کد خبر: ۲۹۸۱۹۹۴

تاریخ: ۲۳ اسفند ۱۳۹۳ - ۱۵:۲۹

آیت‌الله‌العظمی جوادی‌آملی:

فهم قرآن نه با عالم شدن، بلکه با قائم به علم بودن محقق می‌شود

گروه حوزه‌های علمیه: آیت‌الله‌العظمی جوادی آملی تاکید کرد: فهم قرآن نه با عالم شدن، بلکه با قائم به علم بودن محقق می‌شود.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا)، آیت‌الله‌العظمی عبدالله جوادی آملی، امروز 23 اسفند ماه در تفسیر خود در مسجد اعظم به تفسیر سوره مبرکه فصلت پرداخت و گفت: سوره فصلت در مکه به قرینه محتوایش که عنصر محوری آن اصول دین است، در مکه نازل شده است و تببین شده که قرآن از سوی خدا نازل شده که هم برای عموم و هم برای افراد خاص قابل استفاده است.
وی افزود: تنزبل وحی و قرآن نظیر تنزیل باران و تگرگ و برف نیست، زیرا نزول باران به معنای انداختن است ولی قرآن آویخته شده است. در حدیث انی تارک ... آمده کتاب الله و عترتی یعنی قرآن را خدا اویخت نه اینکه انداخت یعنی یک طرف به خدا و طرف دیگر به عربی مبین وصل است و کسی که مانوس با این قرآن است به او گفته می‌شود اقراء و ارقع.

قرآن تجلی تام و آینه تمام‌نمای الهی

جوادی آملی بیان کرد: هر موجودی در عالم خلقت به منزله آینه خداوند است و در هر آینه می‌شود تجلی خداوند را مشاهده کرد. حضرت امیر درباره خصوص قرآن کریم فرمود با اینکه سراسر خلقت تجلی الهی است ولی در قرآن خداوند تجلی کرده است ولی مردم او را نمی‌بینند این تعبیر در باره خصوص قرآن است زیرا آینه قرآن شفاف‌تر نسبت به آسمان و زمین و ... است و قرآن، علم الهی است که ظهور کرده است.
وی افزود: درست است که قرآن جمع است اما احکامش مفصل و جدا و به صورت عربی مبین است. کسی می تواند معارف قرآن را بفهمد که اهل علم بودن را کافی نداند بلکه باید قائم به علم باشد زیرا به علما و دانشمندان قوم یعلمون نمی‌گویند به کسی که قائم به علم است یعلمون می‌گویند. ما بین قائم به عدل و عادل فرق زیادی می‌گذاریم زیرا قائم به عدل اگر ظلمی را ببیند خوابش نمی‌برد.
این مفسر قرآن در ادامه با اشاره به توصیه موکد قرآن به تنظیم قرارداد در بین مومنان اظهارکرد: بخشی از مشکلات قضایی امروز ما برای این است که دو نفر شریک می شوند و به جای نوشتن قرارداد به هم اعتماد می کنند اما قرآن در دوره عصر عرب جاهلی اصرار بر این دارد که معاملات بین افراد نوشته شود این موید آن است که حضرت در کتابت قرآن دقت بی نهایت داشتند و اصرار می‌کردند که کاتبان وحی مشخص باشند.
وی ادامه داد: انسان باید جهان‌بینی خوبی داشه باشد بداند مرگ پوسیدن نیست و همه برکات و نعمتها برای بعد از قبر است آنها که حرف انبیاء را باور نمی‌کنند فکر می‌کنند مرگ چاله است و پوسیدن است ولی خدا فرمود مرگ معبری برای حیات ابد است و اگر موجودی ابدی شد باید فکر ابدی داشته باشد.
وی ادامه داد: انسان تا خود را می‌بیند خودش حجاب است اگر گفتند تو خود حجاب خودی موید همین است زیرا بین خلق و خالق دیدن خلق حجاب است وگرنه خدا اقرب من حبل الورید است.

ملت فقیر ویلچری است

وی با اشاره به تفکرات مشرکان که مشرکانه عمل می‌کردند، ولی مومنانه حرف می‌زدند تصریح کرد: حضرت به بت پرستان در مکه فرمود که شما مشرکان اگر اسلامی حرف می‌زنید باید اسلامی هم کار کنید. آیا این کتاب شیرین نیست که نفرمود گدا، فرمود فقیر یعنی کسی که ستون فقراتش شکسته است و ویلچری است و ملت ویلچری ستون فقراتش شکسته است زیرا ملتی که دستش خالی است قدرت مقاومت ندارد.
وی ادامه داد: فرمود شما مشرک هستید ولی شهروند مکه هستید و باید کار تولید کنید فرمود «ویل» برای مشرکانی است که اشتغال ایجاد نکنند آیا این حرف بوسیدنی نیست؛ نباید بالای سر باشد. این کتاب که اختصاص به مسلمانان ندارد زیراهم رحمت رحمانیه و هم رحمت رحیمیه دارد.