کد خبر: ۳۲۷۹۹۸۴

تاریخ: ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۰:۲۱

گزارش ایکنا از بانوی فعال قرآنی ایران در خارج از کشور(۱)؛

از ترجمه کتابی که مفقود شد تا تأسیس دارالقرآن در آلبانی

شعب خارجی: «زهرا کدخدا مزرجی» در شهرستان «قوچان» در خانواده‌ای مذهبی به دنیا آمد و پیش از پیروزی انقلاب اسلامی فعالیت انقلابی خود را با انجام فعالیت‌های فرهنگی در مدرسه آغاز کرد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، زهرا کدخدا مزرجی در شهرستان «قوچان» در خانواده‌ای مذهبی به دنیا آمد و پیش از پیروزی انقلاب اسلامی فعالیت انقلابی خود را با خواندن اشعار، دکلمه، سخنرانی و کتاب‌خوانی در مدرسه آغاز کرد و به علت اصرار بر داشتن حجاب و فعالیت سیاسی برای مدتی از ادامه تحصیل محروم شد و به سفارش برخی از معلمان دلسوز تحصیلات خود را به صورت شبانه ادامه داد.
وی با پیروزی انقلاب اسلامی با کمک برخی از دوستانش در واحد خواهران بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به فعالیت پرداخت و در روزهای سخت زمستان به کمک خانواده‌های فقیر و حتی رساندن سوخت به درب منازل آنان همت گماشت و به علت علاقه زیاد به آشنایی با معارف اهل بیت(ع) در سال 1359 به قم مهاجرت و در مکتب امام علی(ع) به تحصیل علوم اسلامی پرداخت.
تألیف مقاله «پژوهش‌های قرآنی در آلمان»
وی در دوران اقامت چهار ساله در قم تحصیلات دینی خود را تا سطح یک خواند و مطالعات خود را در زمینه قرآنی در سطح بین‌المللی آغاز کرد و با تألیف مقاله‌ای با عنوان «پژوهش‌های قرآنی در آلمان» آخرین دستاوردهای اندیشمندان آلمانی در مراکز مختلف آن کشور را به علاقمندان علوم قرآنی معرفی کرد. در همین زمان وی با آثار یکی از اندیشمندان مصری به نام محمد احمد خلف‌الله آشنا شد و به ترجمه کتاب «قرآن و انقلاب فرهنگی» پرداخت و پس از اتمام کار آن را در اختیار دارالقرآن حضرت آیت‌الله گلپایگانی قرار داد که متأسفانه با درگذشت معظم‌له اصل ترجمه نیز مفقود شد.
محمد احمد خلف‌الله با الهام از قرآن کریم کیفیت ایجاد یک انقلاب فرهنگی در امت اسلامی را در دهه هفتاد میلادی ترسیم کرده بود. با شروع طرح شهید رجائی برای ارتقای سطح معلمان قرآن و دینی به صورت داوطلبانه به خدمت معلمان عزیز پرداخت و دانش قرآنی و دینی خود را در این جهت به عنوان زکات علم در اختیار دیگران قرار داد. وی در دوران اقامت دو ساله در سوریه با فرهنگ دینی مردم آن کشور و شیعیان لبنان آشنا شد و در سفرهایی که به مناطق مختلف سرزمین شامات داشت، توانست با آداب و رسوم کشورهای عربی و نوع نگرش آنان به فرهنگ و دین ارتباط برقرار نماید.
وی علاوه بر بررسی میدانی آن سرزمین خود شاهد درگیری‌های فرقه‌ای بین مسلمانان لبنان و مارونی‌ها و نیز تهدیدات اسرائیل غاصب جهت حمله به مرزهای سوریه نیز بود.

تأسیس دارالقرآن در آلبانی
کدخدا مزرجی در سال‌های 1373 تا 1379 به تأسیس دارالقرآنی با ویژگی‌های خاص خود در کشور آلبانی که بیش از 75 درصد آنان را مسلمانان تشکیل می‌دادند، زیر نظر بنیاد فرهنگی سعدی شیرازی همت گماشت. این دارالقرآن بدین گونه اداره می‌شد که نخست تعداد سه نفر از مسلمانان علاقمند به اسلام و بدون آشنایی قبلی با حروف عربی برای مدتی نزد وی به فراگیری قرائت قرآن پرداختند و سپس با فراگیری مهارت‌های بیشتر به صورت یک استاد قرآنی به آموزش دیگر کودکان و نوجوانان مسلمان آلبانی پرداختند. روش ابتکاری خانم مزرجی در تدوین کتاب درسی قرائت قرآن برای سال‌ها مورد مراجعه مسلمانان آلبانی قرار می‌گرفت و محل برگزاری هر کلاس در منازل معلمان در سه منطقه شهر تیرانا انتخاب شده بود؛ زیرا وضعیت امنیتی شهر در آن سال‌ها به شدت خراب بود و خانواده‌ها از ارسال فرزندان خود به دیگر مناطق شهری خودداری می‌کردند.
وی توانست با کمترین هزینه تعداد زیادی از این کودکان را با قرآن کریم و معارف اهل بیت(ع) آشنا کند، پس از مدتی تعدادی از فارغ‌التحصیلان این کلاس‌ها ابراز علاقه به آموزش قرآن به دیگر کودکان کردند و تعداد 3 معلم قرآنی به 5 نفر ارتقاء یافت و پس از مدتی به 8 نفر در 8 منطقه تیرانا رسید. در این دوران وی توانست حدود 10 دوره فارغ‌التحصیلی قرآن کریم را برگزار کند و بسیاری از سرودها و تواشیح‌های دینی را به زبان آلبانیایی ترجمه و در فرهنگ دینی آن کشور وارد کند.

یکی از ابتکارات زهرا کدخدا مزرجی در حوزه تعالیم دینی برگزاری جشن تکلیف به صورت زیبا و جذاب برای نوجوانان پسر و دختر بود که این مراسم به شکل بسیار زیبایی به همراه محجبه‌شدن دختران اجرا می‌شد. اگر ادعا شود که وی نخستین کسی بوده است که آموزش‌های قرآنی را از سطح منازل به یک مؤسسه قرآنی در آلبانی هدایت کرده و با استفاده از این روش تعداد زیادی از کودکان و نوجوانان آلبانیایی را با قرآن کریم آشنا کرده است، اغراق نکرده‌ایم.

بررسی «حماسه حسینی در فرهنگ مردم آلبانی»
کدخدا مزرجی با تألیف مقاله‌ای با عنوان «حماسه حسینی در فرهنگ مردم آلبانی» به جایگاه رفیع امام حسین(ع) در کشورهای مسلمان‌نشین بالکان پرداخت که در نشریات و سایت‌های مختلف کشورمان نیز انعکاس وسیعی داشت. وی در مقدمه مقاله خود چنین آورده است: «وقتی‌ که‌ در سال‌ 1373 وارد آلبانی‌ شدم‌، مناره‌های‌ بلند مسجدی‌ زیبا و قدیمی‌ در میدان‌ مرکزی‌ شهر "تیرانا" توجّه‌ مرا به‌ خود جلب‌ کرد و از این‌ که‌ آثاری‌ از اسلام‌ و مسلمانی‌ را در اروپا می‌دیدم،‌ به‌ خود می‌بالیدم‌. طی‌ 5 سال‌ و اندی‌، زندگی‌ با مردم ‌آن‌ جا نکته‌های‌ زیادی‌ از زندگی‌ دینی‌ و مذهبی‌ مردم‌ برایم‌ روشن‌ شد و مهم‌‌ترین‌ ویژگی ‌و خصوصیت‌ اسلام‌ در میان‌ آن‌ها عشق‌ و علاقه‌ مردم‌ و آشنایی‌ آنان‌ با اهل ‌بیت‌(ع) بود، حتی‌ در میان‌ اهل‌ تسنن‌. لذا وقتی‌ فراخوان‌ مقاله‌ در زمینه امام‌ حسین‌(ع) را دیدم‌، بر آن‌ شدم‌ از آنچه‌ در این‌ مورد در آن‌ سرزمین‌ دیده‌ام‌ و خوانده‌ام‌ مطالبی بنگارم.»
کدخدا مزرجی با تمرکز بر آثار نعیم فراشری، شاعر ملی آلبانی توانست شواهد بسیاری بر نوع نگرش مسلمانان بالکان به نهضت عاشورا را ارائه کند و از این رهگذر نیز کتاب «حماسه حسینی» نعیم فراشری شاعر اهل بیت(ع) در آلبانی را نیز به خوانندگان معرفی کند. نعیم فراشری در سال ۱۸۴۶ زاده شده و در سال ۱۹۰۰م وفات یافته و شاعر و نویسنده و مترجم آلبانیایی سده نوزدهم و شاعر ملی آلبانی و همچنین آخرین و بزرگترین شاعر پارسی‌گوی آلبانی در قرن نوزدهم به شمار می‌‌آید.
علاقه کدخدا مزرجی به این شاعر اهل بیت(ع) او را واداشت تا به تصحیح کتاب شعر «تخیلات» نعیم فراشری بپردازد و این کتاب در سال 1380 در تهران به زبان فارسی و با مقدمه و تصحیح کدخدا مزرجی منتشر شد.

کدخدا مزرجی در دوران شش‌ساله اقامت خود در آلبانی شاهد دو جنگ داخلی در سال‌های 1364 و 1365 بود که با استقامت و پافشاری بر ضرورت حضور در تنها کشور اروپایی با اکثریت مسلمان شرایط بسیار سخت و طاقت‌فرسایی را سپری کرد. وی در پی بحران و جنگ داخلی آلبانی با کمک نیروهای ناتو و محاصره منطقه‌ای از تیرانا توسط نیروهای نظامی و با کمک هلیکوپترهای نظامی از منطقه درگیری به ناوی جنگی در دریای «آدریاتیک» و از آنجا به ایتالیا و سپس کشورمان منتقل می‌شود و در بحران دوم و جنگ کوزوو و حمله ناتو به آن سرزمین و بسته‌شدن راه‌های زمینی آلبانی به کشورهای همسایه از طریق زمینی یونان به ترکیه و از آنجا به ایران منتقل می‌شود و در تمامی این مراحل سخت زندگی لحظه‌ای را از آموزش و تعلیم فروگذار نکرده بود و با عشق و علاقه وافر به رسالت اسلامی و دینی خود عمل می‌کرد.
ادامه دارد...