کد خبر: ۲۵۶۹۴۹۶

تاریخ: ۰۹ مرداد ۱۳۹۲ - ۲۳:۰۱

نظام اسلامی ايران؛ نقطه آغاز تحقق تمدن نوين اسلامی بر مبنای قرآن

گروه بين‌الملل: انقلاب اسلامی ايران كه به رهبری امام خمينی(ره) به پيروزی رسيد؛ از همان روزهای نخست قرآن كريم و سنت نبوی(ص) را به عنوان بن مايه و پايه‌های حكومتی خود قرار داد، بنابراين پيروزی نظام اسلامی در ايران را می‌توان حركتی به سوی احيای تمدن نوين اسلامی دانست.

آيت‌الله «سيدفاضل موسوی الجابری»، استاد درس خارج فقه و اصول حوزه علميه نجف‌ اشرف، در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) با بيان اين مطلب درباره حاكميت معرفتی قرآن در هويت‌بخشی تمدنی گفت: امام خمينی(ره) پس از پيروزی انقلاب اسلامی در ايران، بن مايه و پايه‌های اين نظام را بر مبنای قرآن كريم و سنت نبوی بنا نهاد و اين نظام امروزه گامی در جهت تحقق كامل تمدن نوين اسلامی به شمار می‌آيد.
وی تصريح كرد: اتكا به قرآن در نظام جمهوری اسلامی ايران از مردم اين كشور، ملتی بزرگ، پيشرفته، مقاوم در برابر استكبار جهانی، قادر به پايبندی به هويت اصيل خود بدون سر فرود آوردن در برابر غرب، مستقل به لحاظ اقتصادی، فرهنگی و مستقل در فناوری‌های نظامی و تكنولوژيك به بار آورد.
استاد حوزه علميه نجف اشرف افزود: چنين ملتی ممكن نبود شكل بگيرد مگر به لطف آموزه‌های قرآن كريم كه از همان روزهای نخست پس از انقلاب سرمشق و راهنمای آن قرار گرفت.
الجابری، نظام جمهوری اسلامی ايران را الگوی خوبی برای احيای تمدن نوين اسلامی دانست و توطئه‌های دشمنان شرقی و غربی را در جهت تضعيف آن قلمداد كرد و گفت: اگر اين نظام در فضايی آزاد و بدون فشارهای خارجی و تحريم‌ها و تبليغات رسانه‌ای به پيشرفت و تعالی خود می‌پرداخت، اكنون شاهد بالاترين درجه پيشرفت در همه زمينه‌ها در اين كشور بوديم.
وی اضافه كرد: نظام جمهوری اسلامی ايران با وجود همه فشارها همچنان برترين الگوی مسلمانان است كه با استواری و متانت به پيشرفت خود ادامه می‌دهد كه اين امر را مديون بنيان‌های قرآنی خود است، همان بنيان‌هايی كه بر اساس آن‌ها شكل گرفته است.
اين استاد در پاسخ به پرسشی درباره چگونگی اسلامی‌سازی هويت دينی و تمدنی با نگاه به فلسفه دينی امام خمينی(ره) گفت: امام خمينی(ره) در پی تحقق اين باور بودند كه ما تا زمانی كه قرآن كريم را داريم نيازی به پيروی از غرب و تدريس علوم اجتماعی غربی نداريم.
الجابری به كتاب «البنك اللاربوی»(بانكداری بدون ربا) اثر شهيد سيدمحمد باقر صدر اشاره كرد و افزود: بانك مورد نظر مرحوم آيت‌الله‌العظمی شهيد سيدمحمدباقر صدر می‌توانست جايگزين سيستم بانكداری ربوی باشد، همچنان كه ما امروزه می‌توانيم محتوای علوم انسانی و اجتماعی را اسلامی و به جای اينكه محتوای اين علوم را از خارج از مرز‌ها وارد كنيم؛ محتوای اصطلاحات سياسی و اجتماعی را اسلامی سازيم.
وی تأكيد كرد: اگر قرآن و سنت، اين دو منبع سرشار را اساس علوم بدانيم، می‌توانيم محتواهای سياسی، اجتماعی، اقتصادی، تربيتی و غيره را از آن‌ها استخراج كنيم و در واقع ميراث خود را جايگزين تفكرات انسان‌محور معاصر كنيم و چرا چنين نكنيم در حالی كه می‌دانيم تفكرات و نظريه‌های بشر ممكن است به خطا برود در حالی كه قرآن و سنت به خطا نمی‌روند.
اين استاد درس خارج فقه و اصول حوزه علميه نجف‌ اشرف، در ادامه اين گفت وگو درباره نقش قرآن كريم در ساخت تمدن اسلامی نيز سخن گفت و افزود: بدون ترديد قرآن كريم، كتاب الهی است كه بر قلب پيامبر(ص) نازل شد و به مثابه يك منشور متكامل برای جهت‌دهی به زندگی انسان‌هاست و نقشه راه برای رسيدن انسان‌ها به كمالاتی كه فلسفه خلق شدن آن‌ها هستند، رسم می‌كند.
وی گفت: قرآن كريم كتاب هدايت، قانون‌گذاری، اخلاق، علم و معرفت است. قرآن كتابی است كه از مردم عرب كه در شبه جزيره عربی فارغ از هرگونه تمدن می‌زيستند، انسان‌هايی با فرهنگ و معرفت ساخت و آن‌ها را صاحبان تمدنی بسيار بزرگ كه كعبه و قبله همه مردم جهان به شمار می‌آيد، مبدل ساخت.
الجابری افزود: در دوران طلايی تمدن اسلام مردم از سراسر جهان به سرزمين‌ عربی و اسلامی می‌آمدند تا با تمدن و فرهنگ آشنا شوند و انواع صنعت و رشته‌های علمی مختلف از فيزيك و نجوم گرفته تا علوم اجتماعی و اقتصادی را از مسلمانان فرا بگيرند.
وی تصريح كرد: اسلام در واقع توانست امتی جاهل را از اعماق عقب ماندگی به بالاترين درجات پيشرفت و تمدن برساند تا جايی كه مسلمانان را مقصد همه طالبان علم و معرفت قرار داد.
الجابری در ادامه علت عقب‌ماندگی مسلمانان در دوران معاصر را دور ماندن آنان از آموزه‌های قرآن كريم دانست و اظهار كرد: متأسفانه مسلمانان اكنون به عقب‌ماندگی و شيفته شدن به فرهنگ غربی و برتر دانستن آن نسبت به فرهنگ آسمانی مبتلا هستند كه اگر چنين نبود به بالاترين درجات ممكن می‌رسيدند، بنابراين امام زمان(عج) در حالی كه زمين پر از ظلم و جور است، ظهور می‌كند تا با حاكم كردن قرآن كريم از دنيای پر از ظلم، جهانی بهشت مانند بسازد و با كمك قرآن علم را به درجاتی بسيار والاتر از آنچه بشر فكر می‌كرد، خواهد رساند.
وی تأكيد كرد: چرا امام زمان(عج) می‌تواند اين سرزمين را به بهشتی مرفه مبدل سازد؟ روايات حاكی از اين است كه با آمدن امام زمان(عج) عالم غيب(نامرئی) به روی عالم شهادت (مرئی) باز می‌شود و درهای آسمانی علم و تكنولوژی به روی بشر با درجات پيشرفته علم باز می‌شوند و بشر آن زمان خواهد توانست تا آسمان‌ها و فضا را به تسخير خود درآورد و امام عصر(عج) همه اين پيشرفت‌ها را با اتكا به قرآن كريم و منظومه مفهومی و معرفتی اين كتاب آسمانی حاصل خواهند ساخت.
الجابری خاطرنشان كرد: امام زمان(عج) پس از ظهور با تمسك به قرآن كريم خواهد توانست انسان را از موجودی تنبل و عقب مانده به انسانی تلاشگر و مسلط به فضا و ستاره‌ها مبدل كند.
وی با اشاره به آيه «یَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ» (اى گروه جنيان و انسيان اگر مى‌‏توانيد از كرانه‏‌هاى آسمان‌ها و زمين به بيرون رخنه كنيد پس رخنه كنيد [ولى] جز با [به دست آوردن] تسلطى رخنه نمى ‏كنيد) گفت: در اينجا منظور از سلطان «علم» است و علم امام زمان(عج) علم قرآنی و برگرفته از قرآن كريم خواهد بود؛ علمی كه خود قرآن درباره آن می‌فرمايد «مَّا فَرَّطْنَا فِی الكِتَابِ مِن شَیْءٍ» (ما هيچ چيزى را در كتاب فروگذار نكرده ‏ايم) و اين دلالت بر وجود همه علم در قرآن است كه اگر آن را به صورت درست استخراج كنيم و كسی نخواهد توانست علم قرآن را كامل استخراج كند مگر آن امام معصوم كه موعود آخرالزمان(عج) است.
لازم به ذكر است، آيت‌الله سيد فاضل الجابری در سال 1968 ميلادی در شهر بصره عراق متولد شد و پس از گذراندن تحصيلات اوليه، در سال 1991 ميلادی به همراه شماری از اساتيد حوزه نجف و طلبه‌های مرحوم آيت‌الله‌العظمی خويی به عربستان رفت و در آن‌جا به تدريس علوم دينی مانند فقه، اصول و منطق پرداخت.
وی در سال 1994 ميلادی به شهر مقدس قم آمد و به تحصيل مرحله سطح و بحث خارج پرداخت و معارف اسلامی مانند فقه، اصول، فلسفه و كلام را در مراحل مختلف از مقدماتی تا سطح در مدرسه‌های «حجتيه»، «امام خمينی(ره)»، «دار الحكمة»، «امام رضا(ع)» و «بنت الهدی» قم گذراند؛ وی هم‌اكنون استاد درس خارج فقه و اصول حوزه علميه نجف اشرف است.