کد خبر: ۲۵۶۷۶۹۰

تاریخ: ۰۶ مرداد ۱۳۹۲ - ۰۱:۵۶

تهمت تحريف قرآن توسط شيعه، موجب سواستفاده مستشرقان شده است

گروه حوزه‎های علميه: عضو هيات علمی جامعه‎المصطفی(ص) تهمت تحريف قرآن توسط شيعيان را يكی از بهترين بهانه‎های مستشرقان و دشمنان اسلام برای ضربه زدن به اسلام ذكر كرد.

حجت‎الاسلام والمسلمين احمد مرادخانی عضو هيات علمی جامعه‎المصطفی(ص) درگفت‌وگو خبرگزاری بين‎‏المللی قرآن(ايكنا) گفت: استشراق در واقع يكی از مباحثی است كه پرداختن به آن در عصر حاضر و در كشورهای اسلامی از اهميت ويژه‎ای برخوردار است؛ استشراق از صدر اسلام و با عناوين مختلف مطرح شده بود ولی هميشه شرق‎شناسی مورد توجه غربی‎ها بوده است؛ به ويژه در دورانی كه استيلای غرب بر كشورهای ديگر بوده است كه ظاهرا علمی و با اهداف سياسی بوده است و در روند خود از شرق شناسی به اسلام شناسی مبدل شده است.
وی افزود: اين حركت از ابتدا مديريت شده بود و با ورود به قرن 16 به بعد اين حركت به صورت عالمانه و علمی درمی‎‌آيد و از حوزه‎های قرآن‎شناسی وارد روايت شيعه شده است.
مرادخانی اظهاركرد: در ابتدا لطماتی كه استشراق به فرهنگ اسلامی و تشيع وارد می‎‌كرد بسيارعظيم بود؛ اولا اين مستشرقان با شبهاتی كه به دنبال پاسخ آن هم نرفتند ذهنيت بسيار منفی را در ميان غربيان نسبت به اسلام و تشيع و قرآن ايجاد كرد كه حتی بعدها نيز پذيرش اسلام را با اين شبهات غير ممكن كرد و در مرحله بعد اين حركت‎های استشراقی به مباحث سياسی مبدل شد كه اضافه شدن مباحث سياسی در كنار و مقابله دوچندان آن با روايات آفات زيادی ايجاد كرده است.
وی اظهاركرد: نكته ديگر حمله غرب به اصل اسلام و قرآن شريف و روايات بوده است؛ آنان به دنبال ارايه اين مسئله بودند كه قرآن چندان اصالتی ندارد و مثل ديگر كتاب‎ها مطرح شده است كه بسيار شبهه خطرناكی است كه به تعمد نيز صورت گرفته است؛ اين درحالی است كه ما قرآن را كلام خدا می‎دانيم و در حالی كه مستشرقان انجيل و تورات را كلام خدا نمی‎دانند بلكه بشری كه به به آن رنگ خدا دادند و تحريف‌‎های زيادی كه در كتاب مقدسشان صورت گرفته است اين شبهات را در مورد قرآن هم مطرح می‎كنند
عضو هيات علمی جامعه‎المصطفی(ص)، تصريح كرد: يكی از مباحثی كه بايد در حوزه‎های علميه شيعه جدی گرفته شود، شناسايی مراكز استشراقی و دانشمندانی است كه در غرب و مناطق ديگر، زمينه‎های مطالعات شيعه را دنبال می‎كنند؛ بايد تفاسری كه از اهل بيت(ع) ارايه می‎كنند ارايه شود تا آنانی كه به دنبال مسايل هستند راه خود را دنبال كنند وبرای كسانی كه باغرض اين كار را می‎كنند اتمام حجت شده باشد؛ در حقيقت اين كار بايد تحت مديريت خاصی در بيايد.
وی گفت: ورود استشراق در حوزه‎های مهم معرفتی مسئله‎ای است كه غفلت از آن باعث ايجاد مشكلات بسياری می‎شود؛ در اين حوزه می‎بايست نظرات آنان را به موقع دريافت كرده و به موقع هم به آنها پاسخ دهيم؛ البته بايد در نظر داشت كه انجام اين كار به شكل فردی بسيار مشكل است؛ بنابراين بايد نگاه و مديريت كلانی پشت سر آن باشد.
مرادخانی اظهاركرد: يكی از وظايفی كه حوزه‎های علميه اسلامی، بخصوص حوزه‎های علميه شيعی دارند، همين بحث استشراق است، يكی از نكات مشترك ميان ما و اهل سنت كه عاملی وحدت آفرين است، مطرح است كه در اين بين نيز می‎توانيم منطق قوی شيعه در پاسخ به اين شبهات را به رخ جهانيان بكشيم.
وی در پاسخ به اين سوال كه آيا تا كنون برخوردهای جدی از سوی حوزه در اين زمينه انجام شده است ياخير، گفت: اينكه حوزه به معنی خاص به اين مسئله پرداخته يا نه، بايد گفت در حقيقت بيشتر كارها، در اين زمينه به شكل فردی بوده كه در حقيقت پاسخگوی قاطعی در اين زمينه نخواهد بود؛ خوشبختانه در مباحث علمی در عرصه علمی حوزه و دانشگاه‎های اسلامی برداشتن پژوهش‎های تخصصی در اين زمينه می‎تواند تاثيربسزايی در به چالش كشيدن اين تفكرات باشد؛ چنانچه در همين اواخر بيش از 80پايان‎نامه در اين زمينه شكل گرفته است ولی بايد توجه داشت كه در اين زمينه كی مركز بايد به شكل جدی در اين زمينه ورود كرده و به پژوهشگران، كمك علمی كند.
دبيرسابق همايش قرآن و مستشرقان عنوان كرد: يكی از كوشش‎های مستشرقان در زمينه ارايه شبهه در مورد قرآن، تلاش آنان برای انسانی نشان دادن منشا قران بوده است؛ اكثر آنان به دنبال بسط اين شبهه بوده‎اند كه قرآن از يك يك انسان به انسان‎های ديگر رسيده است و در اين زمينه نيز شبهات ديگری چون فاصله بين صدور و جمع آوری قرآن در صدر اسلام را مطرح می‏كنند و مرتب بيان می‎كنند كه اين آيات القائات نفسانی خود پيامبر است؛ اينها نسبت به اصل قرآن فضای خاصی ايجاد می‎كنند كه بگويند كه از سوی پيامبر آمده است.
وی افزود: حرف اينها در زمينه روايت نيز همين است؛ در اين زمينه به قدری جدی نيز بحث می‌كنند كه به مخاطب خود القاء می‎كنند كه گويی مسلمانان تا 300سال چيزی به نام روايت نداشتند و اين سخنانی كه از جانب پيامبرو معصومين(ع) روايت می‎شود نوعا پس از 300 سال عنوان شده است كه ساخته افرادی است كه يك چارچوب را درست كرده‎اند؛ اكثر آنان در اين زمينه هم پيش فرض‏های خاص خود را دارند كه اگر قرآن از پيامبر باشد تاثير محيط زندگی پيامبر، زبان نوشتاری و گفتاری پيامبرو... را به عنوان سوژه مطالعه خود قرار می‎دهند.
مرادخانی يادآورشد: يكی از مهمترين مشكلاتی كه از جبهه جهان اسلام به شبهه افكنی مشتشرقان دامن زده است سخن نادرست اعتقاد شيعه به تحريف قرآن است؛ خوشبختانه در اين زمينه عالمان شيعی بسيار هوشيارانه عمل كردند و كمتر دچار اين خطاها شدند و بعضا اسم كتاب‎هايی كه به عنوان كتاب در اين زمينه نوشته می‎‌شود هم بايد به قدری دقيق نامگذاری شود كه جای شبهه برای كسی باقی نگذارد؛ مثلا وقتی يك مولف می‎‏خواهد در اين زمينه كتاب و تحقيقی بنويسد به جای كتاب تحريف قرآن از سوی شيعه بنويسد، رد تهمت تحريف شدن و يا...؛ عده‎ای جاهلانه و از روی عمد به قصد ضربه زدن به تشيع، كليت اسلام را زير سوال می‎‏برد و با نسبت دادن اين مسايل به شيعيان نا خواسته قرآن را نيز زير سوال می‎برند و به همين دليل است كه اصرار داريم مركز و مجتمعی نسبت به پاكسازی ذهنی اقدام كند.