کد خبر: ۲۸۸۰۲۸۶

تاریخ: ۰۳ اسفند ۱۳۹۳ - ۰۸:۲۸

آیاتی از سوره کهف با صدای شعبان عبدالعزیز صیاد + دانلود/ ترسیمى از موضع مستکبران

گروه فعالیت‌های قرآنی: قطعه‌ای از تلاوت استاد شعبان عبدالعزیز صیاد از آیات ۳۰ تا ۵۰ سوره کهف ارائه می‌شود.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، استاد «شعبان عبدالعزیز صیاد» یکی از قاریان مشهور مصری در 20 سپتامبر سال 1940 میلادی مصادف با 1319 هجری شمسی در روستای «صراوة» از توابع شهر آشمون در استان منوفیه مصر به‌دنیا آمد.

پدرش «عبد العزیز إسماعیل احمد الصیاد» قاری قرآن بود و به‌سبب تلاوت بسیار زیبایش، در مناسبت‌ها و محافل برای تلاوت قرآن دعوت می‌شد و این مقدمه‌ای بود تا شعبان عبدالعزیز صیاد از همان اوان کودکی آیات وحی الهی را در دل و جان خود زمزمه کند.

تلاوت سوره کهف، آیات 30 تا 50 با صدای شعبان عبدالعزیز صیاد

محتوای سوره کهف

این سوره 110 آیه است که تمام آن - بجز یک آیه - (آیه 28) در مکه نازل شده است. از آیه 30 تا 50 این سوره ترسیمى از موضع مستکبران در برابر مستضعفان است. در این آیات بیان می‌شود که چگونه دنیاپرستان سعى دارند در همه چیز از آن مردان حق که تهی‌دستند فاصله بگیرند و سرانجام کارشان در جهان دیگر بیان شده است.

آیات مورد بحث با اشاره به سرگذشت دو دوست یا دو برادر که هر کدام الگویى براى یکى از این دو گروه بوده‏‌اند طرز تفکر، گفتار، کردار و موضع این دو گروه را مشخص مى‏‌کند.(تفسیر نمونه، ج 12، ص431)

از جمله داستان‌هاى این سوره داستان دو نفر است که یکى بسیار ثروتمند و مرفه اما بى‌ایمان و دیگرى فقیر و تهیدست اما مؤمن بود، ولى او هرگز عزت و شرف خود را در برابر آن فرد بى‌ایمان از دست نداد و تا آنجا که مى‏‌توانست او را نصیحت و ارشاد کرد و سرانجام اعلام بیزارى نمود و پیروزى هم با او بود. تا مؤمنان در شرایطى همچون آغاز دعوت پیغمبر(ص‏) بدانند اگر ثروتمندان بى‌ایمان جنب و جوشى دارند موقت است و خاموش‌شدنى همانند فقر و تنگدستى افراد با ایمان.

بخش دیگرى از این سوره به داستان موسى و خضر(ع)(هر چند نام خضر در این سوره نیامده است) اشاره مى‏‌کند که چگونه موسى(ع‏) در برابر کارهایى که ظاهر آن زننده بود اما باطنش پرمصلحت نتوانست صبر و حوصله به خرج دهد، ولى پس از توضیحات خضر به عمق مسائل کاملا آگاه شد و از بی‌تابى خود پشیمان گشت. این نیز درسى است براى همه، تا به ظواهر حوادث و رویدادها ننگرند و بدانند در زیر این ظواهر باطنى است بسیار عمیق و پرمعنى. (تفسیر نمونه، ج 12، ص 338)