کد خبر: ۳۳۵۰۶۳۸

تاریخ: ۰۲ شهريور ۱۳۹۴ - ۰۹:۱۱

بازنشر مصاحبه مرحومه عذرا جلالی؛

بیان مبلّغ قرآن با داشتن خلوص نیت اثربخش است

گروه فعالیت‌های قرآنی: مرحومه عذرا جلالی، برگزیده نهمین همایش بین‌المللى بانوان قرآن‌پژوه با تأکید بر اینکه خلوص نیت، کار را به سرانجام مطلوب می‌رساند، گفت: داشتن خلوص نیت در تمامى اعمال به ویژه اخلاص در اعمال مبلّغ و مربى قرآن لازم و ضروریست.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، مرحومه عذرا جلالى(افتخارى) در نهمین همایش بین‌المللى بانوان قرآن‌پژوه(1390) به عنوان الگوى صبر و استقامت، مبلغ و معلم تواناى معارف قرآن معرفی و تجلیل شد وی هفته گذشته دار فانی را وداع گفت. در ادامه گفت‌وگوی ایکنا با این بانوی قرآنی را که در شماره 94 نشریه «رایحه» ایکنا به چاپ رسیده است، می‌خوانید؛

در سال 1312 ه ش. در خانواده‌اى روحانى در شهر شاهرود متولد شدم آن موقع آموزش قرآن این چنین نبود که به شیوه فعلى از آموزش روخوانى قرآن شروع کنند و به سطوح بالاتر آموزش برسند. کلاس درس و بحثى را در سنین کودکى و نوجوانى نگذراندم، اما چون در خانواده‌اى رشد کردم که پدرم ادیب و فاضل بود از همین فضا براى فراگیرى قرآن کریم بهره‌مند شدم.
وى که به گفته نزدیکانش دروس حوزوى را تا آستانه اجتهاد گذرانده است، افزود: در سن 35 سالگى با داشتن چهار فرزند، شروع به فراگیرى زبان عربى کردم و به تدریج در کنار فراگیرى و تدریس علوم قرآنى، تدریس زبان عربى را آغاز کردم، چند سالى دروس زبان عربى و صرف و نحو را به همراه دروس حوزوى نزد علماى بزرگ آن موقع شاهرود، گذراندم.
جلالى تصریح کرد: پس از پیروزى انقلاب اسلامى با توزیع و مهیا شدن امکانات بیشتر براى برگزارى کلاس‌هاى آموزش قرآن، حضورم در مراکز آموزشى افزایش یافت به ویژه اینکه براى ارائه آموزش‌هاى قرآنى و دینى در جهاد سازندگى حضور یافتم و براى دانشجویانى که در این مجموعه فعالیت مى‌کردند با وجود اینکه اطلاعات دینى آنها اندک بود و یا گرایش‌هاى غیر مذهبى داشتند، دوره‌هاى آموزشى برگزار کردم.
این پیشکسوت قرآنى افزود: خودم به فرزندانم قرائت قرآن را یاد دادم و یا آنها را به همراه خود به هیئت‌های مذهبى و یا جلسات قرآن می‌بردم. فرزندانم بخشى از زبان عربى و نهج‌البلاغه و حفظ تعدادى از سوره‌هاى قرآن را نزد من فرا گرفتند.
جلالى افزود: در کنار آموزش به دختران خودم، دختران بااستعدادى نیز در کلاس‌هایم حضور می‌یافتند که بسیار سریع و عالى قرآن را حفظ می‌کردند و خوشبختانه تمامى این عزیزان موفق به حضور در عرصه‌هاى مختلف اجتماعى و فرهنگى شده‌اند و بسیارى از آنها تربیت‌کنندگان فرزندانى شدند که در راه اسلام و قرآن جان خود را فدا کردند.
وى اظهار کرد: هم اکنون به علت کهولت سن، قادر به برگزارى کلا‌س‌هاى مستمر نیستم، اما دو سه نفر از بانوان فرهیخته که مدرس مفاهیم قرآن و نهج البلاغه هستند، نزد من آمده و جلسه درس و بحث داریم تا زین پس، این عزیزان وظیفه مهم تربیت شاگردانى قرآنى را برعهده گیرند، البته هفته‌اى یک بار در حد بیان و توضیح حدیثى از ائمه هدى(ع)، جلسه‌اى را براى بانوان علاقه‌مند برپا می‌کنم.
وى بر داشتن خلوص نیت در تمامى اعمال به ویژه اخلاص در اعمال مبلّغ و مربى قرآن تأکید کرد و افزود: اگر حمل بر خودستایى نشود، تمامى تلاشم را مبذول داشتم تا در هر کارى اخلاص داشته باشم و نیتم خدایى باشد. البته قصد ندارم این طور بیان کنم که در تمامى امور زندگى اخلاص داشته‌ام، اما تجربه سال‌ها زندگى به من آموخته است که خلوص نیت، کار را به سرانجام مطلوب می‌رساند.
این مبلّغ و مروج قرآن کریم افزود: امام راحل عظیم‌الشأن(ره) مى‌فرمایند «عالم محضر خداست و در محضر خداوند معصیت نکنید و از گناه و معصیت دورى کنیم، خداوند هرجا که لازم باشد، دستگیر ما خواهد شد و اینگونه خداوند ما را به راه مستقیم هدایت مى‌کند». تاکنون نیز براى فعالیت‌هاى دینى و سخنرانى‌هایم یک ریال دریافت نکرده‌ام.
جلالى، همسر شهید حاج محمدحسین افتخارى، گفت: همسرم و همسر دخترم (لاله افتخارى، رئیس فراکسیون قرآن و عترت مجلس شوراى اسلامى) هر دو در سال 1365 در منطقه شلمچه و در عملیات کربلاى چهار به شهادت رسیدند. پس از شهادت دامادم به همراه دخترم که داراى سه فرزند پسر بود و علاقه وافرى به ادامه تحصیلات دانشگاهى داشت، مدت چهار سال در مشهد مقدس حضور یافتم تا ایشان لیسانس علوم قرآن و حدیث خود را دریافت کند و حدود چهار سال نیز در تهران براى تکمیل تحصیلاتش حضور داشتم.
وى در پایان بیان کرد: هدفم از همراهى با دخترم این بود که به جاى اینکه در فراق همسر و دامادم غصه بخورم، همراه با دخترم به دنبال این باشیم تا با کسب علم و دانش و آموزش آن به جوانان کشورمان راه شهداى عزیزمان را ادامه دهیم، آنها با خونشان نهال اسلام را آبیارى کردند و ما نیز لازم است با بودن در درس و بحث علوم دینى و قرآنى در این راه قدم برداریم، البته ما به جایگاه رفیع شهیدان نخواهیم رسید، فقط هدف حرکت در این مسیر و نزدیک شدن به آرمان‌هاى بلند آنها است.