کد خبر: ۳۳۵۳۳۹۴

تاریخ: ۰۷ شهريور ۱۳۹۴ - ۰۸:۵۹

در کتاب وزیر فرهنگ تونس؛

تساوی حقوق زن و مرد از دیدگاه مذاهب شیعه و سنی بررسی شد

شعب خارجی: کتاب «إمراة الإجماع: زن؛ مخلوق وحدت‌آفرین» نوشته وزیر فرهنگ تونس در ۱۴۵ صفحه در این کشور چاپ و منتشر شد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) به نقل از رایزنی فرهنگی ایران در تونس، کتاب «زن؛ مخلوق وحدت‌آفرین» نوشته لطیفه الاخضر، وزیر فرهنگ تونس در 145 صفحه چاپ و در فروشگاه‌های کتاب تونس عرضه شد.

استاد تاریخ معاصر دانشگاه‌های تونس در این کتاب نقادانه و منتقدانه به وضعیت زن، به‌صورت علمی، دانشگاهی و با رویکردی تاریخی و دینی پرداخته است.

نویسنده با استفاده از 46 منبع عربی از جمله اتحاف ابن ابی‌ الضیاف، طبقات الکبری ابن‌سعد، تجدید الفکر الدینی فی الاسلام محمد اقبال، الکفایه فی علم الروایه خطیب بغدادی، تفسیر المنار رشید رضا و محمد عبده و 50 منبع فرانسوی مباحث مربوط به تساوی حقوق زن و مرد را از منظر مذاهب سنی و شیعی مورد بررسی قرار داده است.

زن مسلمان و زوایای پنهان تاریخی، تعبیرات وحدت‌بخش و تعبیرات وحدت‌آفرین، زن از نگاه ابن جوزی و ابن ابی الضیاف و رشید‌رضا، ابزارهای وحدت‌آفرینی برای مرد، تخیل و تقدس و ظاهرانگاری در اثبات برتری مردان و فقه الرجال از جمله موضوعاتی است که در این کتاب با انتقاد از افراط‌گرایی دینی مورد توجه قرار گرفته است.

همچنین از دیگر موضوعات این کتاب می‌توان به حدیث ضد زنان، مخاطب‌های قرآنی در دو عصر حاضر و آینده(حجاب و فشارهای مبتنی بر آن)، زن در دو میدان وحی و تفسیر، زن و دیوار تقدس و رسوبات گذشته و تناقضات عصر حاضر اشاره کرد.

لطیفه الاخضر در کتاب خود، قرن پانزدهم میلادی را عصر جرأت و شهامت شروع برداشت‌های متفاوت پیرامون زن دانسته و می‌گوید: در دوران آغازین اسلام و تا زمان حیات پیامبر(ص)، آیات قرآن و نگاه جامع رسول اکرم(ص) به درک حقیقی از زن به‌عنوان عنصری فعال در جامعه که می‌توانست نقش وحدت‌آفرین داشته باشد، مانع از قرائت‌های مختلف از زن می‌شد.

وی در این کتاب آورده است: در زمان حیات پیامبر(ص) نزول آیات به عنوان محکماتی که بیان‌کننده ایمان و تقوا به‌عنوان عنصر مشترک میان دو جنس زن و مرد در ارزش‌گذاری‌ها بود، همواره مبنای قضاوت قرار می‌گرفت؛ اما از قرن دوم هجری به بعد تا اواخر قرن پنجم برداشت‌های فقهی متنوعی رواج یافت که علی‌رغم آنکه در بسیاری از مواقع مدافع حقوق زن بود؛ اما گرایش عمده‌اش به‌سوی حمایت از مردان محسوس‌تر بود.