کد خبر: ۲۶۱۳۸۹۸

تاریخ: ۱۰ آذر ۱۳۹۳ - ۱۴:۵۱

فرهاد اصلانی:

فیلم‌های تاریخی بازیگر را پیر می‌کند/ ابراز تأسف از تصویر نشدن مرگ «ابن‌زیاد»

گروه هنر: بازیگر نقش عبیدالله بن زیاد در مجموعه تلویزیونی «مختارنامه» با بیان ویژگی‌های این سریال گفت: در زمان تدوین همه عوامل فیلم از اینکه صحنه مرگ ابن زیاد تصویر نشد، حسرت خوردند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، در ادامه برگزاری هفته فیلم‌های عاشورایی برج میلاد تهران، شب گذشته، نشست نقد و بررسی مجموعه تلویزیونی «مختارنامه» با نمایش بخش‌هایی از این سریال در قالب یک فیلم سینمایی و با حضور فرهاد اصلانی، یکی از بازیگران اصلی فیلم برگزار شد.
فرهاد اصلانی با اشاره به اینکه سریال مختارنامه از معدود سریال‌های ماندگار تلویزیون است، گفت: ساخت این سریال در سال ۸۴ و در اواخر دوران مدیریت لاریجانی شروع شده که فیلمبرداری آن ۴ سال طول کشید و تدوین آن یک سال و پخش آن نیز یک سال به طول انجامید، باید بگویم که بعد از لاریجانی و در دوره ضرغامی سریال الف خاصی شروع نشد و بهترین سریال‌های الف در دوره لاریجانی بود.
این بازیگر سینما و تلویزیون با اشاره به اینکه بعد از بازی در این سریال، کارهای مذهبی زیادی به من پیشنهاد شد اما آنها را قبول نکردم، گفت: میرباقری اعتقاد داشت که حاکمان بنی‌امیه شخصیت‌های پیچیده‌ای هستند و می‌خواست این پیچیدگی در سریال نمایش داده شود؛ من هم به نقش اهمیت می‌دادم و حتی در صحنه‌هایی که بازی نداشتم نیز به سر صحنه می‌رفتم.

کار تاریخی بازیگر را پیر می‌کند

وی ادامه داد: هنگام بازی در «مختارنامه»، یک سال خانه‌نشین شدم؛ کار تاریخی بازیگر را پیر می‌کند زیرا بازیگر از فضای واقعی که در آن زندگی می‌کند و محیطی که در آن است دور شده و باید وقت و انرژی بیشتری بگذارد.
بازیگر «مختارنامه» در پاسخ به این پرسش که چرا صحنه مرگ ابن زیاد را در سریال نمی‌بینیم، گفت: من هم این مسئله را از میرباقری پرسیدم و وی به شوخی گفت که من مختار می‌سازم نه ابن زیاد، اما بعد در هنگام تدوین متوجه شده بودند که ای کاش صحنه مرگ ابن زیاد را ضبط کرده بودند.
اصلانی با تأکید بر اینکه برای میرباقری بینندگان عوام و خواص اهمیت دارند گفت: میرباقری تلاش کرد که همزمان هم پاسخ بینندگان عوام را بدهد و هم خواص را راضی نگه دارد؛ ما در سریال می‌بینیم که بسیاری از نقاشی های قهوه‌خانه‌ای و تصاویر نقالی‌ها پیرامون عاشورا به تصویر کشیده شده است.

خطبه‌خوانی ابن زیاد بهترین سکانس این سریال بود

وی با اشاره به اینکه بهترین صحنه‌ای که بسیار از آن لذت برده است، سکانس خطبه‌خوانی ابن زیاد بود گفت: در هیچ لحظه‌ای از این سریال من از هیجان و اضطراب جدا نمی‌شدم زیرا در بسیاری از سکانس‌ها، بازیگران زیادی بودند که حکم اساتید من را داشتند و منتظر ایستاده بودند تا من دیالوگی بگویم برای همین مراقب بودم تا اشتباهی نکنم که سکانس دوباره تکرار شود.
بازیگر فیلم «به خاطر پونه» ادامه داد: میرباقری به رفتارهای بازیگران بسیار حساس بود، بازیگر در جلوی دوربین شخصیت مستقلی دارد اما این کارگردان است که وی را رهبری می‌کند، هرچند اگر بازیگری به میرباقری پیشنهاد خوبی بدهد قطعاً وی قبول می‌کرد.
اصلانی با اشاره به اینکه از نظر وی «مختارنامه» بهترین کار میرباقری بود گفت: میرباقری در این سریال نه مرعوب بازی بود و نه مرعوب ابزار، تنها می‌خواست داستانش را تعریف کند و به همین دلیل با مساوات با همه افراد در گروه رفتار می‌کرد.

بازیگر باید در فیلم به گونه‌ای بازی کند که انگار مدافع نقشش است

بازیگر فیلم سینمایی «خرس» با اشاره به اینکه در خانواده مذهبی بزرگ شده و به اهل بیت(ع) علاقه دارد گفت: زمانی‌که نقشی را قبول می‌کنم کاملاً در آن نقش فرو می‌روم زیرا به قول مهدی فتحی بازیگر باید به گونه‌ای بازی کند که انگار از نقشش دفاع می‌کند، هرچند در زمان پخش سریال بارها از مظلومیت اهل بیت(ع) متأثر و محزون شدم.
اصلانی ضمن تشکر از مهدی فخیم زاده و ابراز مباهات از اینکه با وی همبازی بوده است، تصریح کرد: بازیگر نباید دچار پز روشنفکری شود و یا اینکه عقیده شخصی خود را در نقش دخالت بدهد بلکه باید با کودک درونش به سراغ نقش برود .
فرهاد اصلانی در ادامه با اشاره به درگذشت عظیم جوانروح، فیلمبردار «مختارنامه» از حاضران اجازه خواست تا متنی را  به شرح زیرقرائت کند:
«باورم نمی شود امروز که می‌خواهم در مورد مختارنامه حرف بزنم مصادف با مراسم سومین روز درگذشت عظیم جوانروح است. عظیم جوانروح مانند اسمش بزرگ بود و روح جوان و با نشاطی داشت. هر کارگردانی با انتخاب عظیم جوانروح نصف راه را رفته بود، خنده از لبش نمی‌افتاد و همیشه دوربینش در خدمت درام بود. هیچ وقت نه در کارش نبود و مرد کارهای سخت بود و از بازی خوب به وجد می‌آمد. این مرد نازنین در به ثمر رسیدن بسیاری از کارهای بزرگ تأثیر بسزایی داشت. مهربان بود و شریف. همیشه دغدغه مملکت را داشت و وقایع را به خوبی رصد می‌کرد و صاحب تحلیل بود. هر وقت دوربین به سمت خودش می‌چرخید محجوب و کم‌حرف بود و همیشه دلش می‌خواست با دوربینش حرف بزند. خوشحالم از اینکه در دوکار «کیف انگلیسی» و «مختارنامه» در خدمتش بودم زیرا بسیار از نصایحش بهره‌مند شدم ضمن اینکه بخش زیادی از موفقیت در کارم را مدیون عظیم جوانروح هستم، از صمیم قلب بابت مرگش متأثرم.
امیدوارم در جهان آخرت دوربینش به زیبایی‌ها باز شود چراکه خلق و خوی زیبایی داشت و آرامش در جهان آخرت حق این مرد بزرگ است. یادش گرامی