کد خبر: ۲۵۲۷۷۳۵

تاریخ: ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۰۹:۴۷

مهدويت، دكترين وحدت ميان امت اسلامی است/ ظهور صغری ريشه علمی ندارد

گروه حوزه‎های علميه: نويسنده و كارشناس مهدويت با تاكيد بر لزوم زمينه‌سازی برای ظهور، مهدويت را دكترين وحدت ميان تمامی ملل مسلمان عنوان و تاكيد كرد: عده‌ای از ظهور صغری سخن به ميان آورده‌اند در حالی كه اين موضوع اساس و ريشه علمی ندارد.

حجت‎الاسلام والمسلمين محمدرضا نصوری، نويسنده و كارشناس مهدويت در گفت‎وگو با خبرگزاری بين‎المللی قرآن(ايكنا) با ذكر اين مطلب كه مسئله غيب صغری و كبری از اصلی‎ترين مباحث حوزه مهدويت است، اظهاركرد: يكی از مباحث مهمی كه در اين رابطه بايد به آن توجه كرد غيبت صغری و غيبت كبری كه هر كدام دارای شاخصه‎های مختلفی نسبت به يكديگر است كه به نوعی در بحث ظهور نيز در برخی جلوه‎ها به شكل ذوقی و به نحوی غير حقيقی مطرح شده است.
وی افزود: بحث ظهور صغری و كبری در عرصه ظهور نيز در حوزه موعودشناسی شيعی مطرح شده است كه البته دو دليل عمده دارد كه از اين دو دليل، يكی قابل دفاع و ديگری غير قابل دفاع است؛ اولين بحث در موضوع ظهور، به بحث ذوقی آن باز می‎گردد كه بزرگانی از حوزه نيز آن را مطرح كرده‎اند كه البته منظورشان اين است كه مردم برای ظهور آمادگی خود را حفظ كنند و به زمينه‎سازی برای ظهور مشغول باشند كه البته با توجه به شرايطی كه تفكر انحرافی مهدويت در اين مدت به وجود آورده است در اين زمان، جای اين بحث‎ها نيست.
نصوری عنوان كرد: گروه دومی كه به اين بحث می‎پردازند به دنبال ايجاد انحراف در مسئله مهدويت هستند و به مردم می‎گويند كه در ظهور صغری ديگر نيازی به روحانيت و مراجعه به آنها نيست و بايد به كسانی كه مستقيما با امام زمان(عج) ارتباط دارند مراجعه كرد كه نفس همين مسئله يعنی كنار زدن مرجعيت، ولايت فقيه، روحانيت و حوزه از بطن دين و جامعه كه عنصری بسيار خطرناك برای ادامه مسير انقلاب و نظام و امت اسلامی در كشور است كه بايد به شدت با اين تفكر انحرافی برخورد شود.
وی گفت: يكی از مهمترين آسيب‎هايی كه در اين عرصه وجود دارد، آن است كه اگر مردم را به اين گونه مباحث در حوزه مهدويت عادت دهيم، در آن صورت اگر در زمانی كه به مردم اعلام كرده‎ايم، ظهور واقع نشود، انحرافات و نااميدی‎‌های بسياری شكل می‌گيرد؛ شيوع بی‎اعتمادی در مسئله مهدويت از همين مسايل آغاز می‎شود؛ اين مسئله در گذشته و تاريخ اسلام و تشيع دارای سوابقی بوده است كه عمدتا افراد ناآگاه و در بسياری اوقات توسط افراد منحرف مطرح شده است.
نصوری اظهار كرد: مسئله مهدويت و ظهور از جمله مباحث بسيار جذاب و وسيعی است كه در طول تاريخ اسلام افراد بسياری را به طمع واداشته است كه با همين مسئله از مردم سوء استفاده كرده و به منافع خود برسند؛ استناد به خواب، تخيل، رويا، رمال‎بازی و جانمايی و بت‌سازی از خود و... از جمله آسيب‎های اين حوزه است.
وی گفت: اين بحث توسط برخی گروه‌ها و افراد منحرف به عنوان حربه‎ای سياسی برای مقابله با اصل ولايت فقيه و روحانيت و مرجعيت به كار گرفته شده است ولی بايد به تحقيق گفت كه مسئله ظهور صغری اصل و اساس علمی ندارد و كلا مردود است و يك نوع بدعت در عرصه مهدويت به شمار می‎رود و اگر كسی در دستورات و هويت دينی اسلام دست ببرد، قطعا بدعت‌كار و از دايره صالحان و دين‎داران واقعی خارج است.
نصوری با اشاره به مصاديق قرآنی در حوزه مهدويت، يادآور شد: يكی از نكات بسيار مهمی كه در عرصه تفسير بايد مورد توجه قرار گيرد اين است كه خداوند هميشه به دنبال امتحان كردن ميزان تدبر و بصيرت انسان است و مسايل بسيار مهم را با زبان كنايه و آمار و... بيان می‎دارد و با صراحت از آن سخنی به ميان نمی‎آورد.
وی گفت: وقتی كه خداوند در قرآن كريم «وعدالله الذين آمنوا...» را مطرح می‎كند قطعا در بطن آن مسايل بسيار حياتی و مهمی را عنوان می‌فرمايد كه يكی از آن مباحث اين است كه بسياری از وعده‎های الهی در اين عصر و يا عصرهايی كه با مديريت انسان غيركامل اداره می‎شود، محقق نمی‎شود و بايد با ظهور يك انسان كامل محقق شود.
نصوری يادآور شد: در اسلام و در بين گروه‎ها و فرق مذهبی، كسی منكر اصل مسئله مهدويت نيست؛ مهدويت دكترين وحدت بين همه ملل مسلمان است و همه مسلمان و پيروان كتب آسمانی به آن و آينده روشن جهان معتقد هستند و به همين دليل به جای پرداختن به مسايل غير ضرور در اين عرصه بايد به مباحث مشترك در اين عرصه توجه داشت و دنيا را به وحدت جهانی فراخواند.
وی گفت: خداوند در قرآن شاخصه‎های جامعه زمينه‎ساز را بيان كرده است ولی به جای اينكه به مسئله جامعه زمينه‎ساز با اسم خاص زمينه‎سازی بپردازد به هدف غايی جامعه دينی و مولفه‌های شكل‌‎گيری آن توجه كرده است؛ جامعه مهدوی همان جامعه اسلام است كه در كلام معصومين(ع) نيز به صراحت بيان شده است؛ جامعه اسلامی جامعه‎ای است كه تمام روابط آن بر مبنای قرآن و عترت بايد باشد از اين رو بايد تلاش كنيم كه حكومت اسلامی اصيل ايجاد كنيم تا در پناه آن به جامعه آرمانی منتهی به ظهور برسيم.
اين كارشناس عرصه مهدويت، اظهار كرد: جمهوری اسلامی نيز پس از انقلاب شكوه‎مند اسلامی با رهبری حضرت امام راحل با همين هدف نهايی ايجاد شد و از بدو تاسيس با همين هدف يعنی ايجاد زمينه‎های اجتماعی در زمينه‎سازی و كسب حداقل‎ها در اين زمينه كار خود را آغاز كرد ولی بايد دانست كه صرف تشكيل اين نظام پايان راه نيست و برای رسيدن به هدف نهايی، راه بسيار سختی در پيش است؛ به طور قطع هر كاری كه در زمينه اصلاح افراد و جامعه انجام شود، زمينه‌‌سازی برای ظهور است؛ آمران به معروف و ناهيان از منكر زمينه‎سازان اصلی ظهور هستند، حتی اگر نيت زمينه‎سازی را نيز نكرده باشند؛ تلاش برای از بين رفتن دروغ، ريا، فساد و... در جامعه از ملموس‎ترين مسايل در عرصه زمينه‎سازی است.
وی تصريح كرد: نبايد در عرصه وظايف زمينه‎سازی، تخيلی و روياپردازی كرد؛ وظيفه ما عمل به وظيفه و تكليف و ايجاد حداقل‎هاست زيرا حداكثرها بايد توسط امام زمان(عج) در جامعه محقق شود و قطعا تا پيش از ظهور هيچ حكومتی نمی‎تواند جامعه‎ای از هر نظر دينی، كامل و عادل ايجاد كند.