهای پاک امام حسین(ع) و یارانش حاضر شدند، بر آنان نماز گذاردند و آنان را دفن کردند. به این ترتیب امام حسین(ع) در جایی که اکنون قبر شریف ایشان است، به خاک سپرده شدند و فرزندشان علی‌اصغر کنار پای حضرت دفن شد. دیگر شهیدان را پایین قبر امام حسین(ع) و حضرت عباس(ع) را در ‌جایی که شهید شده بود، به خاک سپردند.

قبیله بنی‌‌اسد دفن شهدای کربلا را از افتخارات خود می‌دانند و به جهت این حرکت خود همواره در نظر دیگران مورد احترام و تمجید هستند.

در برخی منابع درباره این قبیله آمده است که پیش از روز دهم، با توجه به کثرت سپاه دشمن، حبیب‌بن مظاهر اسدی که هم قبیله این گروه است، به امام حسین(ع) عرض کرد: یا بن رسول‌الله در این نزدیکى طایفه‌اى از بنى‌اسد سکونت دارند که اگر اجازه دهید نزد ایشان می‌روم و آنها را به‌سوى شما دعوت می‌کنم، شاید خداوند شر این گروه را با حضور بنى‌اسد در کربلا دفع کند. امام اجازه فرمودند و حبیب‌بن مظاهر شبانگاه به‌صورت ناشناس نزد آنها رفت و به آنان گفت: «إنی قد أتیتکم بخیر ما أتى به وافد إلى قوم، أتیتکم أدعوکم إلى نصر ابن بنت نبیکم، تنالوا بها شرف الدنیا والآخرة، فإنی اقسم بالله لا یقتل أحد منکم فی سبیل الله مع ابن بنت رسول الله صابرا محتسبا إلا کان رفیقا لمحمد صلى الله علیه وآله فی علیین؛ خیری براى شما به ارمغان آورده‌ام که کسی مانند آن را برای گروهی نیاورده است، آمدم شما را به یارى فرزند دخت پیامبر خدا(ص) دعوت ‌کنم که با آن به بزرگی در دنیا و آخرت نائل می‌شوید، به خدا قسم هیچ یک از شما در راه خدا با فرزند دخت رسول خدا(ص) در حالی که شکیبا است، شهید نمی‌شود مگر اینکه در بهشت همراه حضرت محمد(ص) خواهد بود»

در این هنگام نود نفر از مردان قبیله دعوت حبیب بن مظاهر را پذیرفتند و برای یاری امام(ع) به پا خاستند. عمربن سعد از این موضوع مطلع شد و از ترس آنکه مردم از آنچه در کربلا رخ داده آگاه شوند و افراد بیشتری به یاری امام حسین(ع) به پا خیزنذ، چهارصد سوار را به‌سوى این گروه روانه کرد.

در مسیر حرکت مردان بنی‌اسد به سوی امام حسین(ع) که شبانه صورت گرفت، با سپاهیان عمر بن سعد مواجه شدند. در همین نقطه بین دو گروه جنگ در گرفت. طایفه بنی‌اسد دریافتند که تاب مقاومت برابر این سپاه را ندارند پس پراکنده شدند. پس از آن حبیب بن مظاهر به سوی امام بازگشت و او را از آنچه پیش آمد مطلع ساخت.

در برخی منابع درخصوص کیفیت خاکسپاری شهدای کربلا گفته شده به جهت اینکه سرهای شهدا از بدنشان بریده شده بود، شناسایی و دفن شهدا برای بنی‌اسد امکان‌پذیر نبود، از این رو امام سجاد(ع) به‌صورت خارق‌العاده به‌عنوان راهنما در کربلا حاضر می‌شوند و آنها را در این امر یاری می‌کنند. این موضوع در روایتی از امام رضا(ع) تأیید‌ شده است.

امام سجاد(ع) خود پیکر مطهر ابی عبدالله(ع) را یافتند و پس از گریه فراوان آن را روی قطعه حصیری گذاشتند و در قبر نهادند و در حالیکه اشکشان جاری بود فرمودند: «طوبی لأرض تضمنت جسدک الطاهر فان الدنیا بعدک مظلمه و الآخرة بنورک مشرقه و اما اللیل فمسهد و الحزن فسرمد او یختار الله لاهل بیت دارک التی انت بها مقیم و علیک منی السلام یابن رسول الله و برکاته؛ خوشا به حال زمینی که پیکر پاک تو را در برگرفت، دنیا پس از تو تاریک و آخرت به نور تو روشن است. بعد از تو شب‌های ما سخت و حزنمان طولانی است؛ تا آن زمان که خداوند سر منزلی را که تو مقیم آن شده‌ای برای اهل بیت(ع) و خاندانت اختیار کند ای زاده رسول خدا(ص) سلام و رحمت خدا و برکات او بر تو باد». آنگاه قبر را پوشانید و با انگشت مبارک روی قبر امام(ع) چنین نوشتند: «هذا قبر الحسین بن علی بن ابیطالب(ع) الذی قتلوه عطشانا غریبا؛ این قبر حسین بن علی بن ابیطالب(ع) است؛ کسی که در حال تشنگی و غربت او را کشتند».

امام سجاد(ع) پس از آن با یاری مردان بنی‌اسد دیگر شهدا از جمله برادراش علی‌اکبر(ع) و بقیه اصحاب و همچنین پیکر پاک عموی خود عباس(ع) را دفن کردند.

مراسم تدفین شهدای کربلا، هر ساله در برخی از نقاط همزمان با سالروز این واقعه به‌صورت نمادین در میان مردمان عزادار برگزار می‌شود تا یادآور مظلومیت و غربت اهل بیت پیامبر(ص) باشد.

منابع:
أنصار الحسین(ع) محمدمهدی شمس الدین
العوالم، الامام الحسین(ع) شیخ عبدالله بحرانی
دفن امام حسین(ع) و دیگر شهدای کربلا، سید علی اکبر حسینی