کد خبر: ۳۳۵۴۵۹۴

تاریخ: ۰۹ شهريور ۱۳۹۴ - ۱۴:۲۱

در گفت‌وگو با امیدیانی تشریح شد:

روایت از آرامشی که در پی حرکات مداوم و پیوسته زمین است/ اشارات علمی قرآن به پدیده‌های نجومی + فیلم

کانون خبرنگاران نبأ: عضو پیوسته انجمن فیزیک و نجوم ایران از آرامشی که وام‌دار صورتگری نقاش عظیم خلقت است سخن گفت و برخی از نظریات علمی نجوم و فیزیک را منطبق با آیات قرآن کریم دانست.

دکتر حسین امیدیانی، عضو پیوسته انجمن فیزیک و نجوم ایران در گفت‌وگو با کانون خبرنگاران نبأ وابسته به خبرگزاری ایکنا، در تبیین ماهیت هدایت و تعالی بخشی مفاهیم قرآن‌کریم، گفت: قرآن کتاب هدایت است، هدف اصلی آن همانند تمامی کتب الهی پیشین، هدایت بشری است. به عنوان مثال در قرآن‌کریم، حدود 750 آیه به علوم تجربی اشاره دارد؛ همانند آیاتی که به خلقت آسمان‌ها و زمین، کوه و دریا، رعد و برق، گیاهان و موضوعات‌ مرتبط با مجموعه علوم تجربی یا علوم‌ طبیعی می‌پردازند. بخشی از آیات مرتبط، که شامل 150 آیه می‌شود حیطه نجوم  و کیهان شناسی را مورد بررسی قرار می‌دهد.

آیاتی با ماهیت نجوم‌شناسی و کیهان‌شناسی

وی در ادامه به ذکر برخی از آیاتی که ماهیت نجوم‌شناسی و کیهان‌شناسی دارند پرداخت و گفت: پروردگار ‌عالم در آیات مختلف، عظمت خلقت را به رخ بندگان کشیده و از آنان خواسته ‌است که تدبر، تفکر و نگرش علمی نسبت به این مباحث داشته ‌باشند؛ به طور مثال در سوره مبارکه «ق» سؤال می‌کند: «أَفَلَمْ یَنْظُرُوا إِلَى السَّماءِ فَوْقَهُمْ کَیْفَ بَنَیْناها؛ آیا به آسمان بالای سرتان نگاه نمی کنید من چه خلق کرده‌ام». در توضیح این آیه می‌توان عنوان کرد که انسان باید به آسمان نظر بیاندازد اما نگاه وی باید علمی و دقیق باشد.

امیدیانی با اشاره به آیه سه سوره مبارکه ملک، بر ضرورت تفکر در آسمان‌ها تأکید کرد و گفت: خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: «الَّذِی خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا مَّا تَرَى فِی خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِن تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَى مِن فُطُورٍ؛ خدایی که این هفت آسمان را خلق کرد، در خلقت من بی‌نظمی و ناهماهنگی نمی‌بینی خوب برگرد و نگاه کن، آیا بی‌نظمی می‌بینی؟». می‌توان در تبیین آیات قرآنی و اشاره خداوند به تفکر در خلقت آسمان‌ها، از اشعار مولانا استمداد گرفت، زیرا اشعار وی در جایگاه تطور و تعمق در آیات الهی است که اگر بارها و بارها این بیت خوانده شود باز هم الهام‌بخش نکته‌ای عرفانی است، به عنوان مثال مولانا در یکی از اشعارش به این مسئله اشاره می‌کند و می‌گوید: یک نظر قانع مشو زین سقف نور، بارها بنگر ببین هَل من فطور.

وی با اشاره به آیه 104 سوره‌ مبارکه یونس یادآور شد و گفت: خداوند در قرآن، شاهد مثالی دیگر می‌آورد و می‌فرماید: «قُلْ یا أَیُّهَا النّاسُ إِنْ کُنْتُمْ فی شَکٍّ مِنْ دینی فَلا أَعْبُدُ الَّذینَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللهِ وَ لکِنْ أَعْبُدُ اللهَ الَّذی یَتَوَفّاکُمْ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنین؛ ای پیامبر به مردم بگو نگاه کنند به آسمان ببینند من چه خلق کرده‌ام». در سوره نازعات نیز با بیان یک پرسش، بار دیگر بر تفکر در حیطه قدرت و عظمت پرودگار، که نشانه بارز آن خلقت آسمان توسط پرودگار است تأکید می‌کند و می‌فرماید: «أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاء بَنَاهَا؛ ای انسان آیا خلقت فیزکی بدن تو شدیدتر است یا خلقت این آسمان‌ها که من بنایش کرده‌ام». همچنین آیه 57 از سوره مبارکه غافر، به عظمت و خلقت پرودگار اشاره دارد.