کد خبر: ۳۳۰۴۴۹۷

تاریخ: ۲۷ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۴:۲۹

میرجلال‌الدین کزازی در ارسباران تجلیل می‌شود

گروه ادب: بزرگداشت میرجلال‌الدین کزازی با حضور برخی چهره‌های فرهنگی هنری روز سه‌شنبه، ۲۹ اردیبهشت ساعت ۱۷ در فرهنگسرای ارسباران برگزار می‌شود.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، این مراسم به پاس چهار دهه فعالیت ادبی میرجلال‌الدین کزازی، چهره ماندگار ادب فارسی، مدرس، مترجم، نویسنده و پژوهشگر ایرانی برگزار می‌شود و شهرام ناظری، کیخسرو پورناظری، داریوش ارجمند، محمود عزیزی و برخی چهره‌های ادبی هنری کشور در آن حضور دارند.
میرجلال‌الدین کزازی در سال ۱۳۲۷ در کرمانشاه متولد شد. خانواده وی از فرهیختگان فرهنگی و بنیانگذاران آموزش نوین این شهر بودند. کزازی تحصیلات دوره ابتدایی را در مدرسه آلیانس و دوره متوسطه را در دبیرستان رازی کرمانشاه گذراند. وی رشته کار‌شناسی و کار‌شناسی ارشد ادبیات فارسی را در دانشگاه تهران به اتمام رساند و سال ۱۳۷۱ به اخذ دکتری این رشته نایل آمد.
این شاهنامه‌پژوه نامدار تاکنون نگارش ۲۵ جلد کتاب، ترجمه ۱۳ جلد و ویرایش و تصحیح ۶ جلد کتاب را به انجام رسانده ‌است. از تالیفات این استاد می‌توان کتاب‌های «از گونه‌ای ‌دیگر» (شاهنامه‌شناسی)، «در دریای ‌دری» (تاریخ- شعر فارسی)، «رخسار صبح» (خاقانی‌شناسی)، «زیباشناسی ‌سخن پارسی»، «بیکران سبز» (دفتر شعر)، «مازهای راز» (شاهنامه‌شناسی)، «رویا، حماسه، اسطوره» (شاهنامه‌شناسی)، «دیر مغان»، «پارسا‌وترسا»(عطار‌شناسی)، «پرنیا‌ن پندار» (جستارهایی در ادب و فرهنگ)، «سراچه آوارنگ» و.... را نام برد.
این پژوهشگر برنده جایزه کتاب سال ایران از طرف وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی (دوره نهم) برای ترجمه کتاب «انه‌اید» نوشته ویرژیل نویسنده یونانی شد و همچنین نشان زرین و سپاسنامه بزرگترین انجمن ادبی فرهنگی کشور یونان «پارناسوس» را به عنوان برجسته‌ترین ایرانی در گسترش فرهنگ و ادب یونان در زمستان ۱۳۸۴ کسب کرد.
وی به عنوان چهره ماندگار فرهنگ و ادب ایران در پنجمین همایش آن در سال ۱۳۸۴ شناخته شد و جایزه نخستین پژوهش‌های بنیادین در جشنواره بین‌المللی خوارزمی برای نگارش زنجیره‌ای از کتاب «نامه باستان» در بهمن ۱۳۸۳ را به دست آورد.
کزازی هم اینک استاد و عضو هیئت علمی دانشکده ادبیات و زبان‌های خارجه دانشگاه علامه طباطبایی تهران و عضو هیئت امنای بنیاد فردوسی است.
این چهره ادبی هیچ وقت در نوشته‌ها و گفتار‌هایش واژگان عربی به کار نمی‌برد. او مشهور به بهره‌گیری از «واژه‌های پارسی سره» در نوشته‌ها و گفتار خود بوده و پای‌بندی وی به واژگان کهن، اما دلنشین پارسی دری ستودنی است. وی به چند زبان اروپایی و بیشتر از همه زبان فرانسه آشنایی کامل دارد. تدریس ادب پارسی و ایران‌شناسی طی چند سال در دانشگاه بارسلون کشور اسپانیا از خدمات و تجارب ارزشمند این استاد در امر گسترش فرهنگ ایران است.