کد خبر: ۲۵۳۵۹۳۸

تاریخ: ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۱۰:۱۱

عمل به دستورات قرآن مهم‏ترين شاخص برای فعالان قرآنی است

گروه فعاليت‏های قرآنی: مدرس قرآن اداره آموزش و پرورش املش در خصوص شاخصه‌‌های فعالان قرآنی اعم از حافظان، قاريان، هنرمندان قرآنی، مفسران و مبلغان از منظر آيات قرآن و روايات معصومين(ع) گفت عمل به دستورات قرآن مهم‏ترين شاخص برای فعالان قرآنی است.

بهرام حق‌پرست، مدرس قرآن اداره آموزش و پرورش املش در گفت‏وگو با خبرگزاری بين‏المللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان در خصوص شاخصه‌‌های فعالان قرآنی اعم از حافظان، قاريان، هنرمندان قرآنی، مفسران و مبلغان از منظر آيات قرآن و روايات معصومين(ع) اظهار كرد: عمل به دستورات قرآن مهم‏ترين شاخص برای فعالان قرآنی است.
وی افزود: قرآن كتابی است كه انس هرچه بيشتر با آن باعث تعالی روح و كمال انسان می‏شود، هرچه ميزان آشنايی با آيات قرآن بيشتر باشد بيشتر می‏توانيم از تعاليم آموزنده آن در نحوه برخوردهای خود با ديگران استفاده كنيم.
حق‏پرست ادامه داد: در قرآن راجع به احسان به والدين، عبادت خداوند، امر به معروف و نهی از منكر دستورات اجتماعی و سياسی بسياری وجود دارد، اگر كسی بخواهد به تمام اين دستورات دسترسی داشته باشد بايد با تفسير قرآن در حد نياز آشنا باشد تا حداكثر بهره‌برداری از معارف قرآنی را ببرد.
قاری گيلانی در خصوص نقاط قوت عملكرد فعالان قرآنی در جامعه تصريح كرد: برای اينكه به نقطه ايده‌آل قرآنی كه كلام‌ وحی برای ما مشخص كرده برسيم، بايد روی مدار خاصی حركت كنيم و برنامه‌ريزی منظم و منسجم برای جامعه تدوين و تنظيم شود.
وی در خصوص نقاط ضعف عملكرد فعالان قرآنی در جامعه گفت: از نقاط ضعف فعالان قرآن بی‏برنامگی و در برخی از موارد نداشتن وحدت بين فعالان قرآن است، همچنين موازی‏كاری و عدم مديريت واحد در بين شهرستان‏ها از آفت‏های آن است.
مدرس قرآن اداره آموزش و پرورش املش تاكيد كرد: نقطه قوت عملكرد فعالان قرآنی در جامعه، تلاشی است كه در اشاعه فرهنگ قرآن داشته و در اين زمينه نيز البته موفق بوده‏اند.
حق‏پرست در خصوص آسيب‌‌ها و راهكارهای اجرايی حضور بيشترجامعه قرآنی درعرصه‌های اجتماعی وسياسی عنوان كرد: وظيفه ذاتی جامعه قرآنی ترويج فرهنگ قرآنی به معنای واقعی آن در سراسر كشور است، اگر همين يك كار را درست و كامل انجام دهد از خدمات او قشر عظيم قرآنی بهره‏مند خواهند شد.
وی افزود: قرآن كتاب زندگی‏ساز است در اين كتاب الهی مسائل مختلف اجتماعی، سياسی، فرهنگی، اقتصادی و غيره وجود دارد اگر نگاهی عميق به زندگی كسانيكه اهل تفكر در اين كلام وحی باشند بياندازيد خواهيد ديد كه مسير زندگی آنها برگرفته از قرآن عظيم‏الشأن است و آينده‏ای پر از سعادت و كمال در پيش رويشان است.
مدرس قرآن اداره آموزش و پرورش املش تاكيد كرد: از جمله كارهايی اساسی كه جامعه قرآنی هر شهر و استان بايد انجام دهد اين است كه يك گروه متحد و منسجم از جوانان خوش‏فكر و تحصيلكرده قرآنی در حوزه‏های مختلف قرائت، حفظ، تفسير و ... دور هم گرد آيند و در اين اتاق فكر به پرورش مديران قرآنی ـ سياسی بپردازند.
وی در خصوص نقش جامعه قرآنی در تحولات سياسی، اجتماعی و فرهنگی كشور اظهار كرد: اگر قرآن محور اصلی فعاليت‏های جامعه قرار گيرد، بالطبع جامعه قرآنی خواهيم داشت و براساس آن آيات قرآن را مبنای حركت خود قرار می دهيم. اين احساس مشهود است و ترديدی در آن نيست و دليل آن نيز اين است كه ما نقشه‏راه يا چشم‌انداز مشخصی برای تحقق آرمان‌های قرآنی به مفهوم خاص خودش نداريم.
حق‏پرست در ادامه با اشاره به ميزان اثرگذاری حافظان، قاريان، مؤسسات وتشكل‌های قرآنی بر ميزان تحولات كشور اضافه كرد: بايد وزارتخانه‌ها مثل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزارت علوم، تحقيقات و فناوری و متوليان قرآنی كه در ساختار نظام نقش خاصی دارند، مثل سازمان اوقاف و امور خيريه مشتركاً برنامه جامع قرآنی ترتيب دهند و طبق آن عمل كنند.
مدرس قرآن اداره آموزش و پرورش املش گفت: مؤسسات و تشكل‌های قرآنی ـ مردمی اكثراً شخصی هستند و از برنامه جامعی برخوردار نيستند تا بتوانند به‌صورت پايه‌ای و زيربنايی عمل كرده و در جامعه نقش ايفا كنند.
وی افزود: در قرآن راجع به احسان به والدين، عبادت خداوند، امر به معروف و نهی از منكر دستورات اجتماعی و سياسی زيادی هست، اگر بتوانيم استفاده از آموزه‌های عمومی قرآن را در مراودات روزمره فرهنگ‌سازی كنيم، تأثير مستقيمی در روش و منش افراد خواهيم گذاشت با توجه به اينكه جامعه قرآنی به عنوان خواص جامعه می‌توانند در بصيرت‌بخشی به اجتماع خود نقش ايفا كنند.
قاری گيلانی در خصوص شاخصه‌‌های جامعه قرآنی بابصيرت وهدايتگر گفت: قرآن كريم آيات زيادی درخصوص وحدت دارد و با اتحاد كارها پيش‌ می‌رود در نتيجه اگر افراد قرآنی هركدام سازی بزنند، فردی كه شاهد اين جامعه است با مشاهده اين وضعيت از قرآن دور می‌شود.
حق‏پرست افزود: بايد تمام مؤسسات قرآنی را جهت داد و نشست‌هايی در اين رابطه برگزار كرد، زيرا مشاهده می‌شود بسياری از كارهايی كه در اجتماع انجام می‌شود دارای تشكيلات، نشست‌ها، مجله و … است، اما جامعه قرآنی فاقد اين برنامه‌ها است و نياز است تا اين كار انجام شود.