کد خبر: ۳۴۴۹۳۰۲

تاریخ: ۲۳ آبان ۱۳۹۴ - ۱۵:۳۸

نشست علمی «لطایفی از قرآن» برگزار شد

گروه حوزه‌های علمیه: نشست علمی «لطایفی از قرآن» امروز ۲۳ آبان در دانشگاه قم برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) غلامرضا بهنام، محقق و قرآن‌پژوه، بعد از ظهر امروز 23 آبان در نشست علمی «لطایفی از قرآن» در دانشگاه قم با اشاره به آیاتی از سوره بقره، گفت: قرآن کریم در آیاتی به تحدی پرداخته است و تحدی به معنی همآورد طلبی در حوزه فرهنگی است.

وی با اشاره به ایات ابتدایی سوره بقره افزود: بین شک و ریب رابطه عموم و خصوص مطلق وجود دارد؛ شک مستند و همراه با دلیل و برهان را ریب گویند و خداوند بیان می‌کند که اگر بر فرض محال شکی مستند برای آوردن آیه‎ای مثل قرآن دارید، بیان کنید.

بهنام بیان کرد: تحدی کل قرآن را مد نظر دارد؛ یعنی اگر جنس و انس دست به دست هم بدهند که بخواهند که این کتاب را بیاورند نخواهند توانست؛ بعد، ادعایی مطرح شد که چرا 23 سال طول کشید که پیامبر این سوره‎ها را برای ما بیان کند که پیامبر در ابتدا فرمودند که اگر 10 سوره بافته شده را توانستید بیاورید، ما کنار می‎رویم و کار را به شما واگذار می‎کنیم.

این حافظ قرآن و نهج البلاغه اظهار کرد: مدعیان در مقابل پیامبر گفتند که 10 سوره هم زیاد است که پیامبر فرمودند که یک سوره بیاورید که بازهم نتوانستند؛ آنها وقتی حتی یک آیه هم نتوانستند مثل قرآن بیاورند و به همین خاطر با پیامبر جنگ کردند.

وی گفت: البته این گونه افراد در تاریخ تلاش‏‎هایی کردند اما بیشتر خود را مفتضح کردند؛ از جمله این افراد مسیلمه کذاب بود که آیاتی بر وزن قرآن بیان کرد که بیشتر خود را مسخره کرد تا اینکه بتواند کاری در مقابل قرآن انجام دهد.

وی افزود: این افراد در ابتدا از کلام خود قرآن دزدی کردند یعنی با سبک قرآنی و با ادبیات و کلمات قرآنی سعی کردند با اضافه کردن‎ برخی کلمات سوره‎های خود خواسته بیاورند که بیشتر از آیات الهی، دزدی شده بود.

بهنام بیان کرد: این مسئله در حالی است که عرب در طول تاریخ اگر به تنها چیزی بتواند افتخار کند، به بحث خطابه و کلمات و شعر بود؛ همیشه عرب‎ها نسبت به شعرسرایی توانمندی خود را نشان داده بودند و بازارهای شعرسرایی و مسابقات شعرسرایی فراوانی در حجاز انجام می‎شد ولی هیچ وقت نتوانستند در مقابل تحدی قرآن، تلاشی انجام دهند.

حکمت‌آمیز بودن قرآن عامل معجزه بودن آن است

این حافظ قرآن عنوان کرد: هرکلمه از قرآن، یک اشاره ظریف و لطیف با تفسیر و تاویل و معانی حکیمانه دارد؛ این حکمت آمیز بودن قرآن است که انسان را در مقابل آن عاجز کرده است.

وی گفت: اگر کسانی بیان کردند که برخی از الفاظ در قرآن روان نیستند نیز دچار اشتباهات و اشکالات فردی هستند؛ این افراد سعی کردند که در هر دوره تاریخی اشکالات معنایی و شکلی و لفظی به قرآن وارد کنند که هیچ کدام از مدعیات آنها ثابت نشده است.

وی افزود: قرآن خاصیتی دارد که با یک کلمه می‏ تواند ماهیت کلام و جمله امری خود را به بهترین شکل منتقل کند؛ یعنی با هر کلمه قرآن یک معنی محتوایی به ما منتقل می‎شود.

دلیلی بر عدم بشری بودن قرآن

بهنام بیان کرد: اگر قرآن، کلام پیامبر بود باید بین اولین آیه‌ای که به پیامبر نازل شد با آیات آخرین و میانی قرآن تفاوت سبک و سیاق باشد در حالی که این قرآن یک جریان کاملا محتوایی و منظم بیان شده است.

این حافظ قرآن با بیان اینکه شش آیه ابتدایی سوره حدید بیشترین بار معنایی در حوزه تدبر با بندگان می‎دهد گفت: زمانی که بشر از پیش پا افتاده ترین وسایل امروزی بی‎بهره بود خداوند در قرآن مبانی مطرح کرد که امروز هم به عمق آن پی نبرده‎ایم؛ مثلا اینکه خداوند در قرآن فرموده است که نشانه شب را کم نور کردیم و نشانه روز که خورشید است را پرنورتر کردیم همچنین نسبت خشکی و آب در کره زمین یک سوم است که در قرآن نیز کلمه بر و بحر به همین نسبت به کار رفته است.

وی افزود: در خصوص جنس زن و مرد نیز بیان شده است که از مرد است که زن و مرد زاییده می‎‌شود؛ این هم امروزه کاملا از نظر علمی قابل اثبات است زیرا کروموزم‎های  x و y است که با کرموزوم ‏های تخمک ترکیب شده و فرزند را تعیین جنسیت می‎کند.

بهنام در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به علم لدنی ائمه(ع) بیان کرد: امام باقر می‎توانستند به 72 زبان بخوانند و بنویسند که به خاطر اینکه کسی بهانه‏ ای نداشته باشد که بگوید که او این مباحث را از فرهنگ‎های مختلف گردآوری کرده است، از این قدرت استفاده عمومی نکردند.