کد خبر: ۳۳۴۹۴۴۰

تاریخ: ۳۰ مرداد ۱۳۹۴ - ۰۲:۳۶

ناصربخت:

تقویت بن‌مایه‌های نمایشی، شرط بین‌المللی شدن جشنواره «نمایش‌های آئینی و سنتی» است

گروه هنر: با وجود کثرت آثار شرکت کننده در هفدهمین جشنواره «نمایش‌های آئینی و سنتی»، اما بسیاری از آثار از اصالت‌های نمایشی ایرانی به دور هستند و برای رسیدن به شرایط مطلوب باید کار فراوانی انجام داد تا بتوان افقی بین‌المللی را برای جشنواره ترسیم کرد.

محمدحسین ناصربخت، قائم مقام دبیر هفدهمین جشنواره «نمایش‌های آئینی و سنتی» در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) گفت: طبق فراخوان برای دومین دوره پیاپی است که در جشنواره آئینی و سنتی، بخش مسابقه نمایشنامه‌نویسی مورد توجه قرار گرفته و دلیل آن هم تقویت این بخش به منظور تولید محتوا و متن نمایشی است که در آن هم دقایق و ظرایف مورد انتظار در مورد یک نمایش آئینی و ایرانی رعایت شود و مسلماً برگزیدگان این بخش در اختتامیه این دوره از جشنواره معرفی می‌شوند و مورد تقدیر قرار خواهند گرفت.
وی ادامه داد: در نظر داریم از دور آینده جشنواره نمایش‌های آئینی و سنتی که دوسالانه برگزار می‌شود، در سال‌هایی که برگزاری این جشنواره را نداریم، مسابقه مستقل نمایشنامه‎نویسی آئینی و سنتی را برگزار کنیم تا برگزیدگان و نمایشنامه‌های برتر این مسابقه در اولویت برای تولید قرار گیرند و برای سال بعد که برگزاری جشنواره را پیش رو خواهیم داشت، اغلب آثار از نمایشنامه‌های برتر به تولید و اجرا برسند.
این مدرس دانشگاه تصریح کرد: حتی در همین دوره از جشنواره که به طور رسمی از 4 شهریور آغاز خواهد شد، آثار پیشنهادی برای شرکت در جشنواره که پیش‌تر متون نمایشی آنها در دوره‌های پیشین جشنواره برگزیده اعلام شده بودند، بدون ارزیابی در مرحله بازخوانی به مرحله بازبینی معرفی شدند که البته در آنجا باید همه مسائل طبق عرف جشنواره به انجام رسیده و ارزیابی اجرا شود.
ناصربخت در مورد تصمیم شورای سیاستگذاری جشنواره نمایش‌های آئینی و سنتی مبنی بر ملی برگزار شدن آن به ایکنا گفت: بسیار سخت است که جشنواره را بین‌المللی برگزار کنیم؛ چرا که در این دوره 118 نمایش طبق جدول اجرا خواهند شد که ارزیابی و نظارت تک تک آنها بسیار سخت است، چه برسد به اینکه آثاری نیز از کشورهای دیگر نیز دعوت شوند؛ با این وجود ما آغازگر این جریان هم بودیم و با تدارک بخشی به نام مسابقه در تلاش برای تولید آثاری استاندارد در حوزه تولید متن نمایشی و اجرا بودیم، اما باید بگویم که بسیاری از آثار همچنان با اصالت‌های نمایش‌های آئینی و سنتی ایرانی فاصله دارند.
وی در پایان اظهار کرد: برخی از آثار توقعات را برآورده می‌کردند، اما برخی دیگر از نمایش آئینی و سنتی براساس شیوه متداول آن بهره کمی برده بودند و تنها به تقلید از گونه یا گونه‌هایی از آن پرداخته بودند که چندان قابل قبول نبود و باید کار زیادی در این زمینه بشود تا سطح کیفی آثار ارتقاء یابد.