کد خبر: ۲۷۱۸۱۷۵

تاریخ: ۲۷ دی ۱۳۹۳ - ۱۲:۰۳

رویوران ا علام کرد:

همایش «غزه، نماد مقاومت» فردا با حضور رئیس مجلس برگزار می‌شود

گروه سیاسی: حسین رویوران امروز در نشستی خبری درباره جزئیات همایش «غزه، نماد مقاومت» گفت: این همایش فردا، یکشنبه ۲۸ دی از ساعت ۱۴ تا ۱۷ در تالار ایوان شمس با سخنرانی علی لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی، برگزار می‌شود.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) نشست خبری پنجمین کنفرانس بین‌المللی «غزه، نماد مقاومت» صبح امروز، شنبه 27 دی، با حضور حسین رویوران، دبیر علمی همایش، در دفتر جمعیت دفاع از ملت فلسطین برگزار شد.

حسین رویوران در ابتدا با بیان اینکه «غزه، نماد مقاومت» مصوبه مجلس شورای اسلامی است گفت: این همایش در سال‌های گذشته نیز از سوی جمعیت دفاع از ملت فلسطین برگزار شده است.

وی در تشریح علت برگزاری این همایش گفت: در شش سال گذشته در غزه سه جنگ در سال‌های 2008، 2012 و 2014 اتفاق افتاده است و در هر سه جنگ مقاومت موفق شد جلوی اراده رژیم صهیونیستی را در اشغال مجدد این منطقه بگیرد و شکست تحمیل اراده رژیم صهیونیستی  به غزه نمادی است که می‌تواند برای کل فلسطین به کار گرفته شود.

رویوران افزود: تعمیم مقاومت از غزه به کرانه باختری که خواست مقام معظم رهبری است می‌تواند تحول بسیار بزرگی در معادله رویارویی با رژیم صهیونیستی ایجاد کند و یکی از دلایل گرامیداشت مقاومت غزه به این موضوع برمی‌گردد.

رویوران درباره جزئیات مراسم فردا گفت: این همایش فردا، یکشنبه 28 دی از ساعت 14 تا 17 در تالار ایوان شمس  با سخنرانی دکترعلی لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی، برگزار می‌شود. همچنین تعدادی از شخصیت‌های داخلی و خارجی نیز در این مراسم حضور خواهند داشت.
دبیر علمی همایش درباره ویژگی کنفرانس امسال گفت: مهمترین ویژگی این کنفرانس این است که صبغه علمی آن قوی‌تر از سال‌های گذشته است. از سال گذشته که فراخوان مقاله در 5 محور منتشر شد حود 100 مقاله ارسال شد و 71 مقاله از این میان با عنوان همایش مرتبط بودند که پذیرفته شدند که 38 مقاله به صورت کامل است.

وی اضافه کرد:  در مراسم فردا 5 مقاله برتر معرفی می‌شوند و به افراد برتر جایزه داده می‌شود و زمانی هم به هریک از این 5 نفر اختصاص داده خواهد شد که کلیاتی از مقاله خود را ارائه کنند.

دبیر علمی همایش درباره 5 محور مقالات گفت: این 5 محور که خود به چند محور دیگر تقسیم می‌شدند شامل مقاومت؛ فرصت‌ها و چالش‌ها، چشم‌اندازهای محور سازش، ارزیابی معادله رویارویی مقاومت با رژیم صهیونیستی در سطح منطقه، معادله مقاومت و سازش و هم‌پیمانی‌های بین‌المللی و قدس، محور وحدت در جهان اسلام است.
رویوران با بیان اینکه مقالات در سطح داخل کشور بوده است گفت: به دلیل اینکه فراخوان مقالات در سطح دانشگاه‌ها اعلام شده بود لذا اکثر مقالات از سوی اساتید، دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری می‌باشد.
وی درباره سایر سخنرانان کنفرانس گفت: به جز آقای لاریجانی، زهرا مصطفوی، دبیرکل جمعیت دفاع از ملت فلسطین، ابوشریف، نماینده جهاداسلامی فلسطین در ایران و دو مهمان خارجی دیگر از عراق و کانادا سخنرانی خواهند کرد.
رویوران یادآور شد: همچنین از سفرای کشورهای خارجی به ویژه کشورهای منطقه و اسلامی برای حضور در همایش دعوت شده است.
رویوران در پاسخ به سؤال خبرنگاری درباره رویکردهای حاکم در فلسطین و مسئله تشکیل دو دولت گفت: الان در فلسطین دو رویکرد بیشتر وجود ندارد، یکی رویکرد مقاومت و دیگری رویکرد سازش. رویکرد سازش از سال 1993 که امضای قرارداد اسلو صورت گرفت تا به امروز هیچ دستاوردی نداشته است.

وی اظهار کرد: نه قرارداد اسلو اجرا شد و نه رژیم صهیونیستی به مقوله دو دولت و برپایی دولت فلسطینی در 22 درصد سرزمین تن داده است و با ادامه سیاست شهرک سازی عملا امکان برپایی دو دولت را کاملا از بین برده است. لذا رژیم صهیونیستی حتی با مقوله حداقلی یک دولت فلسطینی موافق نیست و عملا در حال از بین بردن همه زمینه‌های اجرایی این مسئله است.
رویوران در تشریح دستاوردهای رویکرد مقاومت اظهار کرد: در مقابل رویکرد سازش، جریان مقاومت دستاوردهایی داشته است. در سال 2000 موفق شد اسرائیل را وادار به عقب نشینی از جنوب لبنان کند. در سال 2005 اسرائیل را به عقب نشینی از غزه وادار ساخت. در چهار جنگ در لبنان و غزه در سال‌های 2006، 2008، 2012 و 2014، اسرائیل در تحمیل اراده خود به مقاومت شکست خورد.

وی تأکید کرد: این نشان می‌دهد مقاومت هم زمین را آزاد کرده است و هم در مقابل تحمیل اراده دشمن موفق بوده است. به همین دلیل تنها راهکاری که در کارنامه خودش موفقیت دارد مقاومت است. تعمیم مقاومت به کرانه باختری که از طرف مقام معظم رهبری مطرح شد به این مسئله برمی‌گردد و براساس این برداشت و تحلیل است که مقاومت تنها راهکاری است که می‌تواند رژیم صهیونیستی را وادار به تغییر رفتار کند.
رویوران درباره ظرفیت‌های تسلیح کرانه باختری به صورت عملی گفت: نباید فراموش کرد که انتفاضه دوم در سال 2000 از کرانه باختری و قدس شروع شد. زمانی که آریل شارون به همراه 2000 نفر وارد مسجدالاقصی شد جامعه فلسطینی در کرانه باختری واکنش گسترده‌ای را نشان دادند که 5 سال به درازا کشید.
وی عنوان کرد: این قیام کاملا مسلحانه بود و علیرغم آنکه شرایط کرانه باختری شرایط خاصی است و مرزهای آن تنها با فلسطین اشغالی 1948 و اردن است که در هر دو مرز هم محصور می‌باشد اما زمانی که اراده سیاسی باشد سلاح هم به دست می‌آید حتی گاه از خود دشمن. لذا سابقه تسلیح در کرانه باختری وجود دارد.

رویوران ادامه داد: مسلح کردن کرانه باختری الزاما نیاز به سلاح کلاسیک ندارد. کاری که انجام شده این است که امروز مردم با ماشین نظامیان را زیر می‌گیرند ویا با سلاح سرد به نظامیان صهیونیست حمله می‌کنند و این نشان می‌دهد اراده اصل است نه سلاح.
این کارشناس مسائل منطقه ابراز کرد: آنچه که در قدس مخصوصا در دو ماه اخیر اتفاق افتاد است نشان می‌دهد اراده در سطح انسان‌های مقاوم وجود دارد و آنها با امکانات محدود به دشمن یورش می‌برند و این باور اکنون در نخبگان مردم در کرانه باختری ایجاد شده است و قابلیت تعمیم هم دارد.
رویوران درباره مشکلات امروز رژیم صهیونیستی گفت: در 20 سال گذشته هیچ کنیست (پارلمان اسرائیل) و دولتی نتوانسته است که 4 سال قانونی خودش را به پایان برساند و از اغاز دهه 90 تا الان میانگین عمر دولت‌ها 2 سال و یک ماه بوده است.
این کارشناس مسائل فلسطین درباره اثرات و نشانه‌های این مسئله گفت: این مسئله نشان می‌دهد ناپایداری سیاسی  در اسرائیل به شدت بالاست. نکته دیگر اینکه ناپایداری در ائتلاف‌سازی به شدت بالاست. یعنی هیچ گروهی نمی‌تواند گروه دیگری را به مدت 4 سال تحمل کند و ائتلاف‌ها در مدت کوتاهی از هم می‌پاشد.
رویوران افزود: نکته سوم ناپایداری در تشکیلات سیاسی است. یعنی احزاب جدیدی بوجود می‌آیند و جایگزین احزاب دیگر می‌شوند. در دو، سه انتخابات اخیر شاهد بودیم که مثلا حزب «کادیما» در سال 2002 تشکیل شد و در اولین انتخابات بالاترین رأی را کسب کرد ولی در انتخابات قبل سه کرسی کنیست را بیشتر نتوانست کسب کند. یا در انتخابات قبل حزب «آینده‌ای وجود دارد» به رهبری «یاعیر لپیت» 19 کرسی کنیست را تصاحب کرد ولی اکنون نظرسنجی‌ها واقعیت دیگری را نشان می‌دهد.
وی در پایان عنوان کرد: بعضی احزاب به گونه‌ای شکل گرفتند و از بین رفتند که در انتخابات بعدی حتی درصد قانونی را به دست نیاوردند. این جابجایی و از بین رفتن احزاب نشان از ناپایداری سیاسی بسیار زیاد  در اسرائیل دارد.