کد خبر: ۳۴۵۸۶۲۶

تاریخ: ۰۹ آذر ۱۳۹۴ - ۰۹:۱۷

مشکلات زندگی در فضای مجازی/ تفاوت تصویر و تصور را بدانیم

کانون خبرنگاران نبأ: برای تصویر بیشتر ار تصور ارزش قائل شویم: تصویر نقشه راه است و تصور می‌تواند نقشه بیراهه باشد، به ویژه در فضای مجازی. در مسیر واقعیت‌گرایی و حقیقت‌جویی توجه به این موضوع از اهمیت زیادی برخوردار است.

به گزارش کانون خبرنگاران نبأ وابسته به خبرگزاری ایکنا، تصویر نماد دنیای واقعی است و تصور منشأ درونی دارد؛ تصور حاصل خیال‌پردازی ذهن است؛ به اندازه هر انسان روی زمین تصوری جداگانه از یک موضوع واحد وجود دارد؛ آن چه که به تشخیص صحیح مخاطب کمک می‌کند تصویر است نه تصور، البته تصاویر ساختگی هم منشأ خیالی دارند با این وجود تصویر نقشه راه است و تصور به جزء در مقوله هنر در خیلی از موارد می‌تواند نقشه بیراهه باشد؛ در مسیر واقعیت‌گرایی و حقیقت‌جویی توجه به این موارد راه‌گشاست.

در دنیای مجازی هویت‌ها مجازی است و حقیقت‌ها مجازی، به فرزندانمان بیاموزیم که بر پایه حقایق زندگی کنند، رسانه انتقال‌دهنده پیام و فرهنگ‌ یا افکار است و رسانه‌های مجازی جایگاهی برای عرضه بیشتر تخیلات و تصورات فردی است، تصوری که انسان را به واقعیت و حقیقت خواهد رساند پسندیده است و در جایی که او را از مسیر اصلی دور کند مذموم.

هویت مجازی و اخبار مجازی

معنای مجازی در لغت‌نامه دهخدا به این صورت آمده است، منسوب به مجاز یعنی غیر حقیقی، ضد حقیقی، مقابل حقیقی. زمانی از هویت مجازی سخن به میان می‌آید که انسان بخواهد در فضای مجازی اینترنت (از طریق پست الکترونیکی، چت و..) خود را معرفی و ارائه کند.

ارتباطات جدید رایانه‌ای فرهنگ نگارش با دست و چاپ را واژگون کرده است؛ مرزهای صحیح و حساب‌شده که در زمان نگارش با دست و چاپ مرسوم بود اکنون وجود ندارد؛ در نامه‌نگاری الکترونیک، هر فرد با یک نشانی الکترونیک شناخته می‌شود و هر کس که آن را بداند، می‌تواند پیامی یا نامه‌ای به آن نشانی بفرستد.

موازی با این جریان، کافه‌های الکترونیکی نیز مشوق غریبه‌ها برای برقراری ارتباط با یکدیگرند، افراد غریبه  در این کافه‌ها بدون حضور جسم و فقط از طریق نشانه‌ها از یکی به دیگری انتقال می‌یابد و به این صورت در فضایی خیالی با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند.

افراد در ارتباطات مجازی از نام خود استفاده نمی‌کنند و به آسانی می‌توانند هر یک از خصوصیات خود را پنهان دارند، به این شکل حقیقت لایه لایه مدفون می‌شود و آن‌چه که به دست می‌رسد چه خبر و چه پیام، اغلب منبع موثق و حقیقی نخواهد داشت و تصویر صحیح و واقعی‌ای در دست نیست.

آیا خبری که از یک منبع ناشناس رسیده آن‌قدر معتبر است که اقدام به نشر آن کنیم؟

در دنیای امروز که هر شهروند یک خبرنگار است تشخیص اخباری که قابلیت نشر دارند بر عهده تک تک افراد جامعه است. علاوه بر این اگر در زمان دریافت اخبار زیرک و هوشمند عمل کنیم هر خبری که به دستمان رسید را قابل عرضه نخواهیم دانست.

هیجانی در نشر اخباری هر چند کذب برای دسته‌ای از افراد جامعه وجود دارد، این افراد وقت زیاد خود را صرف هیجان‌طلبی در فضای مجازی می‌کنند و متوجه رسالت خود در این زمینه نیستند. هر عکس یا خبری که برسد برایشان سرگرمی تازه‌ای است و حتی لحظه‌ای از خود نمی‌پرسند که در شرایطی مشابه اگر برای خودشان اتفاقی بیفتد و از دیگران رفتاری شبیه رفتار خودشان در انتشار مطلب شخصی و خصوصی‌شان ببینند به مذاقشان خوش خواهد آمد؟

چه در دنیای مجازی و چه در دنیای حقیقی عملکرد بر اساس وجدان بیدار، تمامی انسان‌ها را به واقعیت و حقیقت نزدیک می‌کند زیرا مرزهای مرئی و نامرئی در دیدگاه یک انسان منصف و آگاه روشن و واضح است و نیازی به تابلوی ورود ممنوع و بگیر و ببند وجود ندارد.