کد خبر: ۲۵۳۰۸۹۳

تاریخ: ۱۹ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۱۸:۱۷

نقش قرآن در سلامت/ 8

ضرورت توجه به علاقه کودکان در ورود به رشته‌های قرآنی

گروه فعالیت‌های قرآنی: اگر تربيت فرزند دينی باشد نياز نيست او در سن هشت سالگی حافظ قرآن شود، بلكه بر اساس علاقه خود از حدود سن 13 سالگی می‌تواند به تدريج با اساتيد و فعاليت‌های قرآنی به صورت حرفه‌ای آشنا شود؛ لذا در هيچ موردی نه دين و نه علم تأكيدی بر شروع اين مسير از كودكی ندارد.

سيده فهميه موسوی‌نيا، مدرس و قاری قرآن كريم در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، با بيان اينكه بسياری از ناراحتی‌ها و مشكلات موجود در زندگی خانواده‌ها، نتيجه دور بودن از قرآن است، اظهار كرد: درمان تمام گرفتاری‌ها در قرآن است؛ لذا اگر با اعتقاد كامل هر روز در خانه قرآن خوانده شود و در جلسات قرآن شركت كنيم تمام ناراحتی‌های جسمی و روحی درمان می‌شود.
وی ادامه داد: انسان سالم از منظر قرآن كسی است كه گناه نكند و رو به سوی كمال برود؛ لذا برخورداری از سلامت جسم و روح مقدمه‌ای برای ورود به انسان شدن است.
موسوی‌نيا قدم اول را سلامت جسم و گام بعدی را سلامت روح دانست و افزود: قدم سوم در اين مسير حركت به سوی تعالی و كمال است كه در نهايت هدف از همه اين سير و سلوك‌ها بندگی خداوند است.
اين داور قرآن كريم با اشاره به آيه چهار سوره فتح «هُوَ الَّذِی أَنزَلَ السَّكِينَةَ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِیَزْدَادُوا إِيمَانًا مَّعَ إِيمَانِهِمْ وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا، اوست آن كس كه در دل‌هاى مؤمنان آرامش را فرو فرستاد تا ايمانى بر ايمان خود بيفزايند و سپاهيان آسمان‌ها و زمين از آن خداست و خدا همواره داناى سنجيده‏‌كار است»، اظهار كرد: بر اساس اين آيه شريفه، قرآن برای آرامش قلب‌ها نازل شده و اين نشان می‌دهد، كه قرآن محوری‌ترين و اصلی‌ترين گزينه‌ برای سلامت روح و جسم آدمی است.
وی با بيان اينكه بر اساس آيه 28 سوره رعد «الَّذِينَ آمَنُواْ وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ الهِ أَلاَ بِذِكْرِ الهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ، همان كسانى كه ايمان آورده‏‌اند و دلهايشان به ياد خدا آرام مي‌گيرد آگاه باش كه با ياد خدا دلها آرامش مي‌يابد»، انسان اگر خواهان رسيدن به آرامش واقعی است، بايد ذكر خدا را بگويد، ادامه داد: مراتب ذكر سه نوع گفتاری، اعتقادی و عملی است لذا بودن با قرآن و دريافت معنا و مفهومی از آن، آرامش بخش است، البته علم پزشكی و روانشناسی اين امر را اثبات كرده و بايد توجه داشت كه سلامت جسم و روح به هم وابسته است.
موسوی‌نیا با بيان اينكه قرآن توجه كافی و توأمان به سلامت جسم و روح دارد، گفت: در كشور آمريكا كه اعتقادی به قرآن ندارند، بارها مقالات علمی منتشر شده كه محتوای آنها آزمايش‌هايی است كه در مورد تاثير قرائت و آوای قرآن بر بيماران در بيمارستان‌ها بوده است.
اين داور قرآن كريم ابراز كرد: در يك تحقيق برای تعدادی از بيماران قبل از ورود به اتاق عمل، صوت قرآن كه آياتی از سوره طاها و مريم بود، پخش شد و برای عده‌ای ديگر هم اين كار انجام نشد.
اين مدرس قرآن بيان كرد: بعد از انجام اين آزمايش بر روی افراد متعدد، ثابت شد، كسانی كه آوای قرآن را شنيدند و بعد وارد اتاق عمل شدند تا 80 درصد نگرانی و استرس آن‌ها كاهش يافت و اين نتايج تنها تاثير آوای قرآن و شنيدن صوت آن را نشان می‌دهد.
وی با اشاره به آزمايش‌های ديگری كه در كشور آلمان و آمريكا بر روی زنان باردار انجام شده است، افزود: در اين بررسی‌ها زنان باردار به چند دسته تقسيم و در طول دوران بارداری برای هر كدام يكی از صوت‌های زير كه شامل صوت قرآن، موسيقی ملايم و تند بود، پخش شد.
اين قاری قرآن ادامه داد: نوزادان متولد شده از زنان بارداری كه به صوت قرآن گوش كرده بودند، از ضريب هوشی بسيار بالاتری نسبت به بقيه گروه‌ها برخوردار بودند و اين نشان دهنده از تاثير قرآن در سلامت روان است.
موسوی‌نيا عنوان كرد: بر اساس اين آزمايش مادری كه آوای قرآن را بدون فهميدن زبان و معنای آن گوش كرده بود، به چنان آرامشی رسيد كه نوزادی باهوش، قوی و سالم از نظر جسمی و روحی در وجودش رشد يافته بود.
اين استاد قرآن با بيان اينكه به اين گونه موضوعات آزمايشی در كشور ما كمتر پرداخته شده است، ابراز كرد: اين امر شايد بدان جهت است كه ما در كشورمان حداقل از نظر اعتقادی به اين اثرات قرآن اطمينان و آگاهی كامل داريم.
اين داور قرآن با اشاره به داستان‌های مختلفی كه از پيامبران در قرآن آمده و در آنها به بحث سلامت جسم اشاره و توجه شده است، تصريح كرد: به عنوان نمونه پيراهن حضرت يوسف(ع) سبب بينا شدن پدر بزرگوارشان شد و اين در حالی است كه پزشكان طبق بررسی و آزمايش‌های خود اعلام كرده‌اند اگر چشم با خط قرآن آشنا باشد و مداومت بر قرائت و ديدن قرآن صورت گيرد، بيماری‌های چشمی بهبود يافته و نورانيت آن افزايش می‌يابد.
موسوی‌نيا در بحث بيماری‌های پوستی آمده در قرآن به ماجرای حضرت يونس(ع) اشاره كرد و افزود: خداوند برای درمان ناراحتی پوستی پيامبرش گياه كدو را می‌روياند، برای حضرت مريم(س) به درخت خرما و برای درمان زخم‌های متعدد به عسل اشاره می‌كند.
اين قاری قرآن كريم ادامه داد: قرآن در بسياری از موارد مستقيما به درمان بيماري‌ها يا به تغذيه پاك، وعده‌های غذايی در صبح و شام و آداب غذا خوردن اشاره كرده كه اهميت بسيار دارد.
موسوی‌نيا روزه گرفتن را كه در قرآن به آن اشاره شده سبب سلامت جسم و جان دانست و اظهار كرد: انسانی كه می‌خواهد بنده شايسته خداوند باشد، بايد از سلامت جسم و روح توأمان برخوردار باشد، زيرا اصل آفرينش همه انسان‌ها و از جمله پيامبران برای عبوديت و بندگی خداوند است كه برای انجام اين امر داشتن سلامت در هر دو بعد روحی و جسمی الزامی است.
وی با بيان اينكه غرب در بسياری از امور دينی از ما جلوتر است، گفت: عنوان می‌شود كه شك مقدمه يقين است، در واقع برخی اوقات انسان اعتقاد به مسائل دارد، اما يقين ندارد و اين امر می‌تواند به اين دليل باشد كه بيشتر اعتقادات به صورت ارثی به ما رسيده و اگر اين اعتقادات به يقين می‌رسيد ديگر هيچگاه بيمارستان‌ها از بيمار پر نبود.
اين استاد قرآن كريم با بيان اينكه متاسفانه در زندگی حرف ما با عملمان يكی نيست، بيان كرد: اعتقادات ما برگرفته از اعتقادات ارثی است و با عملكرد ما يكسان نيست، لذا اين امر سبب تضاد در رفتار فرزندان‌مان شده و آرام آرام باورهای آن‌ها سست می‌شود.
موسوی‌نيا با اشاره به اينكه كلام قرآن يك منظومه و نثر آهنگين دارد، ادامه داد: وقتی به دنبال آيه‌ای در قرآن هستيم از وزن و پايان آن می‌توان جايگاهش را ميان سوره‌های قرآن پيدا كرد، زيرا هر سوره‌ آهنگ خاص خود را دارد.
اين مدرس قرآن با بيان اينكه سوره‌های مكی و مدنی از نظر كوتاهی، بلندی و مشخصه‌های ظاهری با يكديگر متفاوت هستند، اظهار كرد: ما معتقديم كلام قرآن بالاترين كلام و مطلق است، هيچ اشكالی ندارد، زيرا كلام خالق است و برتر از آن نمی‌توان پيدا كرد.
وی اظهار كرد: موسيقی بايد برای قرآن استفاده شود كه در شأن اين كلام الهی باشد زيرا قرن‌ها زمان صرف شده تا اين موسيقی برگزيده، پالايش و انتخاب شود و به دست ما برسد اما متاسفانه گاهی ديده می‌شود از راه‌هايی كه در شأن قرآن نيست آهنگ‌هايی وارد قرائت اين كلام شده و بيشتر از آنكه قرآن بخوانند، آهنگ می‌خوانند.
اين مدرس قرآن عنوان كرد: در نهايت موسيقی برگزيده‌ای كه در كشورهای مختلف خصوصا مصر برای آن زحمت و سختی بسياری متحمل شده به دست ما رسيده و ما به عنوان مقلدان اين سبك‌ها وظيفه سنگينی را در جهت حفظ اصالت اين موسيقی بر عهده داريم.
وی با بيان اينكه متاسفانه گاهی برخی قاريان ‌آن قسمت‌هايی از موسيقی كه مورد استفاده خوانندگان عرب است را وارد كلام و قرائت قرآن می‌كنند، ابراز كرد: اما از ميان همه اين موسيقی‌ها، آن نوع موسيقی كه استاد رأفت، منشاوی و مصطفی اسماعيل استفاده می‌كردند، بهترين است.
اين قاری قرآن با اشاره به اينكه هميشه لحن خوش و صدای خوش را كنار هم قرار می‌دهند، گفت: سفارش شده قرآن با آهنگ و لحن مناسب خوانده شود تا دلنشين بوده و در ديگران اثر كند، زيرا تاثير قرآن با آوای خوش بسيار زياد است.
موسوي‌نيا افزود: به حافظان و قاريان، تلاوت قرآن در ساعات خاصی سفارش می‌‌شود، زيرا بهتر است انسان در ساعات ويژه‌ای كه آرامش بيشتری دارد و فارغ از مسائل دنيا است، پای قرآن بنشيند كه از جمله اين زمان‌ها خواندن قرآن در بين‌الطلوعين است و بسيار هم سفارش شده است.
وی با بيان اينكه روح را می‌توان به خواندن قرآن در ساعات خاصی عادت داد و اين امر يعنی رسيدگی به وضعيت روانی خود، اضافه كرد: از آن جهت كه در ابتدای صبح حنجره خشك است، به قاريان تمرين كردن در اين ساعت توصيه نمی‌شود و تمرين قرائت در ساعات بعد ازظهر كه تارهای صوتی گرم شده‌اند مناسب بوده، اما برای تغذيه روح طبق روايات ائمه(ع) همان زمان بين‌الطلوعين بسيار مناسب است.
اين قاری قرآن كريم با بيان اينكه در ميان شاگردانم كسانی را سراغ دارم كه بيماری‌های حنجره داشتند و خود از آن مطلع نبودند، اظهار كرد: اين ناراحتی‌ها خود را در قرائت قرآن نشان داد و با تمرين دقيق، اصولی و مناسب آرام آرام رفع شد.
موسوی‌نيا با اشاره به اينكه يكی از خصلت‌های قرائت قرآن، تقويت صدا است، بيان كرد: البته به اين شرط كه تمرين و قرائت به شيوه‌ صحيح انجام شود، به نوع تغذيه، مدت و زمان تمرين دقت شود كه در اين صورت صدا پختگی، زيبايی، شدت و قوت خاصی پيدا كرده و كيفيت صحبت كردن متفاوت می‌شود.
وی با اشاره به اينكه بيشتر قاريانی كه در عرصه‌های بين‌المللی موفق بودند، قرائت قرآن و تلاش در اين عرصه را از دوران نوجوانی آغاز كرده‌اند، افزود: به نظر می‌رسد كودكانی كه در سن پايين به جای پرداختن به تفريح و فعاليت‌های كودكانه به دنبال قرائت و حفظ قرآن هستند، به اجبار و خواست والدين باشد، باید توجه داشت در اين موضوع تنها خواست والدين اهميت پيدا نمی‌كند، زيرا در آينده ممكن است فرزند از اين كه بچگی نكرده و از كودكی خود چيزی نفهميده شكايت كند.
اين استاد قرآن كريم با بيان اينكه در روان‌شناسی دينی تربيت فرزند به سه دوره هفت ساله تقسيم می‌شود، افزود: در تعاليم دينی اسلام نيامده كه كودك را از سن پنج سالگی در يك برنامه فشرده قاری يا حافظ قرآن كنيم.
وی با بيان اينكه معمولا بچه‌هايی كه در سن كودكی به قرائت يا حفظ قرآن می‌پردازند، در حدود سن نوجوانی به طور كامل رها می‌كنند و ديگر حاضر به ادامه دادن نيستند، تصريح كرد: اين امر نشان از مناسب نبودن چنين روش‌هايی است كه دين هم منع كرده و در اجتماع هم بازخورد مناسبی ندارد.
اين قاری قرآن كريم ادامه داد: اگر تربيت فرزند دينی باشد نياز نيست او در سن هشت سالگی حافظ قرآن شود، بلكه بر اساس علاقه خود از حدود سن 13 سالگی می‌تواند وارد جلسات قرآن شده و به تدريج با اساتيد و فعاليت‌های قرآنی به صورت حرفه‌ای آشنا شود، لذا در هيچ موردی نه دين و نه علم تاكيدی بر شروع اين مسير از كودكی ندارد.
وی خاطرنشان کرد: والدين علاقه بسيار دارند كه فرزندان خود را از سنين كودكی به موسسات و مهدهای قرآنی بفرستند و اين مراكز هم برنامه هايی را برای اين گروه سنی طراحی می‌كنند كه بسياری از اساتيد قرآن موافق اين نوع فعاليت‌ها نيستند و به نظر می‌رسد محتوای مناسبی ندارند.
اين استاد قرآن اضافه كرد: البته با اين معيار كه اين مراكز سالم هستند و اصول روان شناسی دينی را مطابق نياز كودكان در نظر گرفته و رعايت می‌كنند، می‌توان گفت بچه‌هايی كه در اين مهدهای قرآنی تربيت می‌شوند طبيعتا سالم‌تر هستند و می‌شود از روش‌هايی مانند يادگيری قسمتی از يك آيه و يا آيات كاربردی را برای آموزش آن‌ها به كار برد.
اين داور قرآن كريم گفت: بهتر است كودك در سنين كودكی به بازی و تفريح بپردازد و در دوران نوجوانی با علاقه خودش حفظ، قرائت يا مفاهيم قرآن را انتخاب كند.
موسوی‌نيا عنوان كرد: كودك در سنين كودكی به جهت نداشتن تجربه، علاقه‌‌ خود را نمی‌داند و گاهی والدين علاقه‌های خود را به او تحميل می‌كنند، لذا توانايی‌های فرزند ناديده گرفته می‌شود.
موسوي‌نيا ادامه داد: بچه‌هايی كه آوای قرآن را گوش می‌كنند و زندگی خود را با قرآن پيش می‌برند سالم‌تر هستند، البته با اين معيار كه آموزش‌های قرآنی كاملا اصولی و مناسب سن آن‌ها باشد.
وی با بيان اينكه حداقل هفت سال زمان برای قاری يا حافظ قرآن شدن يك فرد بزرگسال لازم است، تصريح كرد: در ایران تاثير قرآن بر روی قدرت حافظه و شكل مولكول‌های آب آزمايش شده و اثرات بی‌نياز آن برای همگان واضح و مشخص است.
موسوی‌نيا اضافه كرد: آزمايشی بر روی فراگيران جامعةالقرآن و افراد عادی انجام گرفته كه نتيجه حاصل از آن بيشتر بودن قدرت حافظه‌ در حافظان نسبت به ديگران بوده كه اين افراد از نظر روانی هم سالم‌تر بودند.
اين استاد قرآن با بيان اينكه كسانی كه به فرامين و تعاليم دينی و قرآنی توجه كرده و بايدها و نبايدهای آن را در زندگی رعايت می‌كنند، از سلامت جسم و روح برخوردارند، افزود: گاهی به قرآن تك بعدی نگاه كرده و تمام فرامين آن را نمی‌گيريم و تنها قرآن را حفظ كرده ولی عمل نمی‌كنيم.