کد خبر: ۲۸۸۵۸۸۷

تاریخ: ۰۴ اسفند ۱۳۹۳ - ۱۱:۰۷

اجرای طرح «بررسی نیازهای فرهنگی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی» توسط جهاد دانشگاهی این واحد

گروه دانشگاه: طرح «بررسی نیازهای فرهنگی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی» به‌همت مرکز خدمات تخصصی افکار سنجی معاونت پژوهشی جهاد دانشگاهی واحد علامه طباطبایی در این دانشگاه اجرا شد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا)، طرح «بررسی نیازهای فرهنگی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی» به‌همت مرکز خدمات تخصصی افکار سنجی معاونت پژوهشی جهاد دانشگاهی واحد علامه طباطبایی در این دانشگاه اجرا شد.

دکتر عبدالرحیم نیکخواه، رئیس جهاد دانشگاهی واحد علامه اظهار کرد: نتایج این طرح که با هدف شناسایی نیازها و انجام برنامه‌ریزی‌های مناسب و متناسب با این نیازها صورت پذیرفت می‌تواند مدیران فرهنگی دانشگاه را یاری دهد تا به‌طور مستمر و سیستماتیک عملکرد فعالیت‌های فرهنگی را در نظر دانشجویان بهبود بخشند.

طرح در دانشکده‌های اقتصاد، الهیات و معارف اسلامی، بیمه اکو، پردیس دانشگاه، حقوق و علوم سیاسی، روانشناسی و علوم تربیتی، زبان و ادبیات فارسی، زبان خارجی، علوم اجتماعی و ارتباطات و مدیریت و حسابداری و در میان 1259 دانشجو به اجرا درآمد.

براین اساس 29% از دانشجویان اظهار داشتند که در فعالیت‌های فرهنگی دانشگاه شرکت کرده و 71% نیز اعلام کردند که تاکنون در هیچ فعالیت فرهنگی حضور نداشتند.
از بین کسانی که در فعالیت‌های فرهنگی دانشگاه شرکت کرده‌اند، بیشترین فعالیت‌ها و برنامه‌ها به ترتیب شامل موارد گردشگری(22.3 درصد)، مراسم دینی و مذهبی(12.1درصد)، مسابقات ورزشی(12.1درصد)، کانون شعر و ترانه(10.2درصد) و انجمن‌های علمی ـ دانشجویی(9.4درصد) بوده و کمترین فعالیت‌ها نیز با درصدهای ناچیزی  متعلق به انجمن روزنامه‌نگاری، کلاس عکاسی، طراحی دکور، گرافیک و مشاوره و ... بوده است.

دلایل عدم شرکت دانشجویان در برنامه‌ها و فعالیت‌های فرهنگی عبارتند از:

محدودیت زمانی و نامناسب بودن زمان برنامه‌ها، عدم آشنایی و اطلاع‌رسانی درست، عدم علاقه به شرکت در چنین برنامه‌هایی، بی‌انگیزگی، عدم تنوع و جذابیت برنامه‌ها، نبودن کانون‌های مناسب و فعال، بی‌فایده بودن سطح برنامه‌ها، پایین بودن سطح برنامه‌ها و نداشتن محتوا، جداسازی جنسیتی، تداخل با برنامه‌های کلاسی، حجم بالای دروس، عدم نیاز به برنامه‌های اینچنینی، عدم تعلق خاطر به دانشگاه و جناحی شدن برنامه‌ها.

با توجه به گستردگی فعالیت‌های شناخته شده در دانشگاه‌ها و موارد مورد مطالعه، فعالیت‌هایی که از نظر دانشجویان بیش از همه ضعیف ارزیابی شد شامل چگونگی برگزاری تریبون آزاد، برگزاری ایستگاه روزنامه‌خوانی، چگونگی دیدار با هنرمندان، شاعران و نویسندگان، بازدید از موفقیت‌های علمی و فناوری کشور در دانشگاه، وضعیت موجود کارگاه‌های آموزشی برای کسب مهارت شغلی و آموزش و اجرای کنسرت موسیقی و ... بود. همچنین کمترین ضعف از دید آنان در چگونگی برپایی مسابقات و کلاس‌های ورزشی، اردوهای سیاحتی تفریحی و زیارتی، پخش و نقد فیلم‌های ایرانی و خارجی و ... مشاهده شد.

در خصوص میزان علاقه‌مندی به مشارکت در فعالیت‌های موجود دانشگاه‌ها، بیشترین میزان علاقه‌مندی از سوی دانشجویان مشارکت‌کننده در طرح، نسبت به فعالیت‌هایی همچون دیدار با هنرمندان و نویسندگان، آموزش و اجرای کنسرت موسیقی، شرکت در اردوهای سیاحتی تفریحی، طبیعت‌گردی و کارگاه‌های آموزشی جهت کسب مهارت‌های شغلی و ... بود. کمترین میزان تمایل و علاقه نیز به برگزاری جنگ‌های هنری ادبی، اردوهای زیارتی، برگزاری جلسات نقد و بررسی قصه‌نویسی دانشجویی، برگزاری تریبون آزاد و مسابقات کتابخوانی و ... اختصاص یافت.

در مجموع 87 درصد از دانشجویان نسبت به شرکت در فعالیت‌های فرهنگی دانشگاه ابراز علاقه کردند و این ظرفیت مناسبی است که دانشگاه می‌تواند جهت فرهنگ‌سازی و افزایش نشاط فضای دانشجویی از آن بهره‌مند شود.

دانشکده‌ها به ترتیب بیشترین رضایت دانشجویان از عملکردشان در حوزه فعالیت‌های فرهنگی، عبارتند از: زبان و ادبیات ‌فارسی، زبان خارجی، مدیریت و حسابداری، علوم اجتماعی و ارتباطات، روانشناسی و علوم تربیتی، حقوق و علوم‌ سیاسی. مابقی دانشکده‌ها به لحاظ عملکردی در زمینه اجرای فعالیت‌های فرهنگی کمتر از 50% را به‌خود اختصاص دادند که چندان مطلوب به‌نظر نمی‌رسد. بدین ترتیب دانشجویان کمتری، فعالیت فرهنگی دانشکده‌های بیمه اکو، الهیات و معارفاسلامی و اقتصاد را مناسب ارزیابی کردند.

توجه به نتایج این طرح و میزان رضایت یا نارضایتی دانشجویان نسبت به برنامه‌ها و فعالیت‌های فرهنگی ارائه شده در حوزه‌های مختلف ضمن کاهش حجم نارضایتی عمومی، زمینه‌های عدم کارایی و کارآمدی، بی‌انگیزگی و انفعال را نیز کاهش ‌می‌دهد. در نهایت با کسب دیدگاه‌های دانشجویان، پیش از اجرای طرح‌ها، برنامه‌ها و فعالیت‌ها می‌توان آسیب‌های اجرایی آن‌ها را به حداقل رساند. در عین حال دریافت نظرات آنان و تکیه بر خِردجمعی، زمینه را برای مشارکت مدنی دانشجویان در فرآیندهای اجتماعی، هموار و هزینه‌های اداره دانشگاه را کاهش می‌دهد.