کد خبر: ۳۲۲۱۸۶۷

تاریخ: ۰۸ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۰۹:۳۸

محمدرضا شهیدی خبر داد:

پایان‌نامه مقایسه وقف سجاوندی و خلف‌الحسینی دفاع شد

گروه حوزه‌های علمیه: پایان‌نامه «مبانی وقف سجاوندی و مقایسه آن با وقف خلف الحسینی» از سوی یکی از طلاب غیرایرانی دفاع شد.

حجت‌الاسلام والمسلمین محمدرضا شهیدی، استاد راهنمای این پایان‌نامه در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا) از دفاع از 17 پایان نامه در این مجتمع خبر داد و گفت: این پایان‌نامه هفته گذشته از سوی جنت حسین مشتاق از طلاب مجتمع آموزش عالی امام خمینی(ره) دفاع شده است.

وی با بیان اینکه بنده راهنمایی این پایان‌نامه را برعهده داشتم و حسن فروغی، مشاوره و کریم دولتی نیز داوری این پایان‌نامه را عهده‌دار بود، افزود: موضوع وقف سجاوندی و خلف الحسینی از موضوعات کاربردی و اثرگذار در تفسیر است.

شهیدی ادامه داد: در بیشتر قرآن‌های ایرانی وقف موجود از نوع سجاوندی بوده است، اما اخیرا خلف الحسینی نیز آمده و مبانی این دو وقف تفاوت‌‌هایی با یکدیگر دارد.

استاد راهنمای این پایان‌نامه بیان کرد: در برخی موارد وقف‌های سجاوندی و در برخی موارد نیز وقف خلف الحسینی بهتر است و بحثی نیازمند تتبع بوده که از جمله مشتاق حسین به سراغ آن رفته است.

تتبع دقیق نویسنده

وی افزود: نویسنده این پایان‌نامه کار تحقیقی خوبی در این زمینه به ثمر رسانده و نشان داده است که در کدام وقف‌ها، وقف خلف الحسینی و در کدام موارد وقف سجاوندی بهتر است و وی در این تحقیق در مواقف وقف به نظر قطعی از یکی از این انواع رسیده و یا اعلام کرده هر دو باطل است.

شهیدی با بیان اینکه تتبع محقق قابل قبول بود که توانست داور را قانع کند، گفت: بحث وقف بحث مهمی در علوم مختلف قرآنی از جمله تفسیر و قرائت است و جای کار تحقیقی بیشتری دارد که طلاب دیگر نیز می‌توانند به آن بپردازند.

دفاع از 17 پایان نامه

وی همچنین از دفاع 17 پایان‌نامه در سه سال اخیر در مجتمع آموزش عالی امام خمینی(ره) با موضوعات علوم و فنون قرآن خبر داد و تصریح کرد: تا پایان امسال نیز چند پایان نامه دیگر با محوریت همین موضوع از سوی طلاب دفاع خواهد شد.

یادآور می شود، اخیرا نشستی با موضوع معنامحوری و وقف نیز در مجتمع آموزش عالی امام خمینی با حضور استاد داور و راهنمای این پایان نامه برگزار شد و اسایتد حاضر بر لزوم معنامحوری در قرائت قاریان تاکید کردند.

در این نشست عنوان شد که بیشتر قراء کنونی ایران توجهی به بحث وقف ندارند و بیشتر لحن را در تلاوت موثر می‌دانند، در حالی که تلاوت معنامحور وابستگی زیادی به بحث وقف و آشنایی با محل آن دارد.