کد خبر: ۲۶۱۰۱۱۸

تاریخ: ۰۷ آبان ۱۳۹۲ - ۱۵:۵۹

مقابله با مخاطب‌گريزی و راهكارهای ارتقای جذب مخاطب در مؤسسات قرآنی/87

ارزيابی ملی و ارائه مدرك كشوری؛ نياز اصلی فراگيران مؤسسات قرآنی

گروه مؤسسات قرآنی مردم‌نهاد: نياز است در فعاليت‌های آموزشی ـ قرآنی ارزيابی ملی انجام شود و برای گرو‌ه‌ها آزمون‌های سراسری در نظر گرفته شود تا با حضور در اين آزمون‌ها و دريافت گواهينامه بتوانند با ارائه مدرك در تمامی مؤسسات قرآنی كشور به ادامه آموزش در سطوح بالاتر بپردازد.

يدالله مشهور، بازرس اتحاديه تشكل‌های قرآنی كشور در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، در رابطه با ملاك‌های لازم جهت دريافت مجوز فعاليت‌های مؤسسه قرآنی، گفت: اولين ملاك جهت راه‌اندازی يك مؤسسه قرآنی وجود مجموعه‌ای از اهداف است كه در اين اهداف فعاليت‌ها و برنامه‌های قرآنی جذاب، گيرا و متنوع آموزشی مستتر باشد و اين برنامه‌ها به جذب مخاطب منجر شود.
وی در ادامه تصريح كرد: در اين رابطه ضرورت دارد مؤسسات جديدی كه می‌خواهند فعاليت خود را آغاز كنند، از امكانات و شيو‌ه‌های جديد آموزشی بهره ببرند و مراكز صدور مجوز نيز بايد برای خود شاخص‌هايی را تعريف كنند و براساس آن شاخص‌ها مجوز فعاليت مؤسسه را صادر كنند.
بازرس اتحاديه تشكل‌های قرآنی اظهار كرد: بسياری از كسانی كه در حال حاضر در سمت مديريت مؤسسات قرآنی فعاليت می‌كنند دوره‌های مديريت قرآنی و توانمند شدن در اين حوزه را طی نكرده‌اند و براساس وجود علاقه به رشته‌های قرآنی كه در آن فعاليت داشته‌اند، اقدام به راه‌اندازی يك مؤسسه قرآنی كرده‌اند و با توجه به اينكه از مديريت راهبردی و اجرايی مطلع نيستند، باعث افت سريع مؤسسه قرآنی تأسيس شده می‌شوند.
وی تصريح كرد: نياز است تا فرآيندی تعريف شود و براساس فرايندهای در نظر گرفته شده دوره‌ها و كلاس‌هايی برای اين گروه برگزار شود، تا توان مديريتی اين گروه ارتقا يابد.
مشهور بيان كرد: در حال حاضر بسياری از مؤسسات به‌صورت سنتی اداره می‌شوند و برای گذر از اين وضعيت لازم است، متوليان برنامه توانمندسازی مؤسسات قرآنی را در رأس برنامه‌ها كاری خود قرار دهند كه اين امر نيز نيازمند دستيابی به اطلاعات جامعی از مؤسسات قرآنی كشور، دسته‌بندی توانمندی مؤسسات و محتوای آموزشی، شناسايی اساتيد اين مراكز و بررسی مدارك تحصيلی اساتيد در حوزه قرآن است و در ادامه اين روند و پس از به‌دست آمدن اطلاعات، نياز است تا دوره‌های آموزش و ارتقای مديران و محتوای آموزشی اين مركز برگزار شود.
وی با اشاره به ضرورت استانداردسازی و همسان‌سازی كار آموزش قرآن در كشور، گفت: نياز است تا همچون سازمان آموزش و پرورش كه برای مقاطع مختلف تحصيلی كتبی را تأليف كرده است، برای مؤسسات و مراكز قرآنی و مقاطع مختلف قرآنی نيز كتبی تأليف شود.
مشهور با اشاره به فرض راه‌اندازی دانشگاه ملی قرآن در كشور، تصريح كرد: جهت راه‌اندازی دانشگاه ملی قرآن در كشور و عضويت هر يك از مؤسسات قرآنی در اين دانشگاه، معرفی شاخص‌های يك مؤسسه به عنوان الگو، همسان‌سازی مطالب و محتوای آموزشی ضروری است؛ زيرا نياز است تا پايه‌های آموزش در كشور يكسان باشد.
وی افزود: اگر متوليان قرآنی كشور نگاه كلانی به موضوع آموزش قرآن داشته باشند، می‌توانند ابزار، وسايل و ملزماتی را با استاندادرهای مشخص شد در اختيار مؤسسات قرار دهند.
مدير هماهنگی، ارزشيابی و نظارت مؤسسه ترويج فرهنگ قرآنی، اظهار كرد: اساتيد قرآنی كشور بايد درجه‌بندی شوند تا مشخص شود در هر استان اساتيد در چه سطحی قرار دارند و براساس سطح‌بندی صورت گرفته، مراحل ارتقای اين اساتيد آغاز شود.
وی در ادامه بيان كرد: نياز است در فعاليت‌ها و آموزش‌های قرآنی يك ارزيابی ملی انجام شود، همانگونه كه در دوره‌های دبيرستان و... آزمون برگزار می‌شود و فرد در صورت قبولی وارد سطوح بالاتر مانند دانشگاه می‌شود، برای گرو‌ه‌های قرآنی نيز بايد آزمون‌های سراسری در نظر گرفته شود و مؤسسات با پايبندی به مقررات اين آزمون در صورت قبولی فرد و دريافت مدرك اين مدرك در تمامی اين مراكز در كشور پذيرفته شود.
مشهور با اشاره به اينكه مؤسسات در فعاليت‌های قرآنی خود نياز به فضای كاربردی مناسبی دارند، افزود: محتوای آموزش بايد طوری ساماندهی شود كه به صورت پيش نياز باشد؛ يعنی طی كردن يك دوره قرآنی توسط فرد به‌صورت پيش نياز برای دوره بعدی در نظر گرفته شود.
وی بيان كرد: محتوا، نوع تدريس، نداشتن سيستم ارزيابی جهت دادن درجه و رتبه به فراگيران، وجود گسيختگی آموزش‌های قرآنی در كشور و تعريف نشدن آموزش‌ها به‌صورت سيستمی و سلسله‌وار از دلايل اصلی گريز فراگيران از ادامه آموزش بيشتر است؛ زيرا مخاطب پس از طی كردن يك دوره و رسيدن به دوره بعد از ادامه آموزش به دليل عدم وجود دوره و كلاس‌های سطوح بالاتر در موسسه باز می‌ماند.
بازرس اتحاديه كشوری در پايان در رابطه با تعدد مؤسسات قرآنی در كشور خاطرنشان كرد: پراكندگی بيش از حد مؤسسات باعث سردرگمی فراگيران می‌شود؛ زيرا با افزايش بدون برنامه اين مراكز و نبود شاخص و ارزيابی محتوا و تدريس به صورت ابتدايی انجام می‌شود، در نتيجه نياز است تا تعدد مؤسسات با هماهنگی و برنامه‌ريزی انجام شود.