کد خبر: ۲۸۴۷۳۱۱

تاریخ: ۲۵ بهمن ۱۳۹۳ - ۰۹:۵۹

تخطئه فرهنگ بالنده ایرانی اسلامی در ولنتاین/ روزی به نام عشق، به کام تجارت!

کانون خبرنگاران نبأ: حدود ۴۵ درصد از جوانان به مناسبت روز ولنتاین اقدام به تهیه هدایایی برای جنس مخالف می‌کنند؛ این حرکت به ظاهر مهرورزانه که در سایه بی‌اعتنایی به فرهنگ ایرانی اسلامی است، اگرچه به نام عشق و محبت است ولی به سود تجار و بازرگانان تمام می‌شود.

به گزارش کانون خبرنگاران نبأ وابسته به خبرگزاری ایکنا، بیشتر از دو هفته است که مغازه‌هایی که دارای اجناس فانتزی هستند رنگ و لعاب دیگری به خود گرفته‌اند و خود را برای امروز، روز ولنتاین مهیا کرده‌اند. اگر در سطح شهر گشتی زده باشید حتما ویترین پرزرق و برق و رنگارنگ فروشگاه‌ها توجه شما را جلب کرده است. با کمی دقت می‌توان به غلبه رنگ قرمز بر پنجره این مغازه‌ها پی برد. در اکثر مغازه‌های این شهر مخفیانه نام و نشان ولنتاین به چشم می‌آید.

ولنتاین در سال‌های اخیر بیش از پیش جای خود را در کشور ما باز کرده است و نه‌تنها بین دختر و پسران جوان، بلکه بین زوج‌های میانسال هم دیده می‌شود. گستره این جریان نه‌تنها شهر تهران بلکه به دیگر شهرهای کشور، حتی شهرهای مذهبی نیز کشیده شده است و بسیاری از افراد جامعه را درگیر خودش کرده است.

در تاریخ کهنسال ایران این گونه عاریه گرفتن‌های فرهنگی از انتهای دوران قاجار شروع و سپس در دوران پهلوی ادامه پیدا کرد و اکنون از طریق وسایل ارتباطی از جمله شبکه‌های ماهواره‌ای، اطلاعات دست و پا شکسته‌ای از روز ولنتاین که از آن به عنوان روز عشق یاد می‌کنند در اختیار مردم قرار گرفت و رواج پیدا کرد.

تبلیغی برای مسیحیت

مجید ابهری، عضو هیئت علمی دانشگاه و کارشناس مسائل اجتماعی روز ولنتاین را وسیله‌ای برای تبلیغ مسیحیت معرفی و بیان می‌کند: ولنتاین یک رسم خرافی اما مدرن و وسیله‌ای برای تبلیغ مسیحیت است. در بین روزهای سال یکی از این روزها که مناسبت وارداتی است و بینش و نگرش و رفتارهای غیر اسلامی را وارد جامعه کرده و به معیارها و ارزش‌های اسلامی ما لطمه می‌زند، روز ولنتاین است. در حال حاضر حدود ۴۵ درصد از جوانان در کشور ما به مناسبت این روز اقدام به تهیه هدیه برای جنس مخالف می‌کند و این خود سرآغاز یک حرکت شوم فرهنگی و اخلاقی در جامعه اسلامی ما و در راستای تغییر سبک زندگی اسلامی ایرانی است.

وی در ارتباط با ریشه و تاریخچه این روز می‌گوید: در بررسی آسیب‌های فرهنگی این روز ابتدا باید به ریشه آن اشاره کنیم. بدیهی است که ولنتاین بر اساس اسناد و نقل‌های مشهور از یک مقطع تاریخی خاص گرفته شده. بنابر اسناد معتبر، کلدیوس دوم در صده سوم میلادی در روم باستان فرمانروایی می‌کرده و در کنار بخشی از فعالیت برنامه‌های نظامی خود نگهداری و تربیت سربازان مجرد را در سرلوحه کارش قرار داده و معتقد بود ازدواج باعث سستی آنها می‌شود.

نام‌گذاری روز ولنتاین به نام روز عشق جعل تاریخ است

ابهری نام‌گذاری روز ولنتاین به نام روز عشق را جعل تاریخ می‌داند و ادامه می‌دهد: در این بین کشیشی به نام والنتاین یا والنتینیوس مبادرت به عقد سربازان با دختران می‌کرد که فرمانروا بعد از اطلاع از این کار او را به زندان محکوم کرد. این کشیش در زندان عاشق دختر زندان‌بان شد و خطاب به وی کارت‌هایی می‌نوشت که در آن این عبارت وجود داشت: از والنتاین تو به تو. او در روز ۱۴ فوریه به جرم اقداماتش و به دستور فرمانروا اعدام شد و گروهی روز اعدام او را به عنوان شهید عشق به نام روز ولنتاین قلمداد کرده‌اند. اما در حقیقت عنوان نگهداری این روز به عنوان روز عشق جعل تاریخ است.

این کارشناس اجتماعی از روز ولنتاین به عنوان خرافه‌ای مدرن یاد و اظهار می‌کند: برخی از افراد در داخل کشور تلاش می‌کنند ثابت کنند در ایران باستان روز بزرگداشت زن و زمین وجود داشته و تقریبا شبیه ولنتاین است. آنان قصد دارند این دو روز را به یکدیگر پیوند زده و در مسیر تئوریزه کردن خرافات مدرن حرکت کنند. بنابراین باید توجه کرد روزی که به عنوان روز ولنتاین یا روز عشق معروف شده تنها به‌وسیله بازرگانانی که قصد دارند از طریق تجارت فرهنگی و اقتصادی، آسیب‌های جدی به فرهنگ جامعه ما وارد کنند اجرا می‌شود.

به نام عشق به کام تجارت!

وی می‌افزاید: دختران و پسران جوان در این روز به عنوان پیروی از خرده فرهنگ کشیش یاد شده، کارت‌هایی با مضامین عشق و محبت ترجیحا به رنگ قرمز با عنوان «ولنتاین مبارک» تهیه و به جنس مخالف اهدا می‌کنند؛ خرید انواع عروسک، شمع، بادبادک، روبان، تور قرمز رنگ که تصاویر خوک و خرس در آنها بسیار به چشم می‌خورد و نوشته شده دوستت دارم و فروش شکلات‌های ولنتاین نیز در این روز قابل تأمل است. به طور کلی می‌توان گفت تبلیغات مسیحیت در این روز با توجه به اصالت فرهنگی و باورهای آنها سرچشمه فعالیت‌های اقتصادی شده به طوری که در این روز میلیون‌ها تومان اقلام مربوط به ولنتاین خرید و فروش می‌شود.

طرح مبلغان مسیحی و فمنیست‌ در هدایای ولنتیاین

مهم‌ترین اقلامی که در این روز به فروش می‌رسند به این شرح است: شکل یک قلب تیر خورده. با توجه به اینکه قلب مظهر احساس است و خوردن تیر به معنای ترد شدن است، مشخص نیست با چه هدفی این علامت ردوبدل می‌شود. شکلی از یک کودک فربه برهنه به نام پی‌کیو در بازار وجود دارد. این کودک شیطان با لبخندی موزیانه تیروکمانی با خود حمل می‌کند و خرافات بر این است که چنانچه یکی از تیرهای این کمان با قلب فردی برخورد کند آن شخص به سرعت عاشق می‌شود. این کودک در واقع پسر ونوس الهه عشق و زیبایی در افسانه‌های روم باستان است.

کبوتر قمری و مرغ عشق که این پرندگان در فرهنگ عامه نماد وفاداری و معصومیتند. گل رز که تقریبا شه بانوی تمام گل‌ها و نماد صلح و عشق و گذشت است. تور که جنس دستمال خانم‌ها در گذشته از تور بوده و در زمان قدیم رسم بر آن بوده که هرگاه دستمال خانمی به زمین می‌افتاد مردی بلافاصله آن‌را برداشته و به او باز می‌گرداند. گره‌های عشق که از یکسری حلقه‌های به هم تنیده‌اند که آغاز و پایانی ندارند. علامت ایکس به معنای بوسه در کارت‌های تبریک و نامه‌های روز ولنتاین طراحی می‌شود. روبان قرمز به معنای علامت شوالیه‌هایی که در قدیم عازم جنگ بودند و بخشی از روسری یا روبان معشوق خود را همراه می‌بردند.

ابهری ادامه می‌دهد: اقلام یاد شده هیچ‌گونه ارزش معنوی ندارند و در کشور ما بیشتر از طرف مبلغان مسیحی و فمنیست‌ها تبلیغ و عرضه می‌شود. آنچنان که برگزاری روز ولنتاین به عنوان یک ضرورت فرهنگی در حال نهادینه شدن است.

فرهنگ بالنده ایرانی و تقلید از خرده فرهنگ‌های غربی

شأن فرهنگی مانند فرهنگ ایرانی که پیشینه‌ای 5 الی 6 هزارساله دارد و یکی از 4 مهد تمدن دنیا است، بالاتر از این است که به تقلید کورکورانه و ناآگاهانه از خرده فرهنگ‌ها و خرافه‌های غربی بپردازد. فرهنگ ما مناسبت‌های بسیاری دارد که می‌توان به آن افتخار و حتی آن‌ها را به سایر ‌کشورها به عنوان دستاورهای فرهنگی منتقل کرد.

درکشوری مانند ایران با وجود تأکید بسیار مسئولان و علما برای فرهنگ‌سازی و سبک زندگی اسلامی، رواج چنین فرهنگی برای یک مناسبت بدون پشتوانه دینی یا ملی، زنگ خطری است که هر سال در گوش مسئولان فرهنگی به صدا در می‌آید.

ولنتاین وسیله‌ای برای تخطئه باورهای مذهبی

ابهری تصریح می‌کند: برگزاری چنین جشن‌هایی وسیله‌ای برای تخطئه باورهای مذهبی است؛ نباید فراموش کنیم که برگزاری این روز و بزرگداشت آن به مفهوم تخطئه باورهای مذهبی بوده و ممکن است به باورهای نوجوانان لطمه وارد کند. عده‌ای معتقدند که باید روز مهرگان را به جای روز ولنتاین روزعشق نامید و برخی اعتقاد دارند روز اسفندگان را توأمان می‌توان به نام روز عشق نام‌گذاری کرد و فاصله بین ولنتاین و اسفندگان هفته عشق نام‌گذاری شود.

وی در ادامه می‌افزاید: متأسفانه ملاحظه می‌کنیم که بسیاری از کالاهایی که در فروشگاه‌ها به فروش می‌رسد تولید کشورهای سرمایه‌داری و صهیونیستی است. در اقلام تولیدی داخلی نیز ابتذال و مفاهیم آسیب‌رسان لحاظ می‌شود. ولنتاین نمی‌تواند روز بزرگداشت عشق و زن باشد چراکه این روز سال‌مرگ یک کشیش قانون‌شکن و هوس‌باز است و توسط رسانه‌های سرمایه‌داری و مسیحی همواره مورد تبلیغ قرار می‌گیرد. متأسفانه کم کم مشاهده می‌شود که بعضی از رسانه‌های داخلی نیز در نزدیک این ایام به انتشار باورهای و نمادهای مختلف در زمینه ولنتاین اقدام می‌کنند که این خود حرکت نامناسبی در این زمینه است.

آسیب‌های برگزاری روز ولنتاین

این آسیب‌شناس اجتماعی در بیان آسیب‌های برگزاری روز ولنتاین به این موارد اشاره می‌کند:

• انتشار مفاهیم غربی و فرهنگ بی محتوا و تهی غرب در بین جوانان از طریق نشریات زرد، وبلاگ‌ها و سایت‌های مجازی.

• کاهش میل جوانان به ازدواج و روابط منطقی و گرایش آن‌ها به روابط نامشروع و خلاف منطق.

• ایجاد آسیب‌های فرهنگی به قشر نوجوان کشور و مفهوم‌سازی یک نظریه بی‌ریشه در ذهن آن‌ها.

• تجمل‌پرستی و اشتغال‌ یافتن اقشار مختلف حتی بزرگسالان به مباحث بیهوده و بی‌ثمر.

• تقلیل عشق حقیقی و ایجاد گرایش به روابط ناسالم با تفاسیر غرب‌گرایانه

• سوءاستفاده جریانات فاسد سیاسی همچون گروه‌های غیرقانونی فمنیستی از این روز.

• رواج تعابیر غلط از زن به مثابه ابزار هوسرانی.

• نزول دادن شأن انسانی و الهی زنان مسلمان و ایجاد ناسازه‌های بازتولیدکننده. ویروس‌ها و آسیب‌های فرهنگی به این معنا که در حالت‌های مختلف به تولید عوامل مخرب می‌انجامد.

• ایجاد دیدگاه مناسب برای پذیرش باورهای مسیحی.

عوامل مهار ترویج فرهنگ وارداتی ولنتاین

نویسنده کتاب «آسیب‌های اجتماعی» در بیان راهکارهای بازدارند از ترویج این گونه مناسبات فرهنگ وارداتی تصریح می‌کند: بنابراین می‌توان برای مهار و مقابله با این روز و مجاب کردن جوانان به برگزار نکردن این مراسم دوستی اقداماتی را انجام داد؛ جلوگیری از ورود محصولات ناسالم و بی محتوای فرهنگی به کشور و تدوین قوانین بازدارنده برای مراکز تولید داخلی، ایمن‌سازی مراکز فرهنگی از طریق آگاهی‌بخشی و اطلاع‌رسانی نسبت به عمق بی‌محتوای ولنتاین از جمله این اقدامات فرهنگی است.

وی می‌افزاید: ترویج ویژگی‌های زن مسلمان، ترویج و تشریح وضعیت حقیقی زن در ایران باستان و ارزش‌های آنان، رواج فرهنگ ازدواج که بازدارنده بسیاری از معضلات فرهنگی است و مهم‌تر از همه رواج و تبلیغ در حول محور روز خجسته و فرخنده ازدواج حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(ع) به عنوان روز همسر و مهر خانوادگی و عشق محبت که می‌تواند جایگزین بسیار با ارزش‌تری از روزهای خرافی فرهنگ وارداتی باشد.

ابهری در ادامه عنوان می‌کند: ورود این روز خجسته و روزهای پیش‌بینی شده شبیه به آن در تقویم سالیانه و تعطیلی مراکز آموزشی در این روز و برگزاری مراسم ویژه توسط مراکز فرهنگی و بیان مطالب در مورد این مناسبت‌ها در رسانه‌ها می‌تواند نقش به‌سزایی را در فراگیر و همه‌گیر شدن آن ایفا کند.

شادی و عشق نیاز غریزی انسان

این متخصص علوم رفتاری با تأکید بر اینکه نظام مهندسی فرهنگ کشور باید نحوه تعامل با فرهنگ‌های خارجی را به اقشار مختلف جامعه بیاموزد عنوان می‌کند: نظام مهندسی فرهنگ کشور باید نحوه تعامل با فرهنگ‌های خارجی را به اقشار مختلف جامعه به ویژه نوجوانان و جوانان بیاموزد و این روز را که به عنوان یک نقطه عطف در باورهای فمنیستی که زن را به عنوان ابزار شهوترانی دانسته و او را از جایگاه خود تنزل داده است وجود دارد، بوسیله اطلاع‌رسانی و آگاه‌سازی جوانان واقعیت‌های پشت پرده این روز را بیان کند.

ابهری شادی را نیاز غریزی انسان دانسته و یادآور می‌شود: به هرحال از آنجا که نشاط و شادی نیاز غریزی نوجوانان و جوانان است و در باورهای دینی ما ایام و مناسبت‌های بسیار نشاط انگیزی وجود دارد که با فرهنگ‌سازی و تبلیغتات گسترده در خانواده‌ها، رسانه‌ها و مراکز آموزشی می‌توان این روزها را به‌عنوان روزهای دوستی، شادی، محبت و عشق قلمداد کرده و اجازه نداد که باورهای خرافی مسیحی با شکل‌های مختلف وارد جامعه ما شوند.

عشق و محبت هدیه‌ای از خداوند است

هرچند که روز ولنتاین در اصل دارای مفهومی مفید و قابل تأمل است و آن توجه به عشق و محبت بین زوج‌ها و اختصاص روزی خاص به این کار است، اما با توجه به اینکه مقام معظم رهبری همواره مردم جامعه را به سبک زندگی اسلامی سفارش می‌کنند و همچنین در فرهنگ اسلامی و شیعی ما به جای یک روز، دو روز به بانوان اختصاص دارد و مسلمانان تمام روزهای سال به عشق‌ورزی و محبت به یکدیگر سفارش و تأکید شده‌اند، دور از منطق و عرف است که به سراغ  خرده سنت‌های مسیحیت برویم و سعی در ترویج آنها داشته باشیم.

محبت به مانند هدیه‌ای از جانب خداوند در ذات همه انسان‏‌ها موجود است و عشق و دوستی امری پسندیده و مقدس است باید به تقویت این امر مقدس پرداخت. البته نه با شکل غربی و تحریف شده آن بلکه با اصول درست و انسانی با حفظ حرمت و احترام خانواده. از دیدگاه اسلامی برای یک زوج همه روزه، روز عشق است، هم‌چنان که واژه عشق در آیات بسیاری از قرآن به کار رفته و احادیث بسیاری در زمینه محبت رسیده است از جمله: «إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَنُ وُدًّا؛ آنانکه ایمان آورده‏‌اند و اعمال شایسته انجام داده‏اند خداوند بخشنده مهربان عشق و محبت آنها را در دل مردم‏ قرار می‏دهد». (مریم / 96)

همچنین خداوند متعال در آیه 21 سوره روم می‌فرماید: «وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُم مِّنْ أَنفُسِکُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْکُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَکُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ ؛ و از نشانه های قدرت اوست که برایتان از جنس خودتان همسرانی آفرید تا به ایشان آرامش یابید ، و میان شما عشق و مهربانی نهاد و در این نشانه هایی است برای مردمی که تفکر می کنند». (روم / 21)

در روایتی پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید: به یکدیگر هدیه دهید، تارشته محبت‌تان محکم‌تر شود، چرا که هدیه کینه را از بین مى‌برد. حضرت امام باقر(ع) نیز می‌فرماید: با ملایمت و دوستى، دل‌ها تو را دوست دارند. امام صادق(ع) در روایت زیبای دیگری می‌فرمایند: مؤمنان را در نیکی و مهرورزی به یکدیگر و دوستی و ملاطفت به همدیگر، همانند یک پیکر می‌بینی که وقتی عضوی به درد آید و شکایت کند، اعضای دیگر با بی‌خوابی و تب با او هم صدا شوند و یکدیگر را فراخوانند.

فرهنگ اسلامی ایران ظرفیت‌های خاصی دارد و ارکان فرهنگ اسلامی بسیار مستحکم و در عین حال بسیار عقلی و قابل تطبیق با شرایط متعدد و مختلف زندگی است. به عنوان مثال اگر یک مسیحی مسلمان شود، اسلام با ولنتاین وی درگیر نمی‌شود یا زمانی که اسلام وارد ایران می‌شود، عید نوروز را رد نمی‌کند و وجهه اسلامی به آن می‌بخشد. بنابراین رد کردن یک فرهنگ هرچند بیگانه، بدون بومی کردن و یا جایگزین قراردادن برای آن، به خصوص که مخاطبان این فرهنگ جوانان این مرز و بوم هستند، تلاشی است بی‌پاسخ همان طور که تا به حال بوده است.

* حدیثه سوختانلو