کد خبر: ۳۳۸۶۰۹۴

تاریخ: ۲۵ مهر ۱۳۹۴ - ۰۱:۰۵

خطرناک‌ترین دشمنان زنده امام حسین(ع) از زبان امام موسی صدر

گروه جامعه: هزاران نفر طی قرن‌ها از امام حسین(ع) سخن گفته‌اند، اما برخی علاوه بر سخن، راه ایشان را نیز پیموده‌اند؛ امام موسی صدر یکی از این افراد است که در عمل راه امام حسین(ع) را پیموده و در سخن نسبت به دشمنان زنده ایشان هشدار داده است.

تبیین حقیقت «سفر شهادت» حسین(ع)، همیشه تاریخ بر عهده کسانی بوده که حقیقت وجودی او را درک کرده‌اند و توانسته‌اند بر اساس شرایط جامعه‌ به بیان واقعیت جنگ حق و باطل، دلایل بروز این جنگ، ویژگی‌های افرادی که در دو جبهه رو به روی هم ایستاده‌اند، بپردازند؛ اما از همه این موارد مهمتر، ترسیم نگرش درست به مردم، برای انتخاب جبهه حق و باطل است.

جنگ حق و باطل از زمان زائل شدن حق آغاز می‌شود

برای تبیین چنین واقعیت‌هایی، باید واقعه را از مبدأ بیان کرد، نه از پایان. جنگ حق و باطل از زمان زائل شدن حق آغاز می‌شود؛ از زمانی که مردم گمراه، رهبری اشتباه برگزیدند و زمینه‌های تباهی خود را فراهم آورند. جنگ حق و باطل همیشه بر مبنای اشتباه عموم مردم، سوء‌استفاده خواص زیاده‌خواه و ظالم و رنج و احساس مسئولیت خواص هوشیار، آگاه و دردمند جامعه بنا شده است و برای تبیین قیام حسین(ع) باید هر سه جنبه این جنگ برای مردم بیان شود.

3 تکه پازل جنگ حق و باطل همیشه در کنار هم نیستند/ ما کدام تکه آن هستیم

جنگ حق و باطل همیشه تاریخ وجود داشته و خواهد داشت اما این جنگ‌ها همیشه به خونریزی که جنبه دراماتیک، احساسی، پرنمود و جلوه منتهی نمی‌شود، چرا که سه تکه پازل جنگ حق و باطل همیشه در کنار هم نیستند؛ گاهی رهبری حق طلب و درخور وجود ندارد، گاهی رهبر هست اما پیروان وی به حدی نیستند که بتوان مبارزه کرد و گاهی باطل چنان خود را در لباس حق جلوه می‌کند که همه فکر می‌کنند در جبهه حق هستند. ما کدام تکه این پازل در عصر خودمان هستیم؟

جنگ حق و باطل در سراسر تاریخ بشریت، شاید در نهایت به ریختن خون طرفداران حق (که همیشه تعدادشان کم بوده و هست) و کشته شدن رهبر حق طلب منجر و جنبه ای بیشتر احساسی پیدا کند؛ اما در کل این جنگ، جنگ اندیشه و انتخاب است پس مهم از بیان جنگ و مبارزه، بیان دلایل بروز چنین اتفاقی است تا مانع تکرار آن شویم.

فاجعه زمانی رخ می دهد که تشریح جنگ حق و باطل به تشریح جزئیات رزم خلاصه شود

و برای اینکه مردم هر دوره از تاریخ بتوانند بینش و قدرت شناخت حق از باطل را پیدا کنند باید جنگ حق و باطل برای آنها به درستی و از نقطه‌ای که حق به دلیل قصور عموم مردم، زائل شد، تبیین شود. چنین بیانی به مردم در شناخت واقعیت حق و باطل و انتخاب جبهه حق در هر برحه زمانی کمک خواهد کرد اما اگر، تشریح جنگ حق و باطل به تشریح جزئیات رزم فیزیکی و در حقیقت جنبه احساسی جنگ منحصر شود، در همان حد احساس زودگذر غم و یا شادی خواهد ماند و این یک فاجعه است.

فاصله‌ای عمیق از مُحرم ما تا حسین(ع) امام موسی صدر

هزاران انسان از حسین(ع) و قیام ایشان سخن گفته‌اند؛ برخی با منطق، برخی با احساس و برخی با دغل. گاهی این صحبت‌ها در خصوص امام حسین(ع) و یاران ایشان به حدی با هم متناقض است که گویی از انسان‌های متفاوتی سخن گفته می‌شود.

یک نفر از حسینی سخن می‌گوید که قبل و بعدی ندارد دلیل و منطقی برای جنگ او نیست فقط جنگ است، صبح تاسوعا زاده می‌شود و ظهر عاشورا می‌میرد؛ برخی از حسینی سخن می‌گویند که صرفاً تشنه است، جنگ او جنگ آب است! همه تشنه هستند و تو قرار است فقط گریه کنی؛ برخی از حسینی ضعیف سخن می‌گویند که فقط مظلوم است، بر او ظلم شده اما هرگز نمی‌گویند که او در مقابل ظلم ایستاده، حسینی که این افراد از او سخن می‌گویند حسینی ضعیف است که پشت ضجه‌ها و گریه‌ها زانوی غم بغل کرده است؛ و برخی ...

حسین کدام را باید باور کرد؟

به نظر می‌آید برای یافتن پاسخ این سؤال بزرگ که حسین(ع) به راستی که بود، باید پای صحبت آنانی که نه در حرف که در عمل راه حسین(ع) را رفته اند نشست. یکی از این افراد که همه می‌دانیم به راه حسین(ع) راستین رفته امام موسی صدر است.

تفاوتی بزرگ میان سخنرانی امام موسی‌صدر درباره امام حسین(ع) با برخی سخنرانی‌های امروزی

امام موسی صدر سخنرانی‌های متعددی در خصوص قیام امام حسین(ع) انجام داد. سخنرانی‌هایی که کمتر تشابهی به سخنرانی‌ها و مداحی‌های معمول امروز دارد. این سخنرانی‌ها در کتابی تحت عنوان «سفر شهادت» منتشر شده و در دسترس همگان قرار دارد.

وی از یکی از دانشوران روایت می‌کند که «حسین(ع) سه گروه دشمن دارد؛ دسته اول آنان که او را کشتند. این دسته کم خطرترین دشمنان هستند، چون تنها جسم امام را که محدود بود، کشتند. دسته دوم آنان که تلاش کردند آثار امام را محو کنند؛ قبر امام را ویران کردند و از آمدن زائران جلوگیری کردند و کسانی که در اطراف قبر آن حضرت زندگی می‌کنند را مورد آزار و اذیت قرار دادند. خطر این دسته بیشتر از دسته اول است، ولی نتوانستند کاری از پیش ببرند».

خطرناک‌ترین دشمنان امام حسین(ع) چه کسانی هستند؟

«ولی دسته سوم که خطرناک‌ترین دشمنان آن حضرت هستند، آنانند که کوشیدند اهداف امام حسین(ع) و ابعاد انقلاب حسینی را تحریف کنند و آن را ابزار کسب و درآمد قرار دهند و بهره برداری‌های بی‌ارزش از آن کنند و یا آن را مورد سوء استفاده برای منافع شخصی قرار دهند. اینان تلاش کردند بالاترین بُعد حسینی یعنی هدف نهضت حسینی را از بین ببرند.

اگر استفاده نبرده باشیم و تنها گریه کرده باشیم، سودی ندارد

من از خودم و شما سؤال می‌کنم ما از روز عاشورا چه بهره ای برده‌ایم؟ چه سودی به دست آورده‌ایم؟ چه استفاده‌ای در عرصه عمومی و چه استفاده‌ای در زمینه فردی برده‌ایم؟ اگر استفاده نبرده باشیم و تنها گریه کرده باشیم من به شما خبر می دهم که این کار سودی ندارد؛ ما از کدام دسته هستیم؟ از کسانی که گریه می‌کنند و حسین را می‌کشند؟»

اگر گریه کنیم ولی گناهانمان بیشتر شود! حسین(ع) را کشته‌ایم

«روشن است که امام حسین(ع) الان نیست تا کسی او را بکشد، ولی چیزی گرانبهاتر و مهم‌تر از خود امام حسین(ع) در دستان ماست: کرامت امت حسین، مقدسات حسین. اگر ما گریه کنیم ولی در عین حال برای تضعیف اهداف امام حسین(ع) تلاش کنیم؛ اگر گریه کنیم و در صف باطل باشیم؛ اگر گریه کنیم ولی گواهی دروغ بدهیم؛ اگر گریه کنیم ولی به دشمنان کمک کنیم و به اختلاف و تفرقه در جامعه خود دامن بزنیم؛ اگر گریه کنیم ولی گناهانمان بیشتر شود، در این صورت ما گریه می‌کنیم ولی در عین حال حسین را نیز می‌کشیم زیرا تلاش می‌کنیم هدف حسین را از بین ببریم که گرانبهاتر از خود اوست. ان شاء الله که ما از این دسته نیستیم».

یادآوری می‌شود، مطالب قرار گرفته داخل گیومه نقل مستقیم از کتاب سفر شهادت است؛ این کتاب دربردارنده گفتارهای امام موسی صدر دربارۀ قیام عاشورا و ابعاد و نتایج و پیامدهای این نهضت است. امام صدر در این گفتار‌ها تلاش می‌کند تا پیش‌زمینه‌های این واقعه و اهداف امام حسین را از این حرکت روشن کند. نقش و تأثیر حضرت زینب نیز در گفتارهایی از این کتاب بررسی شده است. امام صدر تلاش دارد که با درس‌آموزی از این واقعه مسائل جامعۀ لبنان و شیعیان را حل کند. به همین سبب، او این واقعۀ سال ۶۱ هجری را به تاریخ پیوند می‌زند و آن را یکی از حلقه‌های تقابل حق و باطل قلمداد می‌کند.

زهرا ایرجی