کد خبر: ۳۳۵۱۲۴۲

تاریخ: ۰۳ شهريور ۱۳۹۴ - ۱۰:۵۶

گفت‌وگو با حسن‌پور به مناسبت سالروز شهادت عراقی؛

مردی که به فرموده امام (ره) ۲۰ نفر بود

گروه جهاد و حماسه: جانشین سازمان بسیج اصناف کشور گفت: شهید محمدمهدی عراقی یک بازاری متدین و مایه افتخار جامعه بازاری کشور است؛ وی مردی بود که امام در مراسم تدفین وی با پای پیاده شرکت کردند و فرمودند که حاج مهدی 20 نفر بود.

غلامرضا حسن‌پور، جانشین سازمان بسیج اصناف کشور در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) به ترور شهید مهدی عراقی در چهارم شهریورماه 59 اشاره کرد و گفت: شهید مهدی عراقی یک بازاری متدین و مایه افتخار جامعه بازاری کشور است.
حسن‌پور ادامه داد: محمدمهدی ابراهیم عراقی در سال 1309 در تهران به دنیا آمد. وی از مسلمانان مبارز و متعهدی بود که در شهریور 1320 در کنار فداییان اسلام قرار گرفت و در همان سال‌‏ها به زندان افتاد و دو بار تبعید شد.
جانشین سازمان بسیج اصناف کشور یادآور شد: عراقی همچنین در جریان نهضت ملی شدن نفت به رهبری آیت‏‌الله کاشانی نیز حضوری فعال داشت. در سال 1344 به اتفاق فداییان اسلام در طرح اعدام انقلابی حسنعلی منصور، نخست وزیر پهلوی، شرکت کرد و محکوم به حبس ابد شد.
وی همچنین گفت: عراقی در ماه‌‏های قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، پس از 13 سال از زندان آزاد شد و در خط انقلاب قرار گرفت. وی سپس راهی فرانسه شد و پس از دیدار با امام(ره) به همراه پرواز آن حضرت به تهران آمد.
شرکت امام خمینی(ره) در تشییع پیکر عراقی
حسن‌پور به علاقه خاص امام خمینی(ره) به شهید عراقی اشاره کرد و افزود: به دستور امام(ره) عراقی را در جوار حضرت معصومه(ع) دفن و امام خمینی با پای پیاده در مراسم تشییع وی شرکت کردند. امام با ابراز تاسف از فقدان شهید عراقی فرمودند که حاج مهدی 20 نفر بود.
جانشین سازمان بسیج اصناف کشور درباره نحوه شهادت عراقی توضیح داد: در اولین ساعات روز چهارم شهریور 1358 شهید عراقی و فرزندش به دست گروهک منحرف فرقان به شهادت رسیدند. این مزدوران خودفروخته فرزندی برومند از امام راحل را در همان سال آغازین انقلاب اسلامی از ملت گرفتند.
بخشی از وصیت‌نامه شهید عراقی
«بسمه تعالی
مادر ..... آیا می‌توانم محبت تو را که همچون آتشی در زیر خاکستر نهفته فراموش کنم‌. آیا می‌توانم محبت خود را نسبت به تو که پس ازتقسیم آن صورت قدردانی به خود گرفته و باز شعله کشیده زیر پا نهم. مادر من به جایگاهی می‌روم که همه می‌روند به جایی می‌روم که آغاز زندگی جاوید است. با تو وداع می‌کنم.
پدر ...... تو، من و همه قلوب‌مان مملو از آرزوست. اما می‌دانی انتهای آرزوها خداست؟ و برای تحققش باید تلاش کرد. پدر من تو را معتقد به اسلام می‌دانم، هر مسلمانی همه چیز خودرا برای خدا می‌داند و در راهش خود را فانی می‌کند، زندگی را عقیده و جهاد در راه آن می‌داند و شهادت و مرگ را آغاز زندگی جاوید خود قرار می‌دهد.
پدر مرگ را برای ما بد ترجمه کرده‌اند، ولی ما برای این زندگی می‌کنیم که به دوران زندگی دوم خود که مرگ نام دارد برسیم، بنابراین مرگ آغاز زندگی جاوید ماست .
برادر .... ما برای خدا و به خاطر رضای او قدم در این وادی نهادیم که شرح آن را تو خود می‌دانی و امیدواریم که او از ما بپذیرد و هدف تعقیب نهضت حسینی که ایجاد یک حکومت اسلامی بر پایه فضیلت و تقوی و قیام برعلیه ظلم و ستم بوده که در مرحله اول ائمه اطهار(ع) برنامه بسیار عالی حکومتی را که بر همان پایه  است را برای مابه یادگار گذاشته‌اند که با امید به آینده رنگ حیات به خود گرفته و شما نیز موظف هستید که این هدف را تعقیب کرده و ادامه دهید و به دیگران بگویید «و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون»؛ برادر از تو می‌خواهم اما به تو تحمیل نمی‌کنم که برای فرزندانم پدری نیکو باشی و درباره تربیت آنها در سایه اسلام کوشا باشید و سعی کنید که آنها در همان مدرسه علوی به تحصیل خود ادامه دهند‌. دیگر به تو سفارش نمی‌کنم.»