کد خبر: ۲۶۰۵۰۸۶

تاریخ: ۲۷ مهر ۱۳۹۲ - ۱۰:۰۱

رهبر ايران ايدئولوژی اسلامی را فدای بازی‌های سياسی نكرده است

گروه بين‌الملل: تفاوت انقلاب اسلامی ايران با ديگر انقلاب‌های اخير در منطقه اين است كه رهبری ايران، ايدئولوژی اسلامی را كه مردم برای برقراری آن در سال 1357 قيام كردند، فدای بازی‌های سياسی نكرده است در حالی‌كه رهبران كشورهايی چون مصر، قربانی همين بازی‌ها شدند.

«فيليپ هوگون»، فعال سياسی و فيلم‌ساز برجسته فرانسوی، در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) با بيان اين مطلب گفت: طی سال‌های اخير شاهد قيام‌هايی در خاورميانه بوديم كه در آن‌ها اسلام‌خواهی و بازگشت به تعاليم دينی نقش اصلی را بازی می‌كرد. ولی اين قيام‌ها به دليل دخالت‌های خارجی و ورود رهبران به بازی‌های سياسی، در حال خروج از مسير اصلی است. البته نبايد انتظار داشت كه همه اين انقلاب‌ها سرنوشت مشابهی با انقلاب ايران داشته باشند چراكه رهبری دينی در ايران همواره از بازی‌های سياسی در داخل و خارج دوری كرده است.
وی افزود: برای بررسی تفاوت‌های ميان انقلاب ايران و ديگر كشورهای خاورميانه بايد مسائل زيادی را در كنار هم قرار داد تا پازل توطئه‌های غرب كاملا مشخص و نقش سازمان‌های اطلاعاتی آمريكا و اروپا در هدايت انقلاب‌های اخير به مسيری غير از آن‌چه شهروندان می‌خواهند، معلوم شود. در طراحی و چينش اين پازل سياسی نيز مهم‌ترين بخش متعلق به سوريه و توطئه‌ها عليه اين كشور است تا ديگر بخش‌های پازل نيز كم‌كم نمايان شوند.
اين فعال سياسی فرانسوی با بيان اين‌كه معادلات خاورميانه هر روز در حال تغيير هستند، توضيح داد: رويدادها در خاورميانه به‌قدری درهم پيچيده هستند كه سخن گفتن از نتيجه آن‌ها به صورت قطعی سخت و حتی غيرممكن است چراكه هر روز معادلات موجود در اين منطقه به نفع گروهی خاص تغيير می‌كند. البته مهم‌ترين عاملی كه اين تحولات را تحت تاثير قرار می‌دهد مسائل مالی است. آمريكا نيز همانند اروپا ديگر توان كنترل بدهی‌های خود را ندارد. همين مشكلات مالی و شات‌داون اقتصادی آمريكا بود كه برخی از رويدادهای خاورميانه را با تغييراتی مواجه كرد.
وی ادامه داد: اگرچه عوامل بسياری چون مخالفت افكار عمومی با حمله نظامی به سوريه تاثير زيادی در منصرف شدن غرب برای آغاز جنگ سوم پس از عراق و افغانستان، عليه دولت دمشق بود ولی مسئله اصلی و حياتی در اين امر، مشكل اقتصادی دولت آمريكا بود كه اجازه نداد اين كشور هزينه جنگ سوم خود در خاورميانه را تامين كند. البته آنچه برای بسياری از كارشناسان مبهم مانده است، انگيزه فرانسه و انگلستان برای همراهی با آمريكا در اين جنگ احتمالی بود. اگرچه انگلستان به دليل مخالفت افكار عمومی طرح حمله به سوريه را در پارلمان تصويب نكرد ولی نبايد فراموش كرد كه خود همين كشور بود كه در سال 2004 مواد لازم برای ساخت سلاح‌های شيميايی را به سوريه فروخت! در مورد فرانسه وضعيت به‌گونه ديگری بود؛ فرانسوآ اولاند كه در مجادله با ساركوزی، توانست اكثريت آرا را در انتخابات رياست‌جمهوری فرانسه كسب كند، در قبال موضوع سوريه، موضعی غيرمسئولانه اتخاذ كرد و علی‌رغم مخالفت شهروندان، همواره برای جنگ با دولت بشار اسد، اعلام آمادگی كرد.
وی ادامه داد: رئيس‌جمهور فرانسه كه حتی در هدايت كشور و حل مسائل داخلی ناتوانی خود را به اثبات رسانده است، با اين رويا كه بتواند نقشی در تحولات بين‌المللی ايفا كند، شروع به بلندپروازی كرد و حتی خود را به عنوان رئيس‌جمهور اروپا نيز مطرح كرد. وی شورشيان سوريه را به رسميت شناخت و تجهيزات نظامی را نيز با همكاری آمريكا، انگلستان و اسرائيل برای آنان تامين كرد. البته نبايد اين را فراموش كرد كه وظيفه تامين مالی برای خريد تجهيزات نظامی را حكومت‌های قطر و عربستان سعودی بر عهده دارند.
هوگون با اشاره به نقش موثر رژيم اسرائيل در تعيين سياست‌های دولت فرانسه، بيان كرد: وزير امور خارجه فرانسه، لوران فابيوس كه حتی در سال 1980 در قضيه «رسوايی خون‌های آلوده» مسئول شناخته شد، مسئول مستقيم هماهنگی كمك‌های مالی و نظامی به شورشيان سوريه است. امروز نمی‌توانم بگويم كه فابيوس وزير امور خارجه فرانسه است يا اسرائيل چراكه وی هيچ دفاعی از منافع ملی فرانسه نمی‌كند و همه فعاليت‌هايش در راستای حمايت از منافع اسرائيلی‌ها است.
اين فيلم‌ساز فرانسوی در بخش ديگری از اين گفت‌وگو، كشورهای عربی حاشيه خليج‌فارس را مطيع غرب دانست و تاكيد كرد: غرب مشتری هميشگی نفت و گاز كشورهای عربی حاشيه خليج فارس است و اين كشورها برای حفظ خريداران، حاضر شده‌اند پايگاه‌های نظامی غربی را در خاك خود مسقر كنند. دومين دليل اين است كه غرب به كشورهای عربی قول داده است كه نظام پادشاهی آنان را حفظ و از آنان حمايت می‌كند؛ چراكه می‌دانيم مهم‌ترين دغدغه سردمداران كشورهای عربی باقی ماندن در راس قدرت است.
هوگون افزود: كشورهای عربی بازی دوگانه‌ای را اجرا می‌كنند؛ از يك طرف از كشورهای غربی برای برهم زدن ثبات در منطقه حمايت مالی می‌كنند و از طرف ديگر، تروريسم بين‌الملل را تحت حمايت خود قرار می‌دهند. فراموش نكنيم كه القاعده دست‌پروده سازمان سيا برای مبارزه با روس‌ها در افغانستان بود. اگر امروز همه نظام‌های پادشاهی در كشورهای عربی همچنان سرپا ايستاده‌اند به ياری غرب است و اگر غرب از حمايت خود از اين گروه‌ها دست بردارد به‌طور قطع سرنوشت امير سابق قطر برای همه آنان رقم خواهد خورد. زمانی كه امير قطر سعی كرد تا مستقل از غرب عمل كند از سمت آمريكا مورد غضب قرار گرفت. در مورد بحرين هم وضعيت همين است. اگر پادشاه بحرين در خط سياسی تعيين‌شده توسط آمريكا حركت نكند به‌زودی با كودتا سرنگون خواهد شد.
وی نقش عربستان در مسائل منطقه را نقشی سه‌گانه عنوان و بيان كرد: حفظ قدرت و حكومت، كمك به غرب و حمايت مالی از تروريسم سه نقش اصلی حكومت آل‌سعود در حال حاضر است. اين رژيم با ايجاد ترس و وحشت در ميان شهروندان حكومت خود را حفظ می‌كند و با سركوب شيعيانی كه خواستار حقوق اوليه خويش هستند، ديگر شهروندان غيرشيعی را هم كه به پايمال شدن حقوقشان معترضند، می‌ترساند. جالب اينجاست كه غرب مدعی دفاع از حقوق بشر در مورد زندانی و شكنجه شدن هزاران شهروند بی‌گناه در عربستان هيچ اعتراضی نمی‌كند و البته اين سكوت تا زمانی است كه سعودی‌ها از سياست‌های ديكته‌شده غرب اطاعت كنند.
وی اضافه كرد: در مورد حمله نظامی به سوريه، عربستان سعی داشت تا با تهديد، روسيه را از حمايت از بشار اسد منصرف كند. رئيس سرويس اطلاعاتی عربستان در سفر به مسكو به صورت كاملا آشكار سعی كرد تا با وعده كمك مالی به روسيه در قالب خريد تسليحاتی، پوتين را به صف مخالفان بشار اسد بكشاند. اين ديدار با توجه به مدت ملاقات، برای هر دو طرف خسته‌كننده و بی‌نتيجه بود چراكه عربستان تهديد كرده بود كه در صورت ادامه حمايت روسيه از بشار اسد بايد منتظر حمله تروريستی گروه‌های اسلام‌گرای افراطی چچنی در جريان بازی‌های المپيك زمستانی سوجی در سال 2014 باشد.
اين فيلم‌ساز فرانسوی با تاكيد بر اين‌كه اردن نيز در اين معادلات نقش مهمی ايفا می‌كند، گفت: اردن نيز از تروريسم در سوريه حمايت می‌كند. شكاف بين حكومت و مردم به خوبی طی سال‌های اخير مشاهده شده است و اردن جزء اولين كشورهايی به شمار می‌رود كه معترضان حكومت، در خيابان‌ها به تظاهرات پرداخته‌اند. البته اين تظاهرات‌ها با نقشه‌های غرب به زودی خاموش شد و جنگ داخلی در سوريه نيز نقش مهمی در كم‌رنگ شدن اين اعتراضات داشت. در هر حال، بايد اعتراف كرد كه جنگ كنونی در سوريه نتيجه تحولات اخير در منطقه نيست بلكه نتيجه نقشه‌ای است كه از چند سال پيش توسط غرب و برخی كشورهای منطقه طراحی شده است و امروز توسط گروه‌های تروريستی اجرا می‌شود.
هوگون عنوان كرد: بر اساس برخی اطلاعات فاش‌شده، تروريست‌های تكفيری، شش ماه قبل از آغاز درگيری‌ها در سوريه، با حمايت سيا، قطر و عربستان وارد سوريه شده بودند و تعداد اين افراد بالغ بر شش‌هزار نفر بود كه وظيفه‌شان برهم زدن اوضاع در خاك سوريه بود. سال‌های زيادی است كه غرب منتظر اين لحظه بود. «رولاند دوماس»، وزير سابق فرانسه در سفری به لندن، زمانی كه از وی درباره وضعيت كنونی در سوريه سوال شد، به صراحت اعلام كرد كه نقشه حمله به سوريه به سال‌ها قبل بازمی‌گردد.
ادامه دارد ...