کد خبر: ۲۸۲۲۶۴۷

تاریخ: ۱۹ بهمن ۱۳۹۳ - ۱۳:۱۸

علی اوسیوند:

سینماگر باید تصویرگر تمام ایران باشد

گروه هنر: بازیگر فیلم «شرفناز» اظهار کرد: سینمای ایران باید دوربین خود را از انحصار تهران خارج کند و تصویرگر تمام ایران باشد.

علی اوسیوند، بازیگر فیلم سینمایی «شرفناز» در حاشیه برگزاری سی و سومین جشنواره فیلم فجر در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) اظهار کرد: جشنواره فجر رویدادی است که هر ساله در ایام دهه فجر برگزار می‌شود، اما این رویداد تنها یک اتفاق سینمایی همچون دیگر جشنواره‌های سینمایی نیست، بلکه رویدادی است که به واسطه آن انرژی زائدالوصفی به سینما تزریق می‌شود، به نوعی که اقشار مختلف جامعه پیگیر آن هستند و نسبت به برگزاری آن احساس رضایت می‌کنند. تمام این انرژی مثبت را باید حمایت کرد و به بهانه وجود برخی ضعف‌ها نباید تمام جشنواره را نادیده گرفت.

وی در پاسخ به این سؤال که در جشنواره فجر تا چه حد به موضوعات اخلاقی و دینی توجه می‌شود، گفت: من سینمای ایران را عرصه‌ای می‌دانم که در آن کار غیراخلاقی و دینی تولید نمی‌شود و فیلم‌ها از یک شرافت محسوسی بهره برده‌اند، بنابراین نباید به این هنر اشکال نا به‌جا وارد کرد، هر چند ممکن است در برخی فیلم‌ها برخی شبهات مطرح شود، اما این معضل را می‌توان با بهره بردن از کارشناسان دینی برطرف کرد.

اوسیوند درباره حضور خود در جشنواره امسال چنین توضیح داد: فیلم شرفناز کاری است که من در آن حضور دارم و در جشنواره فجر به نمایش درآمده است. این کار یک اثر ارزشمند است که سعی دارد به بخشی از کشورمان توجه کند که تا به حال کمتر به آن پرداخته شده است، چون در سینمای ما فیلم‌ها معمولاً در تهران ساخته می‌شوند و این اقدام رویکردی اشتباه است و سینما باید آیینه تمام‌نمای جامعه باشد.

این بازیگر درباره کیفیت این فیلم گفت: سینما باید به فیلم‌هایی که می‌خواهند حرفی خارج از آنچه که گیشه می‌پسندد، بزند، اجازه چنین کاری را بدهد و این فرصت را برای بیان حرف‌شان فراهم کند. با این توضیح باید بگویم که وقتی فیلم را دیدم از کیفیت آن خوشم آمد، چون کارگردان توانسته حرف خود را به زبان تصویر بزند. در این میان امیدوارم این فرصت برای چنین کارگردانانی فراهم باشد تا کارهایی بسازند که تا به حال کمتر در سینمای ما دیده شده است.

وی در پایان بیان کرد: سینما به ژانرهای مختلف احتیاج دارد. برای همین نمی‌توان به بهانه رونق یک گونه، گونه دیگر را بایکوت کرد. این نگاه در برخی مواقع بر سینمای ما حاکم بود و به آن نیز آسیب رسانده است. برای همین سیاست‌گذاران سینمایی می‌توانند با حمایت از ژانرهای مختلف، زمینه‌ای فراهم کنند تا گوناگونی در سینما وجود داشته باشد.