کد خبر: ۱۴۷۳۸۳۴

تاریخ: ۲۵ آبان ۱۳۹۳ - ۱۴:۰۷

تلاوت دلنشین صاحب المیزان از سوره مبارکه مریم + دانلود/ به یاد علامه

گروه فعالیت‌های قرآنی: تلاوتی با صوتی آرام و لرزان از مفسر قرآن که داستان زکریا(ع) و فرزندش را بیان می‌کند و از مریم(س) می‌گوید که چگونه پرورش یافت و مادر مسیح شد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، مرحوم علامه سیدمحمدحسین طباطبایی در سال 1321 هـ.ق در شادآباد تبریز در خانواده‌ دانش‌پرور متولد شد. وی در زادگاه خود تحصیلات مقدماتی را به انجام رساند. در سال 1304 رهسپار نجف شد و 10 سال در آن مرکز جهانی علوم اسلامی به تکمیل معلومات خود پرداخت و نزد استادان معروفی مانند نائینی، کمپانی و بادکوبه‏‌ای دروس بالای فقه و اصول و فلسفه را خواند.

همچنین ریاضیات را نزد سیدابوالقاسم خوانساری و اخلاق و عرفان علمی و تفسیر قرآن کریم را از محضر حکیم و عارف وارسته، حاج میرزا علی آقای قاضی طباطبایی آموخت. سپس در سال 1314 به زادگاه خود بازگشت و سپس اواخر سال 1324 به قم مهاجرت کرد و تا پایان عمر در آنجا به تدریس علوم عقلی و تفسیر قرآن مشغول بود.

علامه طباطبایی از همان آغاز خلأیی را در زمینه پرداختن حوزویان به قرآن کریم و علوم عقلی احساس کرد. وی در شرح حال زندگی خود می‌فرماید: «هنگامی که از تبریز به قم آمدم، مطالعه‌ای در نیازهای جامعه اسلامی و مطالعه‌ای در وضع حوزه قم کردم و پس از سنجیدن آنها به این نتیجه رسیدم که این حوزه نیاز شدیدی به تفسیر قرآن دارد، تا مفاهیم والای اصیل‌ترین متن اسلامی و عظیم‌ترین امانت الهی را بهتر بشناسد و بهتر بشناساند. از سوی دیگر چون شبهات مادی رواج یافته بود، نیاز شدیدی به بحث‌های عقلی و فلسفی وجود داشت، تا حوزه بتواند مبانی فکری و عقیدتی اسلام را با براهین عقلی اثبات و از موضع حق خود، دفاع نماید. از این رو وظیفه شرعی خود دانستم که به یاری خدای متعال، در رفع این دو نیاز ضروری کوشش کنم».

نگارش تفسیر شگرف المیزان حدود 17 سال به طول انجامید. مرحوم علامه نسبت به تربیت شاگرد به خصوص اهل فضل و خصوصا در زمینه معارف و حقایق قرآنی و استدلالی، شیفتگی زیادی داشت.

سرانجام علامه طباطبایی، پس از 81 سال و هجده روز عمر با برکت و زندگی پر تلاش، در 24 آبان 1360 دار فانی را وداع گفت.

ــــــــــــــــــــ
منبع:
پایگاه اینترنتی شهید آوینی
پایگاه اینترنتی راسخون

تلاوت سوره مبارکه مریم از آیات 1 تا 50 با صدای علامه طباطبایی در اواخر عمر شریفشان