کد خبر: ۲۹۰۸۴۸۷

تاریخ: ۰۹ اسفند ۱۳۹۳ - ۰۷:۲۶

دین پرور:

مسائل اعتقادی آثار اجتماعی در پی دارد/ در حوزه دین همه خود را صاحب‌نظر می‌دانند

گروه جامعه: مسئول بنیاد بین‌المللی نهج‌البلاغه با تأکید بر اینکه مسائل اعتقادی آثار اجتماعی در پی دارد، گفت: اشتباه بزرگی که در جامعه ما رخ داده این است که در مسائل دینی همه خود را کارشناس می دانند و این امر اشتباهی است که از جهالت یا تعصب افراد نشئت گرفته است.

آیت‌الله سید جمال‌الدین دین‌پرور، مؤسس بنیاد بین‌المللی نهج‌البلاغه در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) با تصریح بر اینکه مباحث اجتماعی خواه ناخواه بازخورد مسائل اعتقادی است، گفت: مسائل اعتقادی منشأ و ریشه‌های مختلفی دارد که اگر از پایگاه‌های اعتقادی درستی نشئت گرفته باشد، مسائل و روابط اجتماعی هم بر اساس همان تفکر درست بنا و انجام می‌شود.

وی ادامه داد: اعتقادات ناصحیح روابط اجتماعی را به مسیر ناصحیح سوق می دهد؛ چه ما بخواهیم و چه نخواهیم مسائل اعتقادی و فکری آثار اجتماعی در پی دارد اما در جامعه ما برخی مفاسد اجتماعی را غیرکارشناسانه قضاوت می کنند و ریشه بروز آنها را نادیده می‌گیرند.

آیت الله دین‌پرور با انتقاد از افرادی که صرفاً با دیدن آسیب‌های اجتماعی خاص در میان گروهی از مردم این مسئله را به کل جامعه نسبت می‌دهند و یا با حضور در مکان‌های مذهبی و مقدس و یا در زمان عاشورا و تاسوعا در خصوص وضعیت کلی جامعه قضاوت می‌کنند، تصریح کرد: این قضاوت‌ها واقعی نیست بلکه کاملاً موضوعی است.

وی با اشاره به اینکه تعیین اینکه جامعه کنونی ما به چه سمت و سویی می‌رود نیازمند یک بررسی دقیق است، گفت: قضاوت در خصوص وضعیت و جهت‌گیری فرهنگی کشور نیازمند تحقیقات میدانی است.

آیت الله دین پرور به برداشت‌های مختلف از دین و بد فهمی دین در جامعه نیز اشاره و دلیل بروز افراط و تفریط در رفتارهای دینی را مراجعه نکردن به کارشناس این حوزه دانست و گفت: مراجع اکنون کاملاً در دسترس هستند و می‌توان نظر کارشناسانه را از آنها دریافت کرد. بدفهمی دین مربوط به افرادی است که بر اساس سلیقه شخصی دین را تفسیر می‌کنند و نباید این رفتارها را به حساب دین گذاشت.

این پژوهشگر حوزه دین به اشتباه بزرگی که در جامعه رخ می دهد اشاره کرد و گفت: در همه مباحث مردم تلاش دارند به کارشناس آن موضوع مراجعه کنند اما در مسائل دینی همه خود را کارشناس و صاحب نظر می‌دانند و این امر اشتباهی است که از جهالت یا تعصب افراد نشئت گرفته است و منشأ عقلایی ندارد.