کد خبر: ۲۵۵۶۸۷۷

تاریخ: ۱۵ تير ۱۳۹۲ - ۱۱:۵۶

بازخوانی مجموعه ضوابط توليد آگهی‌های تلويزيونی

گروه هنر: فصل نهم كتابچه قوانين‌ و مقررات‌ تبليغاتی كشور، به مجموعه ضوابط توليد آگهی‌های راديويی و تلويزيونی اختصاص دارد كه به وسيله اداره كل بازرگانی صدا و سيما تهيه شده و در اختيار سازندگان و سفارش دهندگان آگهی‌ها قرار می‌گيرد كه در زير ارائه می‌شود.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، دفتر تبليغات و اطلاع‌رسانی در معاونت امور مطبوعاتی و اطلاع‌رسانی‌ وزارت‌ فرهنگ‌ و ارشاد اسلامی، قوانين‌ و مقررات‌ تبليغاتی كشور را در قالب كتابی در 11 فصل ارائه داده كه تهيه‌ و تنظيم‌ آن را ايرج قره‌داغی برعهده داشته است؛ در پيشگفتار اين كتاب آمده است:
اطلاع‌‌رسانی‌ و شفاف‌سازی‌ حيطه‌ عملكرد سازمان‌ها و مؤسسات‌، پيش‌‌نياز هر حركت‌ بنيادی‌ و اصولی‌ است‌؛ بنابراين‌ فعاليت‌ در هر زمينه‌ای‌ پس‌ از آموختن‌ شيوه‌ و فنون‌ عملی‌ و اجرايی‌ آن‌، نيازمند آگاهی‌ داشتن‌ و فهيم‌ بودن‌ نسبت‌ به‌ قوانين‌ و مقررات‌ جامعه‌ و قلمرويی‌ است‌ كه‌ قرار است‌ طرح‌ها و انديشه‌ها در آن‌ جامعه‌ به‌ منصه‌ ظهور برسد.
از آنجا كه‌ تبليغات‌ يكی‌ از عرصه‌هايی‌ است‌ كه‌ فكر و انديشه‌ای‌ در آن‌ به‌ مرحله‌ اجرا در می‌آيد، در نتيجه‌ قبل‌ از هر اقدامی‌، آشنايی‌ با قوانين‌ و مقررات‌ تبليغاتی‌ و احاطه‌ بر آن‌ ضروری‌ است‌. اين‌ امر حداقل‌ از دو جنبه‌ قابل‌ اهميت‌ فراوان‌ است‌: اول‌ اينكه‌ موجب‌ حفظ‌ حرمت‌ها و مرزهای‌ قانونی‌ و اخلاقی‌ جامعه‌ می‌شود و دوم‌ اينكه‌ مانع‌ از ايجاد خسارت‌ به‌ انديشه‌ ورزان‌، طراحان‌، مجريان‌ و افراد جامعه‌ می‌گردد.
بر اين‌ اساس‌ دفتر تبليغات و اطلاع رسانی به‌ منظور تنوير افكار عمومی‌ و سهولت‌ در دسترسی‌ به‌ ضوابط‌ و مقررات‌ مربوطه‌ توسط‌ دست‌اندركاران‌ اين‌ حرفه‌، سفارش‌ دهندگان‌ آگهی‌ و انتشار دهندگان‌ آن‌، تلاش‌ كرده‌ است‌ قوانين‌ و مقررات‌ موجود در كشور را با عنوان‌ كتابچه‌ قوانين‌ و مقررات‌ تبليغاتی‌ كشور گردآوری‌ و تقديم‌ كند.
فصل نهم اين كتابچه به مجموعه ضوابط توليد آگهی‌های راديويی و تلويزيونی اختصاص دارد كه به وسيله اداره كل بازرگانی صدا و سيما تهيه شده و در اختيار سازندگان و سفارش دهندگان آگهی‌ها قرار می‌گيرد كه در زير ارائه می‌شود.
مقدمه
الف: اين دستورالعمل در دو بخش مقدمه و اصول كلی تنظيم شده است. مقدمه شامل بندهای (الف تا ك ) و اصول كلی شامل ( 81 اصل ) است.
ب: اين دستورالعمل با رعايت قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران ناظر بر موضوع، عرف تبليغات و ملاحظه قوانين تبليغات برخی از كشورها تدوين شده است.
ج: صاحبان آگهی، توليد كنندگان آگهی و سفارش دهندگان آگهی بايد آگهی خود را با رعايت كامل اين دستورالعمل توليد نمايند. در صورت اعلام شكايت از طرف اشخاص حقيقی يا حقوقی حسب مورد نامبردگان پاسخگو خواهند بود.
د: رعايت اين دستورالعمل برای پخش آگهی از كليه شبكه‌های راديويی و تلويزيونی جمهوری اسلامی ايران الزامی است.
‌ه: مد نظر داشتن و رعايت سياست‌های كلان دولت جمهوری اسلامی ايران در زمان ساخت و پخش آگهی ضروری است.
و: در جريان توليد و ساخت آگهی‌های راديويی و تلويزيونی بايد كليه مواد تبليغاتی با رعايت قانون حمايت از حقوق مولفان و مصنفان و هنرمندان و آئين نامه‌های مربوط به آن ساخته شده باشد. توليدكننده و سفارش دهنده آگهی مسئول پرداخت هرگونه خسارت در ازای اعتراضی كه از ناحيه هر شخص حقيقی و يا حقوقی نسبت به محتوای آگهی از حيث آهنگ، شعر، تصوير و..... وارد شود خواهد بود. چنانچه آثار استفاده شده متعلق به سازمان صدا و سيمای جمهوری اسلامی ايران باشد در آن صورت سازمان ياد شده اقدام قانونی به عمل خواهد آورد.
ز: چنانچه آگهی ارائه شده حسب ظاهر مغايرتی با اين دستورالعمل نداشته باشد، ولی پس از پخش ايجاد زيان و خسارتی نمايد و خسارت ناشی از تقصير و تخلف سفارش دهنده و سازنده باشد، سفارش دهنده و سازنده آگهی حسب مورد مسئول جبران خسارت خواهد بود.
ح: مواد اين دستورالعمل در مورد آگهی‌های درون برنامه ای نيز صدق می‌كند.
ط: تفسير اين دستورالعمل و ارائه نظرات مشورتی به عهده اداره كل بازرگانی صدا و سيما بوده و اداره كل بازرگانی صدا و سيما بر رعايت كامل دستورالعمل مذكور نظارت نموده و از پخش آگهی‌های مغاير با مفاد دستورالعمل حاضر جلوگيری می‌كند.
ی: در مورد هر نكته‌ای كه در اين دستورالعمل مبهم به نظر رسد و يا بطور صريح در مورد آن صحبت نشده باشد بايد قبل از ساخت برنامه از اداره كل بازرگانی صدا و سيما كتباً نظرخواهی و استفسار شود.
ك: در هر مورد كه اين دستورالعمل مسكوت به نظر رسد و يا موضوع جديدی مطرح شود كه در اين دستورالعمل در باره آن صحبت نشده باشد حسب مورد ماده يا مواد جديدی از طرف اداره كل بازرگانی صداو سيما به شركت‌های تبليغاتی ابلاغ و در ويرايش بعدی به اين دستورالعمل ملحق خواهد شد.
اصول
اصل 1- آگهی‌ها بايد از هر جهت منطبق بر موازين قانونی جمهوری اسلامی ايران باشد و با رعايت ادب اجتماعی، احترام افراد و صداقت توليد شود.
اصل 2- در آگهی بايد به حساسيت‌های بينندگان توجه شود و به سليقه‌های افراد و اقشار در آن توهين نشود.
اصل 3- در آگهی‌های راديويی و تلويزيونی بايد به اديان رسمی كشور آداب، رسوم، قوميت‌ها، لهجه‌ها و گويش‌های مختلف بديده احترام نگاه شود.
اصل 4- آگهی نبايد مروج عقايد خرافی بوده و يا با بهره گيری از آن تهيه شود.
اصل 5- آگهی‌های راديويی و تلويزيونی نبايد اسباب رنجش گروه‌هايی از بينندگان را مانند افرادی كه از معلوليت‌ها رنج می‌برند فراهم كند.
اصل 6- در آگهی‌های راديويی و تلويزيونی نبايد از تصاوير و يا نام افراد بدون كسب اجازه قبلی استفاده شود در مواردی كه در يك آگهی از تصاوير و يا نام فرد يا افرادی بدون اجازه استفاده شده باشد، در صورت اعتراض، پخش آگهی متوقف و جبران خسارات احتمالی به عهده سفارش دهنده و يا سازنده خواهد بود.
اصل 7- آگهی‌ها بايد از نظر اجراء و سبك به نحوی ساخته شوند كه بينندگان و شنوندگان به سادگی آنها را از برنامه‌های تلويزيونی و راديويی تميز دهند.
اصل 8- سفارش دهندگان و سازندگان آگهی‌ها بايد مستندات لازم قانع كننده و قانونی برای ادعاها و استدلال‌های موضوع آگهی را ارائه كنند.
اصل 9- در آگهی يك كالا و يا خدمت خاص نبايد تلويحاً و يا تصريحاً كالا و خدمت مشابه ديگری نفی شود و يا تلاش شود كه موضوع آگهی در مقايسه با ديگر كالاها و خدمات اثبات شود.
اصل 10- در آگهی‌ها نبايد به صراحت و يا تلويح محصولات توليد داخل در مقايسه با انواع خارجی در سطح پايين تری نشان داده شود.
اصل 11- آگهی نبايد به هيچ وجه متضمن فريب بوده و فراتر از واقعيت كالا يا خدمات مورد نظر را با ادعای خلاف واقع معرفی كند. همچنين از اغراق بايد پرهيز شود.
اصل 12- استفاده از عبارات و قيود تكراری اخباری چون اطلاعيه، اطلاعيه – توجه، توجه – مژده، مژده – اطمينان، بخش – مطمئن، كاملاً سالم – كاملاً بهداشتی و....در آگهی مجاز نيست. استفاده از صفات مطلق ساز و اغراق آميز نيز جايز نيست.
اصل 13- آگهی نبايد با استفاده از ذكر صفات تفضيلی و عالی به صورت صريح و يا بكارگيری هر شيوه ديگری در نگارش يا قرائت متن، مفهوم برتر يا برترين بودن موضوع آگهی را القاء كند.
اصل 14- در آگهی نبايد با استفاده از تمهيدات فنی و با قصد گمراه كردن بيننده ويژگی‌های كالای موضوع آگهی برتر از واقعيت آن به تصوير كشيده و نشان داده شود.
اصل 15- در آگهی‌ها نبايد با استفاده از تمهيدات فنی و يا بكارگيری تصاوير با زمان‌های كوتاه و يا شيوه‌های ديگر ضمير ناخودآگاه مخاطب تحت تاثير قرار گيرد و پيام مورد نظر بدون دادن آگاهی لازم به بينندگان منتقل شود و اذهان آنان را تحت تاثير قرار دهد.
اصل 16- چنانچه اطلاعاتی به صورت نوشتار به تنهايی و يا بر روی تصاوير ديگر حك شود، بايد به قدر كافی بر روی صفحه تلويزيون باقی بماند تا بينندگان عادی بتوانند تمامی پيام را بخوانند.
تبصره: رهنمودها و توضيحات بيشتر در مورد استاندارد نوشته و نوع خط و ابعاد پيام‌های زير نويس به صورت جداگانه ابلاغ خواهد شد.
اصل 17- تاكيد بر روی كالا و محصول بايد متناسب با اهميت آن محصول باشد و آگهی‌های توليد شده نبايد بيش از اندازه پر سر و صدا و هياهو باشند به نحوی كه بيننده بدون دريافت آگاهی لازم تحت تاثير واقع شود.
اصل 18- استفاده از صحنه‌های استعمال دخانيات و موارد مشابه ديگر كه مضر به سلامت انسان بوده و يا اعتيادآور باشند در آگهی‌ها مجاز نيست.
اصل 19- در آگهی‌های راديويی و تلويزيونی نبايد رفتارهايی نمايش داده شود كه برای بهداشت و ايمنی فردی و اجتماعی زيان آور باشد.
اصل 20- آگهی نبايد القاء وحشت و خشونت كند.
تبصره: در جريان آگهی‌های تلويزيونی نبايد آزار ديدن هيچ جانداری به تصوير كشيده شود و يا به نظر رسد كه برای ساخت آگهی، جاندار حاضر در آگهی آزار ديده است.
اصل 21- در آگهی‌ها بهنگام نشان دادن رانندگی با اتومبيل و ساير وسايل نقليه بايد رعايت كامل مقررات راهنمايی و رانندگی مانند سرعت مجاز، ملاحظه قوانين جاده‌ها و بزرگراه‌ها، در نظر داشتن ضوابط ايمنی برای سرنشينان بدقت رعايت شود.
اصل 22- نمايش مجسمه كامل در آگهی مجاز نمی باشد.
اصل 23- آگهی نبايد مروج تجمل گرايی باشد.
اصل 24- آگهی نبايد به گونه ای طراحی و ساخته شوند كه در آن مردم به مصرف بيش از نياز و اسراف در استفاده از امكانات تشويق شوند.
اصل 25- تعيين جايزه برای تشويق مخاطبين آگهی به خريد و مصرف بی رويه مجاز نيست.
اصل 26- در آگهی اعلام تخفيف در صورتی مجاز است كه قيمت كالا نيز طبق تاييد مراجع ذيصلاح در آگهی با صراحت اعلام شود.
اصل 27- در صورتيكه موضوع آگهی مواد خوراكی غير متناسب با فرهنگ ايرانی باشد، آگهی نبايد تداعی كننده اين باشد كه موضوع آگهی غذای غالب خانواده‌های ايرانی است.
اصل 28- پوشش و آرايش شخصيت‌های مورد استفاده در آگهی بايد متناسب با عرف جامعه بوده و با موقعيت سنی و اجتماعی آنهای متناسب باشد.
اصل 29- آگهی‌های مربوط به فيلم‌های سينمايی بايد از تطابق كافی با محتوای فيلم مورد آگهی برخوردار باشند. بر اين اساس هنگام ارائه آگهی بايد خلاصه موضوع فيلم برای اعلام نظر اداره كل بازرگانی نيز تسليم شود.
اصل 30- نشان دادن تاثير آنی استفاده از وسايل درمانی مانند لاغر شدن فوری و يا به تصوير كشيدن فرآيند تاثير داروها، شامپوها، مواد شوينده، روغن‌ها، بر بدن انسان به هر شيوه ای از آن جمله تمهيدات انيميشن مجاز نمی باشد.
اصل 31- در آگهی‌های توليد شده با موضوع كالاها و لوازم بهداشتی، بازيگر آگهی نبايد درنقشی غير واقعی مانند پزشك ظاهر شود.
اصل 32- پخش آگهی راديو و تلويزيونی مربوط به انتشار اوراق مشاركت – فروش سهام – جوايز بانك‌ها – اعلام پيش فروش و موارد مشابه – نياز به مدارك لازم و ارائه مجوز مراجع ذيصلاح دارد.
اصل 33- در متن و گفتار آگهی بايد از واژه‌ها و كلمات فارسی استفاده شود و همچنين اسامی كالاها و اماكنی كه در متن آگهی ذكر و يا در تصوير نمايش داده می‌شود بايد فارسی باشد. چنانچه به هر دليلی از اسامی خارجی استفاده شود بايد دلايل كافی و توجيهی برای قانع شدن اداره كل بازرگانی صدا و سيما ارائه شود.
اصل 34- استفاده از اصطلاحات عوامانه و غير ادبی در آگهی‌ها ( مانند همساده – چسبيد در عبارت خيلی چسبيد...) صحيح نمی باشد.
اصل 35- اعلام نشانی‌ها چه در گفتار و چه در تصوير بايد طبق صورت رسمی باشد و قبل از نام خيابان‌ها و ميدان‌ها ذكر كلمه خيابان و ميدان ضرورت دارد. مانند خيابان شهيد استاد مطهری – نبش خيابان شهيد مفتح.
اصل 36- در آگهی‌های راديو تلويزيونی اعلام بيش از دو شماره تلفن و دورنگار مجاز نمی باشد شماره‌های اعلام شده نيز بايد به صورت صحيح خوانده شود برای مثال در تهران برای تلفن‌های هفت شماره ای سه رقم اول با هم و برای تلفن‌های شش شماره ای ابتداء دو رقم اول خوانده شود.
اصل 37- به منظور رعايت احترام، در آگهی‌های راديو تلويزيونی استفاده از آيات قرآن كريم بايد به شكل مستقل باشد.
اصل 38- در آگهی‌ها تصوير نقشه ايران بايد به صورت كامل استفاده شود و درياهای خزر – عمان و خليج فارس به وضوح ديده شود.
اصل 39- در صورت اقتضای موضوع آگهی برای استفاده از پرچم جمهوری اسلامی در آگهی بايد شئونات ملی بدقت رعايت شود.
اصل 40- استفاده از تصاوير شخصيت‌های تاريخی و فرهنگی و مقامات رسمی كشور و يا استفاده از صدا و بكارگرفتن تكيه كلام‌های آنها در آگهی‌های راديو تلويزيونی ممنوع است.
اصل 41- آگهی كالاهای مشمول استاندارد اجباری تنها با ارائه گواهی معتبر از مراجع ذيصلاح پذيرفته می‌شود، سازنده و سفارش دهنده در مورد اصالت گواهی ارائه شده مسئول است.
اصل 42- استانداردهای سری 9000 تاييديه كيفيت محصول نيست، لذا نبايد اين استانداردها به شكل ثبت شده بر روی محصول و كالای توليد شده در آگهی نشان داده شوند.
اصل 43- سازنده و سفارش دهنده آگهی در مورد اعلام هرگونه اطلاعات در خصوص كيفيت كالا و خدمات پس از فروش مسئوليت دارند.
اصل 44- آگهی نبايد شامل منتخبی از مطالب برنامه‌های صدا و سيما بوده و يا با استفاده از تصاوير و موسيقی متن اين برنامه‌ها ساخته شده باشد.
اصل 45- استفاده از تصاوير خبری با كسب مجوزهای لازم و در قالب «گزارش آگهی» امكان پذير است.
اصل 46- در آگهی‌ها نبايد به برنامه خاصی از شبكه‌های راديويی و تلويزيونی اشاره شود.
اصل 47- تقليد از يك برنامه راديويی و تلويزيونی نياز به مجوز خاص دارد. هرگاه يك آگهی با كسب مجوزهای لازم مبادرت به تقليد نمايد اين آگهی همزمان با آن برنامه و يا ميان آن برنامه پخش نخواهد شد.
اصل 48- سازندگان آگهی چنانچه قصد استفاده از صدا و تصوير چهره‌های شاخص برنامه‌های صدا و سيما در آگهی را داشته باشند بايد قبلا مجوز لازم را از اداره كل بازرگانی صدا و سيما اخذ نمايند.
تبصره 1- استفاده از افرادی كه بصورت منظم به گويندگی خبر و يا اعلام برنامه اشتغال دارند مطلقاً جايز نيست.
تبصره 2- آگهی‌هايی كه با كسب مجوز لازم در آنها از تصوير و يا صدای چهره‌های برنامه‌های صدا و سيما استفاده شده باشد در زمان‌های نزديك به برنامه آن چهره‌ها پخش نخواهد شد.
اصل 49- در آگهی‌های راديويی و تلويزيونی نبايد از آهنگ‌ها و آثار متعلق به صدا و سيمای جمهوری اسلامی ايران بدون مجوز استفاده شود.
اصل 50- استفاده از موسيقی و توصيف موضوع آگهی بصورت آهنگين گرچه به آگهی‌های راديو تلويزيونی جاذبه می‌بخشد ولی استفاده نابجا از اين شيوه می‌تواند موجب وارد شدن لطمه اساسی به موضوع آگهی باشد، لذا بين موضوع آگهی و توصيف آهنگين آن بايد تجانس و تشابهی وجود داشته باشد كه تشخيص اين موضوع با اداره كل بازرگانی صدا و سيما می‌باشد.
اصل 51- در توليد آگهی‌های آهنگين ( موزيكال ) رعايت دقيق شئون و موازين جمهوری اسلامی ايران ضروری است. اين اصل برای پرهيز از هرگونه ابتذال بايد مورد توجه سازندگان و سفارش دهندگان قرار گيرد.
تبصره: موسيقی آگهی نبايد از حيث محتوی و اجراء تداعی كننده موسيقی‌های مبتذل باشد، از ريتم‌های رقص گونه در آن پرهيز شود، حتی الامكان از ملودی‌های كوتاه استفاده شده و ترانه گونه نباشد و با تصاوير استفاده شده همگون و متناسب باشد.
اصل 52- چنانچه سازنده آگهی قصد داشته باشد موضوع آگهی را با شعر و يا نظم و با اجرای آهنگين و همراه با موزيك مطرح كند بايد شعر و نظم از استحكام كافی برخوردار باشد، با قواعد ادبی مغايرت نداشته و با آهنگ به صورت مناسب تلفيق شود.
اصل 53- استفاده از كلمات و تصاويری كه بار منفی دارند در متن آگهی مجاز نيست.
اصل 54- استفاده از تصاويری كه القای رقص نمايد در متن آگهی مجاز نيست.
اصل 55- در آگهی‌ها بايد معيارها و ملاحظات فنی از جنبه‌های گوناگون آن مانند تصويربرداری تدوين، صداگذاری، تناسب موسيقی و صدا بدقت رعايت شود.
اصل 56- زن در نظام مقدس اسلامی از موقعيت ويژه ای برخوردار است و قوانين و احكام مقدس اسلام برای زن جايگاه رفيعی را قائل است، لذا استفاده از حضور خانم‌هادر آگهی‌های راديو تلويزيونی مستلزم اعمال دقت‌های خاصی می‌باشد و بايد جايگاه زن مسلمان و شئون او مد نظر باشد.
اصل 57- حضور خانم‌ها و دختر خانم‌ها در آگهی‌های راديو تلويزيونی در صورت اقتضاء موضوع مورد آگهی بدون آرايش و با رعايت كامل حجاب اسلامی امكان پذير است.
اصل 58- حضور خانم‌ها در آگهی‌هايی كه وضعيت كالا و مصارف آن با نقش خانم‌ها بستگی نداشته باشد مجاز نيست.
اصل 59- آگهی‌های راديو تلويزيونی نبايد تداعی كننده اين امر باشد كه اشتغال و تلاش زن ايرانی محدود به امور منزل است و در عرصه‌های علمی و فرهنگی حضور ندارد و بطور كلی زن مسلمان ايرانی نبايد تحقير شود.
اصل 60- آگهی نبايد تداعی كننده ترجيح بين جنس مذكر و مونث باشد.
اصل 61- در آگهی‌هايی كه در آن خانواده حضور دارند نبايد نقش يكی از اعضاء اعم از زن شوهر و فرزندان دختر يا پسر تحقير شود.
اصل 62- آگهی‌ها نبايد تداعی كننده اين فكر باشد كه زن‌ها از مردها ناتوان ترند و نقش هر كدام بايد كامل و بی نقص مشخص شود.
اصل 63- در آگهی نبايد حسب تعبير عوامانه رفتارهايی مانند غيبت كردن، صحبت كردن طولانی با تلفن و.... به زنان نسبت داده شود يا به تصوير كشيده شود.
اصل 64- آگهی نبايد موجب بدآموزی كودكان شود و از زود باوری، حس عاطفی و كم تجربگی آنان در تشخيص واقعيت‌ها سوء استفاده شود.
اصل 65- در آگهی نبايد از كودكان با صراحت درخواست شود محصولی را خريداری كنند و يا از والدين خود و ديگران چنين درخواستی كنند و نبايد خريد موضوع آگهی برای كودكان و يا ترغيب ديگران به اين امر به عنوان انجام يك وظيفه مطرح شود.
اصل 66- در آگهی‌های تلويزيونی نبايد كودكان به تنهايی هنگام خريد و يا مذاكره با فروشنده برای خريد و يا مبادله پول با فروشنده نشان داده شوند.
اصل 67- آگهی‌ها نبايد به كودكان القاء كنند كه چنانچه كالای موضوع آگهی را نداشته باشند يا خريداری نكنند، از ديگر كودكان پايين تر هستند و يا احتمالاً موردتمسخر و استهزاء واقع می‌شود.
اصل 68- در آگهی‌ها نبايد از كودكان برای خريد از طريق پست يا تلفن دعوت شود.
اصل 69- هنگام پخش برنامه‌های ويژه كودكان پخش آگهی‌های مربوط به مواد غذايی، كبريت، محصولاتی با خواص دارويی و حاوی ويتامين، غذاهای كمكی كودكان، وسايل و اسباب لاغری و شيوه‌های درمانی آگهی فيلم‌ها با صحنه‌های وحشتناك و خطرناك و خطرآفرين ممنوع می‌باشد.
تبصره: در آگهی‌های تلويزيونی نبايد كودكان هنگام خوردن دارو، ويتامين و غذاهای كمكی در غير حضور والدين نشان داده شوند.
اصل 70- در آگهی فرآورده‌هايی كه شباهت به دارو دارند بايد به روشنی تفاوت كالا با دارو نمايش داده شود.
اصل 71- در كليه آگهی‌ها به ويژه در آگهی‌هايی كه مخاطب آنها كودكان هستند با رعايت ضوابط و مقررات راهنمايی و رانندگی از جمله عبور از محل‌های خط كشی شده بايد به دقت مد نظر واقع شود.
اصل 72- كودكان نبايد در شرايطی به تصوير كشيده شوند كه با توجه به اقتضای سن آنان خطرناك محسوب می‌شود.
اصل 73- كودكان نبايد در حال استفاده از مواد ضدعفونی كننده گندزدا و يا سمی نشان داده شوند.
اصل 74- كودكان نبايد در حال بازی با كبريت يا هرگونه گاز – بنزين – پارافين – وسايل متصل به منبع الكتريسيته و يا مكانيكی كه احتمالا منجر به سوختگی – شوك الكتريكی و يا جراحت می‌شوند نشان داده شوند.
اصل 75- چنانچه در صحنه‌های آتش سوزی كودكی نشان داده می‌شود همواره بايد يك آتش نشان در صحنه به وضوح قابل رويت باشد.
اصل 76- در آگهی نبايد كودكان برای وارد شدن به مكان‌های ناآشنا و خطرناك و گفتگو با غريبه‌ها ترغيب شوند.
اصل 77- در آگهی‌های تلويزيونی نبايد كودكان عريان يا نيمه عريان نشان داده شوند در شرايطی كه موضوع آگهی نشان دادن كودكان را در اين گونه شرايط ايجاب كند با تصويب قبلی فيلمنامه ممكن است.
اصل 78- از كودكان نبايد برای معرفی كالا و خدماتی استفاده شود كه از آنها انتظار نمی رود خود مصرف كننده آن كالا و يا خدمت باشند و يا آنرا بخرند و نيز در آگهی كودكان نبايد در مورد هرگونه كالا يا خدمت به صراحت اظهار نظر كنند.
اصل 79- در هيچ صحنه‌ای از آگهی‌ها افراد نبايد در حال پرخوری و يا خوردن با حرص و ولع نشان داده شوند.
اصل 80- هنگام آگهی محصولات غذايی نبايد از افراد به ويژه كودكان چاق برای القاء اين موضوع كه مصرف محصول مورد آگهی سلامتی بخش است استفاده شود.
اصل 81- محل بازی كودكان در آگهی‌ها بايد محل‌های مجاز باشد.