کد خبر: ۳۱۲۲۴۴۰

تاریخ: ۲۲ فروردين ۱۳۹۴ - ۱۳:۱۲

امید محمدی:

تصویرسازی تئاتر کودک و نوجوان بهترین شیوه آموزش مهارت‌های زندگی است

گروه هنر: تئاتر از طریق خلق قاب‌های تصویری جذاب همواره با محتوای آموزشی که بر چنین ساختاری استوار است می‌تواند مؤثرترین شیوه را در کسب مهارت‌های کودکان و نوجوانان برای زندگی آینده رقم بزند.

امید محمدی، نویسنده و کارگردان تئاتر کودک و نوجوان در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) گفت: دوران کودکی آغاز خوبی برای بیان و آموزش بسیاری از مفاهیم و مطالبی است که اصطلاحاً به آن مهارت چگونه زندگی کردن می‌گویند و باید با استفاده از ابزار فرهنگی و هنری، این مهارت به مخاطبان این گروه سنی منتقل شود.
وی ادامه داد: تصویرسازی بهترین راه برای آموزش مفاهیم و امور تربیتی و اخلاقی به کودکان است، چیزی که پایه و اساس کتاب‌های درسی سال اول ابتدایی و آغاز رسمی آموزش دانش‌آموزان نیز در نظر گرفته شده است و حتماً با این مورد نیز بارها و بارها برخورد داشته‌اید که کودکان در انتخاب کتاب و سایر لوازم و کالاهای فرهنگی و هنری که والدین قصد خرید و تهیه آن را دارند گرایش به کالایی دارند که اولاً دارای تصویر باشد و ثانیاً در طراحی آن از نقش و نگار و رنگ‌های جذاب استفاده شده باشد.
این کارگردان تئاتر کودک و نوجوان تصریح کرد: هنرهای نمایشی و تئاتر نیز به واسطه تداعی و بازنمایی موقعیت‌هایی شبیه به زندگی پیرامون کودکان و حتی فراتر از آن، ورود به دنیای تخیل و فانتزی ذهن آنها، ابزار مهم و مؤثری در مسیر انتقال بسیاری از مفاهیمی است که سرنوشت کودکان و نوجوانان را در زندگی آینده‌ آنان رقم می‌زند.

سودجویی برخی فعالان عرصه تئاتر
محمدی در ادامه گفت: تئاتر با قاب‌های تصویری که روی صحنه نمایش برای کودکان و نوجوانان می‌آفریند، قادر به خلق موقعیت و فضای جذاب برای انتقال محتوایی آموزشی مورد هدف مسئولان فرهنگی و هنری است که بر ساختار متنوع، مفرح و الوان نمایش کودک و نوجوان استوار باشد. شاید با این اقدام بتوان از این ظرفیت نهایت بهره را در تولیدات نمایشی کودک و نوجوان برد.
کارگردان نمایش کودک «این خونه موش می‌خواد» افزود: هیچ‌کس با شاد و موزیکال بودن نمایش کودک و نوجوان مخالف نیست و اساساً یکی از الزامات نمایش کودک و نوجوان براساس همان ساختار مفرح و متنوعی که از آن سخن به میان آمد، ریتم و ضرباهنگ تند و مفرحی است که در تولید اثر نمایشی گروه خود را ملزم به آن می‌کند، اما این مسئله به آن معنی نیست که ما صرفاً به شاد و موزیکال بودن نمایش کودک و نوجوان توجه داشته باشیم و از بار محتوایی آن غافل شویم.
وی در پایان گفت: متأسفانه برخی از گروه‌های فعال در حوزه تئاتر کودک و نوجوان سعی در توجیه جذابتر شدن نمایش‌هایی دارند که این اقدام تنها اثری بی‌مغز و بی‌محتوا را فقط با تأکید بر آهنگ و بازی شادمانه بازیگران و ورود تماشاچی به این بازی می‌آفریند. با این رویکرد باید اذعان کرد که چنین اتفاقی حربه‌ای سودجویانه برای نفع مالی و اقتصادی بیشتر نمایش و تالار نمایشی از محل فروش بلیط تئاتر است.