کد خبر: ۲۸۹۴۷۹۸

تاریخ: ۰۶ اسفند ۱۳۹۳ - ۱۰:۱۰

«عالی‌جناب شهردار» به قلم ابراهیم حسن‌بیگی منتشر شد

گروه ادب: انتشارات کتاب نیستان اثر جدیدی از ابراهیم حسن‌بیگی را با عنوان «عالی‌جناب شهردار» منتشر کرد. این کتاب به بیان تندترین نگاه‌های اصلاحی نویسنده در باب حکومت‌داری و آداب برخورد اجتماعی در کشوری لامکان می‌پردازد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، ابراهیم حسن‌بیگی را باید یک نویسنده حرفه‌ای به شمار آورد. حرفه‌ای به این معنی که هیچ وقت و در هیچ شرایطی فرصت‌های پیش روی خودش را برای خلق یک اثر ادبی از دست نمی‌دهد و کوچکترین نکته‌ای در ذهن و زبان و قلم وی قابلیت تبدیل شدن به داستانی بلند را داراست و شاید از همین منظر باشد که بسیاری از داستان‌های او با وجود اینکه مضمونی بکر ندارند، اما به دلیل پرداخت هنرمندانه و زاویه دیدی بدیع، آن چنان جذاب و خواندنی از کار در می‌آیند که حتی سال‌ها پس از انتشار نیز جذابیت تبدیل شدن به رمانی با قطع و اندازه‌ای تازه و بازخوانی را داراست.
«عالی‌جناب شهردار» یکی از بهترین نمونه‌های داستانی حسن‌بیگی است. داستانی که بن‌مایه و جرقه ابتدایی خلق آن به دورانی باز می‌گردد که حسن‌بیگی به ظاهر باید بیشتر از داشتن دغدغه‌های کار حرفه‌ای دارای دغدغه‌های مدیریتی باشد، اما او حتی در چنین شرایطی یعنی داشتن سمت رایزنی فرهنگی ایران در کشور ترکمنستان نیز فرصت و حس و حال نوشتن را از داست نداده و دست به کار خلق اثری تازه و البته بدیع و جذاب در نوع خود می‌شود.
«عالی‌جناب شهردار» رمانی تمثیلی است. داستانی بلند که با نگاهی به واقعیتی سیاسی اجتماعی و اقتصادی در یکی از کشورهای همسایه به زبان تمثیل به بیان تندترین نگاه‌های اصلاحی نویسنده در باب حکومت‌داری و آداب برخورد اجتماعی می‌پردازد. حسن‌بیگی کشوری لامکان را در داستانی بلند پیش روی شما ترسیم می‌کند با سیستم سیاسی منحصر به فردی که بدل از واقعیت است. در این موقعیت است که او اساسی‌ترین اظهارنظرهای خود در مورد حکومت‌داری و نیز نوع مواجهه با مردم در یک ساختار سیاسی را به زبان داستان می‌کشد.
طنز یکی از جدی‌ترین ابزارهایی است که حسن‌بیگی در داستان بلند «عالی‌جناب شهردار» خود برای ترسیم موقعیت‌هایش از آن بهره برده است. به عبارت ساده‌تر او با تمسک به ابزار بیانی طنزآلود توانسته جدی‌ترین و شاید حساس‌ترین اظهارنظرهای سیاسی اجتماعی و حتی اقتصادی خود را در قالب یک داستان به مخاطبش عرضه کند.
شیوایی زبان روایت، انتخاب فصول با عناوین درخور اعتنا و نیز زاویه دید مناسب به حسن‌بیگی در این اثر کمک کرده تا بتواند به صراحت و زیبایی و البته به شیوایی داستانی را روایت کند که در مختصات ادبیات داستانی ایران تاکنون نمونه‌های کمی از آن دیده شده است که شاید نزدیکترین و آخرین آن «دموکراسی یا دموقراضه» سیدمهدی شجاعی باشد. «عالی‌جناب شهردار» را اما شاید تعلیق انتشارش در دولت قبل نیز این روزها خواندنی کند.
در بخشی از کتاب می‌خوانیم:
«شهردار که مُرد، شهر بزرگ در غم و ماتم فرو رفت.
حتی اگر رئیس شورای شهر سه روز عزای عمومی اعلام نکرده بود، باز مردم به سر کارهای خود نمی‌رفتند و در غم از دست دادن شهردار تا پاسی از شب دور هم می‌نشستند و مشروب می‌خوردند و سیگار می‌کشیدند.
مارشال، رئیس شهربانی با اینکه مطمئن بود مردم با مرگ شهردار عزادار خواهند بود، اما به توصیه رئیس کمیسیون امنیت ملی، احتیاط را از دست نداد و برای جلوگیری از هر نوع فعالیت عوامل نفوذی و بیگانه دستور داد که نیروهای گارد ویژه در سراسر شهر مستقر شوند و با دقت حرکات مردم را زیر نظر بگیرند.
مراسم تدفین شهردار، باشکوه‌تر از مراسم تدفین شهردار قبلی برگزار شد و همان شب، رئیس شورای شهر با دیدن مشارکت میلیونی مردم در مراسم تدفین در یک مصاحبه کوتاه خبری گفت: «ما مردم فهیمی داریم و باید قصد ما خدمت به این مردم خوب باشد. من به نوبه خود خدمتگزار کوچکی برای این مردم شریف هستم که بهترین پشتوانه برای شهر محسوب می‌شوند.»
هر چند مراسم تدفین به خوبی انجام شد، هر چند مردم سه روز عزای عمومی را در نهایت اندوه سپری کردند، هر چند حالا شهر بزرگ فاقد شهردار بود، اما رئیس شورای شهر در تدارک برگزاری یک جلسه فوق‌العاده بود تا هر چه زودتر ترتیبی بدهند که انتخابات انجام شود و شهر بزرگ بدون شهردار نماند.
انتشارات کتاب نیستان «عالی‌جناب شهردار» را در 144 صفحه و با قیمت 8000 تومان منتشر کرده است.